بیرون آمدن از کمد
بی‌میلی به آشکار کردن گرایش جنسی یا هویت جنسیتی خود به‌عنوان لزبین، گی، دوجنس‌گرا یا تراجنسیتی (LGBT) را اغلب "در کمد بودن" می‌نامند. در جوامعی که هنوز به روابط هم‌جنس‌گرایانه داغ ننگ می‌زنند، برخی افراد برای محدود کردن خود به رفتار جنسی منطبق با هنجارهای اجتماعی زیر فشار قرار می‌گیرند. برخی دیگر ممکن است، بسته به اینکه محیط اجتماعی نزدیک خود را پذیرا یا نابردبار بدانند، تصویری نادرست از گرایش جنسی خود ارائه دهند. در جوامع به‌شدت سنتی، مردم اغلب، فارغ از گرایش جنسی مطلوبشان، زیر فشار سنگین اجتماعی برای ازدواج و بچه‌دار شدن قرار دارند.
اصطلاح ‘کامینگ‌اوت’ یا ‘بیرون آمدن از کمد’ به این معناست که فرد تصمیم می‌گیرد گرایش جنسی یا هویت جنسیتی متفاوت خود را برای خانواده و دوستانش آشکار کند. برای برخی این فرایند دشوار است و نتایجش مشکل‌ساز، در حالی که برخی دیگر ممکن است با شگفتی خوشایندی دریابند که گرایششان از قبل بی‌سروصدا حدس زده شده و/یا پذیرفته شده بوده است.
کامینگ‌اوت برای خانواده و دوستان ممکن است یکی از بزرگ‌ترین لحظه‌های زندگی هر فرد باشد. این تصمیمی عمیقاً شخصی است که درباره‌ی اینکه چه کسی هستید آشکار باشید - هم با خودتان و هم با دیگرانی که پیرامونتان هستند. بسته به شرایط هر فرد، هر کس با چالش صادق بودن به شیوه‌ای کمابیش متفاوت روبه‌رو می‌شود. پیش‌بینی قطعی واکنش‌ها ممکن است دشوار باشد؛ واکنش می‌تواند هر چیزی از پذیرش بی‌قیدوشرط تا طرد کامل باشد. گاهی شنونده فقط به کمی زمان نیاز دارد تا این اطلاعات تازه را درک کند و بپذیرد.
دشواری‌های کامینگ‌اوت
به گفته‌ی American Psychological Association (انجمن روان‌شناسی آمریکا)، پژوهشگران دریافته‌اند که نگرش‌های منفی جامعه نسبت به یک گرایش جنسی خاص “بر تجربه‌ی واقعی استوار نیستند، بلکه بر کلیشه‌ها و اطلاعات نادرست تکیه دارند”. با توجه به این واقعیت، ممکن است کسی که موضوع به او گفته می‌شود پیش از آن هرگز ندانسته باشد که فردی که برایش عزیز است LGBT است. صادق و آشکار بودن تا این حد ممکن است فشار زیادی به نظر برسد، اما پیامدهای منفی پنهان کردن حقیقت می‌تواند باری حتی سنگین‌تر باشد.
هویت افراد در طول تاریخ پیوندی محکم با جنسیت داشته است؛ با وجود پیدایش مدارای بیشتر در فرهنگ امروز، کلیشه‌ها و انتظارات مبتنی بر جنسیت عمیقاً ریشه دوانده‌اند. اگر ترجیحات فرد بیرون از چیزی باشد که به‌طور سنتی انتظار می‌رود، ممکن است رفتارش به دلیل انواع پیش‌داوری‌ها یا ترس‌ها از سوی خانواده یا هم‌سالان دلسرد یا طرد شود؛ از جمله (در مورد والدین) این ترس که گرایش جنسی فرزندشان به نوعی تصویر بدی از خانواده‌ی اصلی‌اش بسازد. چنین ترس‌هایی می‌تواند به طرد اجتماعی، تبعیض، خشونت، قضاوت، توجه ناخواسته و گمانه‌زنی بینجامد.
