لمس یا Space به جلو می‌پرد؛ فلش‌ها یا پد جهت‌نما به هر سمت دیگر.
بی‌پایان عبور کنید. هر ردیف جلو رفتن امتیاز است و دنیا پشت سرتان بالا می‌رود - اگر از پایین صفحه بیرون بیفتید، بازی تمام است. یک جان، بدون فرصت دوباره.
کلیدهای جهت‌نما (یا WASD) می‌پرند؛ Space هم یک گام به جلو می‌پرد. P مکث می‌کند، M صدا را قطع و وصل می‌کند.
هر جا را لمس کنید تا به جلو بپرید. پد جهت‌نما در گوشه برای کنار و عقب است؛ دکمه‌ی فلش‌ها طرفش را عوض می‌کند.
هرچه روی جاده است له می‌کند - ماشین‌ها، اتوبوس‌ها و نعوظ‌کش‌هایی که پاره‌وقت نقش ترافیک را بازی می‌کنند - و قطارها صافتان می‌کنند، با یک چراغ چشمک‌زن به‌عنوان تنها هشدار. روی آب باید یک تشک بادی استخر زیرتان باشد، و تشک‌ها جابه‌جا می‌شوند. درخت‌ها و بوته‌ها فقط راه را می‌بندند. قرص‌های آبی و قلب‌های روی چمن جایزه دارند، بطری‌های لوبریکانت روی تشک‌های بادی جایزه‌ی بیشتری دارند، و هرچه جلوتر بروید، ترافیک بدجنس‌تر و اسکرول پرفشارتر می‌شود.