تکنیک‌های جلقینگ
توجه: گزارش‌هایی وجود دارد از مردانی که با به‌کار بستن تکنیک‌های جلقینگ به توانایی نعوظ خود آسیب موقت و دائمی زده‌اند، و ما از هیچ مطالعه‌ای که فایده‌ای برای آن را تأیید کرده باشد اطلاع نداریم. ما به هیچ وجه این تکنیک‌ها را تأیید نمی‌کنیم؛ آن‌ها اینجا آمده‌اند تا بدون نیاز به خرید یک کتاب الکترونیکی، مقدمه‌ای بر این موضوع ارائه دهند.
مردان قرن‌هاست که درگیر اندازه و شکل آلت تناسلی خود بوده‌اند و در این عصر مدرن هم این شیفتگی چندان تغییری نکرده است. آزمایش و تجربه در طول اعصار، به‌عنوان مسئله‌ای از اعتبار یا جایگاه، تکنیک‌های بی‌شماری برای بزرگ کردن آلت تناسلی پدید آورده است، اما بی‌تردید یکی از نخستین تکنیک‌های شناخته‌شده همانی است که امروز با نام جلقینگ (jelqing) می‌شناسیم.
جلقینگ احتمالاً ساده‌ترین روش شناخته‌شده برای بزرگ کردن آلت تناسلی است و بی‌تردید در طول زمان رایج‌ترین روش هم بوده است. این روش شامل گرفتن پایه‌ی آلت تناسلی و سپس راندن آرام دست به سمت سر آلت است، به‌طوری که کل عضو زیر فشار افزایش‌یافته‌ی خون متورم شود. در جلقینگ پایه، آلت هرگز نباید در حالت نعوظ کامل باشد (این به هیچ وجه خودارضایی نیست)، زیرا برای کشیده شدن بافت، آلت باید تا حدی شل باشد؛ چند تمرین پایین‌تر که به نعوظ نیاز دارند استثنا هستند. روش‌های مختلف در ادامه با جزئیات بیشتری شرح داده شده‌اند.
یک برنامه‌ی رایج ممکن است فقط ۲۰-۳۰ دقیقه جلقینگ در روز باشد، دو یا سه روز پشت سر هم، و پیش از شروع دوباره یک روز استراحت. مالش بیش از حد می‌تواند به دردناکی بینجامد و ساییدگی بیش از حد به ریزش پوست آلت؛ این عارضه‌ها را می‌توان با استفاده از لوبریکانت در طول جلسه‌ها کاهش داد. اگر کبودی ایجاد شد، چند روز استراحت کنید و پیش از ادامه صبر کنید تا آلت کاملاً بهبود یابد.
اما آیا جواب می‌دهد؟
پاسخ کوتاه این است: ‘شاید، اما اغلب نه آن‌طور که تبلیغ می‌شود.’
بسیاری از ‘فروشندگان تکنیک’ ادعا می‌کنند دیده‌اند که مردان ظرف چند هفته یا چند ماه استفاده از جلقینگ، اندازه‌ی خود را دو اینچ یا بیشتر افزایش داده‌اند. با اینکه پژوهش بالینی چندانی برای اثبات یا رد این ادعاها در دسترس نیست، اکثریت بزرگ شواهد شخصی و غیرعلمی نشان می‌دهد که این روش اصلاً جواب نمی‌دهد. به نظر می‌رسد بیشتر مردانی که در وبلاگ‌ها و دیگر انجمن‌های آنلاین (تنها جایی که این موضوع به‌طور مفصل بحث می‌شود) گزارش می‌دهند، هم‌نظرند که افزایش‌هایی که به این شکل گزارش می‌شود در بهترین حالت ناچیز است. افزون بر این، بیشتر این انجمن‌ها شمار قابل‌توجهی هشدار درباره‌ی خطرهای آن هم دارند، چیزی که بسیاری از فروشندگان در آن کوتاهی می‌کنند.