در هر حال، انتظار کامینگ‌اوت می‌تواند رنج عاطفی و روانی شدیدی ایجاد کند، به‌ویژه اگر خانواده یا حلقه‌ی اجتماعی فرد درک محدودی از سکسوالیته‌ی متفاوت داشته باشند. افزون بر این، اگر گرایش جنسی فرد هنجار جامعه نباشد، که معمولاً چنین است، ممکن است شرم یا داغ ننگ را تجربه کند. خطر دیگری که باید در نظر گرفت این است که روابط ممکن است برای همیشه تغییر کنند، حتی تا جایی که دیگر از آن فرد حمایت مالی یا عاطفی نشود.
فردی که به کامینگ‌اوت فکر می‌کند باید برای واکنش‌های گوناگون، یا تغییراتی در حلقه‌ی اجتماعی‌اش، آماده باشد. اگر از پیش شبکه‌ی محکمی از پشتیبانی، مانند یک گروه حمایتی یا شبکه‌ای از دوستان همدل، فراهم شده باشد، کنار آمدن با این شرایط تازه آسان‌تر خواهد بود. همچنین کمک می‌کند که فرد برنامه‌ای شخصی برای مراقبت از خود و دوست داشتن خود برقرار کند، تا وقتی از کمد بیرون می‌آید حس خوبی نسبت به خودش داشته باشد و از انجام کارهایی که بیش از همه برایش ارزشمندند لذت ببرد.
کامینگ‌اوت چه مزایایی دارد؟
با وجود نگرانی فرد از اینکه دیگران از زندگی خصوصی‌اش باخبر شوند، کامینگ‌اوت ممکن است رویدادی مثبت و رهایی‌بخش از آب درآید. پنهان کردن چیزی که تا این حد برای هویت فرد مهم است می‌تواند کم‌کم عزت نفس را بفرساید و زمینه را برای روابط پرتنش یا ناکامروا فراهم کند. آشکار بودن درباره‌ی خود کنشی قاطع در پذیرش خود است؛ بنابراین می‌تواند حس خویشتن را استوار کند و ریشه داشتن فرد در ترجیح جنسی‌اش را دوباره تأیید کند.
کامینگ‌اوت به شکستن موانع کمک می‌کند. افرادی که تصمیم می‌گیرند خودشان را همان‌گونه که هستند بپذیرند، کلیشه‌ها و انتظارات دیگران را به چالش می‌کشند. آن‌ها همچنین به از بین بردن افسانه‌هایی کمک می‌کنند که دیگران درباره‌ی اینکه افراد LGBT چه کسانی هستند یا چگونه زندگی می‌کنند در ذهن دارند. کامینگ‌اوت راه را برای کسانی که هنوز در کمد هستند هموار می‌کند تا پا جای پای دیگران بگذارند. همچنین زمینه را برای پیوستن به جامعه‌ای بزرگ‌تر از افراد هم‌فکر، یا پرورش و شکل دادن به چنین جامعه‌ای، فراهم می‌کند.
مدل‌های رشد هویت
از آنجا که احتمالاً میان برداشت فردی که کامینگ‌اوت می‌کند و برداشت جامعه از ترجیح جنسی او شکافی وجود خواهد داشت، او باید فرایندی را طی کند تا این دو دیدگاه را با هم هماهنگ کند. نظریه‌های متعددی برای توضیح فرایند کامینگ‌اوت مطرح شده‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها را Vivienne Cass (ویوین کاس) در سال ۱۹۷۹ ارائه کرد. او از شش مرحله‌ی رشد هویت برای توضیح فرایندی استفاده کرد که افراد دارای سکسوالیته‌ی متفاوت، در حین کشف و سرانجام پذیرفتن یک هویت جنسی متفاوت، از آن می‌گذرند. این مراحل عبارت‌اند از...
