
نخستین معاینهی لگن
ما زنان در مراقبتهای بهداشتی نیازهای خاصی داریم - بهویژه برای دستگاه تولیدمثلمان. در دوران نوجوانی، و ترجیحاً پیش از آغاز فعالیت جنسی، نخستین مراجعه به متخصص زنان برای گفتوگو دربارهی سلامت جنسی ایدهی خوبی است؛ معاینهی داخلی لگن معمولاً تا دههی بیست زندگیتان لازم نیست، مگر اینکه علائمی داشته باشید. از ۲۱ سالگی به بعد، هر سه سال یکبار پاپ اسمیر انجام میشود (یا از ۲۵ یا ۳۰ سالگی هر پنج سال یکبار آزمایش HPV)، و هر وقت دلیلی برای معاینهی لگن باشد، این معاینه هم انجام میشود. از آنجا که اندامهای تناسلی ما درونیاند و بیشترشان از دید و لمس پنهاناند، انواع بیماریها ممکن است بدون هیچ علامت آشکاری پدید آیند. حتی بیماریهایی که شاید برای مردان تهدید چندانی نباشند اما در آنها کاملاً محسوساند، میتوانند پیامدهای ویرانگری برای بدن ما داشته باشند. دوست مرد شما که به سوزاک (clap) مبتلا شده، ممکن است تقریباً بیدرنگ متوجه شود - هنگام ادرار کردن ممکن است بهشدت بسوزد - اما برخی مردان هیچ علامتی ندارند. همین بیماری شایع در ما زنان میتواند پیش از بروز هر علامتی ما را نابارور کند. ما باید بهطور منظم معاینه شویم، بهویژه از آغاز فعالیت جنسی، و تا پایان عمر.
همهی ما در انتظار نخستین معاینهی ژنیکولوژیک خود هستیم و معمولاً از آن میترسیم - معاینهی داخلی، معاینهی لگن. برای آن دسته از شما که هنوز این تجربه را نداشتهاید، همین که به این وبسایت سر زدهاید نشان میدهد که شاید وقتش رسیده باشد. این معاینه معمولاً تا دههی بیست زندگیتان لازم نیست، مگر اینکه علائم یا نگرانیهایی داشته باشید، و آغاز فعالیت جنسی بهتنهایی به این معنا نیست که به آن نیاز دارید. اگر دردی احساس میشود یا علائم دیگری - قاعدگیهای بسیار دشوار، ترشحات بدبو، نیامدن قاعدگی - وجود دارد، این معاینه باید زودتر انجام شود. خب، وقتی برای نخستین معاینه میروید چه اتفاقی میافتد؟
در واقع کاملاً ساده است، معمولاً دردناک نیست (هرچند ممکن است ناراحتی کوتاهی حس کنید) و تنها حدود ده دقیقه طول میکشد. بیشتر زمانی که نزد پزشک هستید در واقع صرف گفتوگو میشود. هر پزشکی روش خودش را برای این معاینه دارد، اما همهی آنها به همان نتایج میرسند. بهعنوان یک پزشک میگویم که معاینههای من بیش از هر چیز بر آموزش متمرکزند. پرستار شما را با یک گان در اتاق معاینه آماده میکند، در حالی که من به مادرتان میگویم که همراه شما نخواهد بود. اگر سنتان برای معاینهی لگن کافی است، مانند هر زن دیگری حق حریم خصوصی دارید. برخی پزشکان با این رویکرد موافق نیستند، اما درخواست حریم خصوصی حق شماست و باید به آن احترام گذاشته شود.
کار را با گفتوگو دربارهی احساستان نسبت به سلامتتان و بهطور مشخص روند رشدتان آغاز میکنیم. چه مدت است که پستانهایتان در حال رشد است، چه مدت است که قاعده میشوید؟ قاعدگیهایتان هر چند وقت یکبار است، چقدر منظم است و چه مدت طول میکشد؟ از تامپون استفاده میکنید یا نوار بهداشتی، و آیا میدانید کاپ قاعدگی چیست؟ آیا سوزش، درد یا ترشحی از واژن دارید؟ معمولاً معاینه را با پستانها آغاز میکنم. شما به پشت و صاف دراز میکشید و پستانها، پهلوها و زیر بغلهایتان فشار داده میشود. سپس، در حالت نشسته، به شما نشان میدهم که چگونه خودآزمایی را انجام دهید. اخیراً پژوهشهایی منتشر شده است که نشان میدهد خودآزمایی پستان تفاوت چندانی ایجاد نمیکند.