جلقینگ بی‌خطر نیست: جلقینگ خشن یا بیش از حد می‌تواند باعث کبودی، پارگی رگ‌های خونی، ایجاد جای زخم و، همان‌طور که بالاتر گفته شد، از دست رفتن عملکرد نعوظ شود. این اتفاق ممکن است برای مردانی بیفتد که برای رسیدن به نتیجه‌ی سریع‌تر عجله می‌کنند، نشانه‌های بدن (درد و دردناکی) را نادیده می‌گیرند و به بدن فرصت کافی برای بهبود میان جلسه‌ها نمی‌دهند.
از آنجا که آلت تناسلی اندامی عروقی است (یعنی بیشتر از رگ‌های خونی تشکیل شده)، به همان درمان آن‌طور که بافت عضلانی پاسخ می‌دهد پاسخ نمی‌دهد. جلقینگ نادرست می‌تواند دست‌کم به دو نوع مشکل متفاوت بینجامد، از جمله کبودی دائمی و تشدید Peyronie’s Disease (بیماری پیرونی)، در صورتی که این عارضه از قبل وجود داشته باشد.
ادعاهای فراوانی، هم از سوی کاربران و هم برگرفته از آیین‌های قبیله‌ای، وجود دارد که تکنیک‌های جلقینگ با گذشت زمان کافی می‌توانند تا حدی مؤثر باشند، اما هیچ مطالعه‌ی پزشکی این را تأیید نکرده است.
انبساط بافت سال‌هاست که در جراحی ترمیمی پس از ماستکتومی (برداشتن پستان به دلیل سرطان) به کار می‌رود، و پوست جایگزین برای ترمیم سوختگی اکنون به‌طور معمول با کشیدن پوست سالم نزدیک محل آسیب ‘پرورش داده’ می‌شود.
فرهنگ‌های بومی گوناگون کشش بدن را با موفقیت زیادی انجام داده‌اند و ثابت کرده‌اند که این سبک از دست‌کاری بدن هم ممکن است. از معروف‌ترین آن‌ها مردمان Suri (سوری) و Mursi (مورسی) در اتیوپی، و مردمان Botocudo (بوتوکودو) و Suya (سویا) در آمریکای جنوبی هستند که لب‌های خود را می‌کشیدند. تازه این بدون احتساب سنت آسیایی بستن پا، یا “زنان زرافه‌ای” معروف قبیله‌ی Padaung (پادائونگ) در برمه است. از نظر تاریخی، کشیدن آلت تناسلی را سادوهای (Sadhus) مقدس هند، Cholomecs (چولومک‌ها) در پرو و مردمان جزیره‌ی گینه‌ی نو انجام می‌دادند. در مورد سادوهای مقدس، کشش آن‌قدر شدید بود که آلت برای استفاده‌ی عادی کاملاً بی‌مصرف می‌شد.
پیداست که بدن مرد می‌تواند به فشاری که در طول زمان به آن وارد می‌شود پاسخ دهد و پاسخ هم می‌دهد، و این نشان می‌دهد که جلقینگ ممکن است روشی معتبر برای بزرگ کردن آلت تناسلی باشد. اما این را هم باید گفت که تفاوت در تیپ‌های بدنی و شیوه‌ی اجرا ناگزیر سرعت رسیدن به نتیجه را تغییر می‌دهد. اگر برنامه‌ای را شروع می‌کنید، آن را جدی بگیرید و از روشی برای ثبت پیشرفت استفاده کنید تا نتایج خود را با هم مقایسه کنید و مراقب اثرات زیان‌بار بر سلامت آلت باشید.
تکنیک‌های جلقینگ:
جلقینگ پایه
با زدن مقدار زیادی لوبریکانت شروع کنید (برای همه‌ی تکنیک‌های جلقینگ توصیه می‌شود). پایه‌ی آلت را با شست و انگشت اشاره بگیرید، مثل اینکه دور تنه‌ی آلت علامت ‘اوکی’ بسازید، و فشاری محکم اما ملایم وارد کنید. این همان ‘گرفتن استاندارد’ است. این حرکت باید زمانی انجام شود که آلت در حالت نیمه‌نعوظ است، زیرا هیچ‌یک از تمرین‌های ‘پمپاژی’ جلقینگ اگر آلت شل یا در حالت نعوظ کامل باشد مؤثر نیستند. آلت باید در حالت میانه باشد. اگر نعوظ کامل پیدا کردید، فقط یکی دو دقیقه دست نگه دارید تا آلت دوباره تا حدی نرم شود.