سردرگمی هویتی - وقتی فرد شروع به داشتن افکار غیردگرجنس‌گرایانه می‌کند و برای نخستین بار احتمال گی بودن و مانند آن را در نظر می‌گیرد. ممکن است هر چیزی میان انکار و پذیرش را تجربه کند.
مقایسه‌ی هویتی - این مرحله بر پذیرش گرایش جنسی از سوی فرد و کنار آمدن با پیامدهای اجتماعی آن متمرکز است. برای پرهیز از بیگانگی و گذر از این مرحله، فرد باید انتظارات و تعریف‌های تازه‌ای برای زندگی‌اش بسازد.
تحمل هویتی - برای غلبه بر انزوایی که با نخستین بار ‘متفاوت’ دانستن خود همراه است، فرد به دنبال ارتباط با دیگران در فرهنگ LGBT می‌رود تا حمایت و حس همذات‌پنداری به دست آورد. افراد با جست‌وجوی یک جامعه‌ی حمایتگر، حس قوی‌تری از خویشتن پیدا می‌کنند و می‌آموزند که گرایششان گزینه‌هایشان را محدود نمی‌کند.
پذیرش هویتی - افراد، به‌جای اینکه فقط آن را تحمل کنند، شروع می‌کنند به اینکه خود را گی، لزبین و مانند آن بشناسند. ممکن است در موقعیت‌های اجتماعی محدودی هویت خود را به‌عنوان چیزی جز دگرجنس‌گرا آشکار کنند. همچنین ساختارهای اجتماعی تازه‌ای را که به دست آورده‌اند تقویت می‌کنند و رها کردن هنجارهای اجتماعی را ادامه می‌دهند.
افتخار هویتی - این مرحله شامل غوطه‌ور شدن روزافزون در فرهنگ LGBT و میلی قوی به آشکار کردن گرایش جنسی است. در این مرحله، اگر فرد با نگرش منفی یا بیگانگی روبه‌رو شده باشد، احتمال دگرجنس‌گرامحوری و نیز ناخرسندی از کل جامعه وجود دارد.
ترکیب هویتی - به‌عنوان آخرین مرحله‌ی رشد هویت، فرد هویت جنسی را با همه‌ی جنبه‌های دیگر خود یکپارچه می‌کند. در اصل، گی، لزبین و مانند آن بودن به یکی از ویژگی‌های خود تازه‌ی او تبدیل می‌شود، نه اینکه کل هویتش را در بر بگیرد.
یکی از انتقادهای اصلی به این مدل این است که به‌صورت خطی ساخته شده و بنابراین به نظر می‌رسد افراد مراحل را پشت سر هم، یکی پس از دیگری، طی می‌کنند. البته تجربه‌ی کامینگ‌اوت همه از این مدل پیروی نمی‌کند، چون افراد ممکن است میان برخی مراحل رفت‌وبرگشت کنند یا به‌کلی از آن‌ها بگذرند. افزون بر این، از زمان پیدایش آن در سال ۱۹۷۹ تحولات اجتماعی و سیاسی بسیاری رخ داده که مسیر تبدیل شدن به فردی سازگار و متعادل، با هر گرایش جنسی، را هموارتر کرده است.
نکته‌هایی برای کامینگ‌اوت
هیچ راه درست یا غلطی برای بیرون آمدن از کمد وجود ندارد. این تصمیم با خود فرد است که کی، برای چه کسی و چگونه گرایش جنسی‌اش را آشکار کند. با این حال، اگر به کامینگ‌اوت فکر می‌کنید، در اینجا چند نکته آمده که ممکن است در این مسیر به شما کمک کند.
برنامه داشته باشید - وقتی به کسانی فکر می‌کنید که می‌خواهید رازتان را با آن‌ها در میان بگذارید، ممکن است مفید باشد واکنش‌هایشان به ایده‌های مرتبط با LGBT را به یاد بیاورید. اگر هیچ نشانه‌ای از دیدگاه‌هایشان به یادتان نمی‌آید، در گفت‌وگوی بعدی‌تان موضوع را به‌طور گذرا پیش بکشید و ببینید چه واکنشی نشان می‌دهند. واکنش آن‌ها احتمالاً نشان می‌دهد که چگونه باید خودتان را برای کامینگ‌اوت نزد آن‌ها آماده کنید.