از نظر آماری شاید این درست باشد، اما واقعیت این است که برخی زنان نخستین کسانی هستند که تودهها را کشف میکنند و همین امکان درمان را پیش از جدی شدن اوضاع فراهم میکند. بیشتر تودههای پستان خوشخیماند، اما باید از وجودشان باخبر باشید. این همچنین بر مسئولیت شما در مراقبت از خودتان تأکید میکند. باید با مراقبت از بدن خودتان راحت باشید، چون مدت درازی در آن زندگی خواهید کرد. و حدود ۳۵۰ قاعدگی پیش رو دارید که کمی مراقبت از خود میطلبد.
سپس دوباره به پشت دراز میکشید. من از لبهی پایین دندهها شروع میکنم و از چند زاویه محکم فشار میدهم و پایین میروم تا مونس ونوس (ناحیهی شرمگاهی). در واقع، دنبال اطلاعاتی دربارهی بسیاری از اندامها و وضعیتهایی هستم که به دستگاه تولیدمثل ربطی ندارند. آیا همهچیز سر جای خودش است؟ به همان سفتی است که باید باشد؟ سپس زانوهایتان را بالا بیاورید و پاهایتان را باز کنید. مگر اینکه چیز دیگری کشف شود، در این نخستین معاینه از شما نمیخواهم از رکابهای تخت معاینه استفاده کنید. بدون آنها هم میتوانیم آنچه را لازم داریم بفهمیم و در طول زندگیتان بارها با رکابها تمرین خواهید کرد. ممکن است یک بالش کوچک زیر لگنتان بگذارم. سپس لبهای فرجتان برای معاینهی چشمی از هم باز میشود.
آیا همهچیز سر جایش است؟ آیا کلیتوریس بیش از حد رشدیافته به نظر میرسد؟ آیا رنگ و اندازهی همهچیز درست است؟ این معاینهی چشمی تا پشت مقعدتان ادامه پیدا میکند. همچنین در امتداد دو طرف فرج (ناحیهی تناسلی بیرونی) کمی فشار وارد میشود. من تنها زمانی از رکابها استفاده میکنم که آن زن به من بگوید فعالیت جنسی را آغاز کرده است. در آن صورت از اسپکولوم استفاده میکنم و پاپ اسمیر انجام میدهم تا سلولهای اطراف دهانهی رحم را بررسی کنم. اگر دلیلی نداشته باشم که فکر کنم از نظر جنسی فعال هستید، اسپکولوم ترسناک هرگز دیده یا حس نخواهد شد.
برخی پزشکان به شما حق انتخاب میدهند که بخش داخلی معاینه از راه مقعد باشد یا از راه واژن. من به چند دلیل بهشدت راه واژن را ترجیح میدهم، اما شما میتوانید انتخاب کنید که انگشتم را کجا وارد کنم. از پشت دیوارههای راستروده، بخشی از معاینهی "لمسی" کمدقتتر به نظر میرسد. در حالی که انگشتم وارد شده است، دوباره روی بخشهایی از پایین شکمتان محکم فشار میدهم. بیشتر بررسی میکنم تا مطمئن شوم همهچیز در جای درستش است و ببینم آیا دردی ایجاد میشود یا نه. این ممکن است به بررسی بیشتری نیاز داشته باشد. ممکن است هنگام معاینهی دهانهی رحم کمی ناراحتی حس کنید و گاهی، اگر به یکی از تخمدانها برخورد کنم، دردی تیز اما کوتاه.
مزیت دیگر روش واژینال این است که میتوانم ببینم آیا پردهی بکارت شما بهطور غیرعادی سفت است یا نه. من از نبود پردهی بکارت هیچ نتیجهای نمیگیرم. تامپون، ورزش، دوچرخهسواری یا اسبسواری، و خودارضایی همگی میتوانند آن را کش بیاورند، و بسیاری از پردههای بکارت از همان ابتدا نازک یا کشساناند. اگر پردهی بکارت شما بهطور غیرعادی ضخیم است یا مانع ورود تامپون میشود، میتوانیم دربارهی اینکه آیا یک عمل جزئی لازم است یا نه گفتوگو کنیم. این عمل تماسی کوچک با تیغ جراحی است که مثل فرو رفتن سوزن حس میشود و ده ثانیه طول میکشد. در بدترین حالت، پس از زدن کمی ضدعفونیکننده (که کمی میسوزاند) بهتر است چند ساعت پد روزانه بگذارید. من پد روزانه در مطب دارم.
سپس دربارهی آنچه مشاهده کردهام و اهمیت بهداشت و خطرات سکس گپ میزنیم. شما با مجموعهی کامل جزوههای منتشرشده از سوی NHS (خدمات سلامت ملی بریتانیا) و Planned Parenthood (فدراسیون تنظیم خانوادهی آمریکا) از مطب بیرون میروید - بیماریهای مقاربتی، پیشگیری از بارداری، ناراحتیهای قاعدگی، پاسخ جنسی - و هر قدر که بخواهید دربارهی آنها با جزئیات گفتوگو میکنیم.