آگاه باشید - مفید است که خودتان را با اطلاعات فراوان درباره‌ی مسائل LGBT مجهز کنید. برای آمادگی، راه‌هایی برای پاسخ دادن به رایج‌ترین پرسش‌هایی که انتظار می‌رود مخاطبان کم‌اطلاع‌تر بپرسند پیدا کنید و پاسخ‌هایتان را با پژوهش‌های مبتنی بر شواهد یا داده‌های تاریخی پشتیبانی کنید. شاید بخواهید جزوه‌ها، عنوان کتاب‌ها و وب‌سایت‌هایی برای پیشنهاد به آن‌ها در اختیار داشته باشید.
انتظاراتتان را مدیریت کنید - برخی مخاطبان ممکن است هرگز کسی را نشناخته باشند که LGBT باشد، یا پیش‌فرض‌هایشان عمیقاً ریشه دوانده باشد. بهتر است از گذاشتن انتظار بر واکنش هر کسی پرهیز کنید. ممکن است زمان ببرد تا شما را در این نور تازه ببینند. آماده باشید که با آن‌ها صبور باشید؛ حتی شاید بخواهید به آن‌ها کمی زمان و فضا بدهید تا این اطلاعات را هضم کنند.
زمان‌بندی - پیدا کردن موقعیت مناسب برای کامینگ‌اوت ممکن است زمان ببرد، چون در نهایت باید در آن لحظه برای در میان گذاشتن راز با آن فرد احساس راحتی کنید. به یاد داشته باشید که لازم نیست فوراً برای همه کامینگ‌اوت کنید. ممکن است هویتتان را نخست (یا فقط) برای دوستان نزدیک و خانواده آشکار کنید.
احساساتتان را بیان کنید - یکی از بهترین راه‌ها برای بیان این جنبه‌ی خاص از وجودتان این است که با احساساتتان صادق و به باورهایتان مطمئن باشید. این کار را به شیوه‌ای انجام دهید که هم به آنچه واقعاً هستید احترام بگذارد و هم‌زمان احساسات دیگران را محترم بشمارد.
روز ملی کامینگ‌اوت - ۱۱ اکتبر (۱۲ اکتبر در بریتانیا)
National Coming Out Day (روز ملی کامینگ‌اوت) که به‌عنوان یک روز جهانی آگاهی‌بخشی گرامی داشته می‌شود، افراد با هر گرایش جنسی را برای زندگی آشکار و با کرامت ارج می‌نهد. این روز همچنین گفت‌وگوی آزاد درباره‌ی مسائل لزبین‌ها، گی‌ها، دوجنس‌گرایان و افراد تراجنسیتی را در فضای عمومی ترویج می‌کند و به این ترتیب جنبش آن‌ها را در معرض دید عموم قرار می‌دهد.
زمان این روز یادآور Second National March on Washington (دومین راهپیمایی ملی در واشنگتن) در سال ۱۹۸۷ است، زمانی که نیم میلیون لزبین، گی، دوجنس‌گرا و فرد تراجنسیتی، همراه با حامیانشان، تجمع سیاسی عظیمی در واشنگتن دی‌سی برپا کردند و خواستار برابری، حمایت از حقوق مدنی‌شان و تغییر سیاست‌های دولت شدند.
نکات پایانی
فرایند کامینگ‌اوت می‌تواند هراس‌انگیز باشد. اما به یاد داشته باشید، کامینگ‌اوت برای راضی کردن دیگران نیست، برای این است که اصیل‌ترین نسخه‌ی خودتان باشید. صادق بودن درباره‌ی اینکه واقعاً چه کسی هستید همیشه با انتظارات یا تأیید دیگران جور درنمی‌آید، اما رها شدن از بار پنهان‌کاری می‌تواند حسی بسیار رهایی‌بخش داشته باشد!