از پایه‌ی آلت شروع کنید و دست را به‌آرامی روی تنه‌ی آلت تا پایه‌ی سر آلت بالا بکشید، طوری که کامل شدن حرکت حدود ۲-۳ ثانیه طول بکشد. هدف این است که خون را با ملایمت کامل در طول تنه به بالا و سپس به درون سر آلت برانید. مانند هر تکنیک جلقینگ دیگری، اگر در هر لحظه‌ای درد داشتید، فوراً فشار حرکت را کم کنید. هدف فشاری ملایم است که شاید راحت نباشد، اما هرگز نباید آشکارا دردناک باشد.
این تمرین را در هر جلسه دست‌کم ۵۰ بار تکرار کنید، تا ۵ بار در هفته. باز هم تأکید می‌کنیم، اگر درد داشتید، تمرین را برای چند روز متوقف کنید.
چرخش آرام
این یک تمرین ‘کششی’ ساده اما همه‌جانبه است که همه‌ی رباط‌های نگه‌دارنده‌ی آلت (محل اتصال به استخوان شرمگاهی) را تقویت می‌کند. درست پشت سر آلت را با گرفتن استاندارد بگیرید. سپس با شروع از وضعیت رو به بالا (۱۲:۰۰) یا رو به پایین (۶:۰۰)، آلت را مانند عقربه‌های ساعت آهسته در یک دایره‌ی کامل بچرخانید. هر ‘دور’ باید ۸ تا ۱۰ ثانیه طول بکشد.
می‌توانید این حرکت را در هر دو جهت (ساعت‌گرد یا پادساعت‌گرد) انجام دهید، اما باید آهسته انجام شود. چون همه‌ی رباط‌ها درگیرند، باید دقت بیشتری کرد تا گذر از یکی به دیگری نرم باشد - برای ایمن ماندن، باید به هر کدام فشاری یکسان وارد شود.
ضربه زدن با آلت
این تمرینی پیشرفته است که بهتر است برای ماه دوم یا سوم جلقینگ بماند. همچنین بهتر است دیرتر در برنامه‌ی تمرینی‌تان انجام شود، وقتی رباط‌ها گرم شده‌اند.
با یک دست بیضه‌ها را بپوشانید و از آن‌ها محافظت کنید و پایه‌ی آلت را به‌آرامی میان شست و انگشت اشاره بگیرید. سپس با حرکتی ‘تلنگرمانند’، آن را بالا و پایین بزنید، طوری که به بالا به شکم ‘ضربه بخورد’ و به پایین به پشت دست دیگر. در هر جلسه ۲۰۰-۳۰۰ تکرار انجام دهید، حداکثر یک روز در میان.
کشش تنشی
این تمرین جلقینگ در حالت نشسته انجام می‌شود. آلت با یک دست درست پشت سرش گرفته می‌شود و دست دیگر برای پشتیبانی دور دست اول قرار می‌گیرد.
از حالت صاف نشسته، آلت را به‌آرامی مستقیم رو به جلو بکشید و هم‌زمان به عقب تکیه دهید تا کششی ‘دوطرفه’ ایجاد شود. وقتی کشش خوبی حس کردید، اما حتماً پیش از آنکه هیچ دردی تجربه کنید، دست نگه دارید و همان‌جا ثابت بمانید. باز هم: هیچ تمرین جلقینگی هرگز نباید درد ایجاد کند. کشش را دست‌کم ۱۰ ثانیه نگه دارید. این تمرین را بیش از دو بار در هفته انجام ندهید.
کشش به طرفین
در حالت ایستاده شروع کنید، در حالی که آلت نیمه‌نعوظ رو به زمین است. درست پشت سر آلت را با گرفتن استاندارد بگیرید و آن را رو به زمین پایین بکشید. فاصله‌ی پاها باید دست‌کم دو برابر عرض شانه‌ها باشد.
سپس مانند پاندول یک ساعت ایستاده‌ی بزرگ، به چپ و راست حرکت دهید و در همان حال تنش کشش رو به پایین را حفظ کنید. برای کامل شدن یک تکرار، آلت را یک بار به هر پا برسانید. دست‌کم ۷۵-۱۰۰ تکرار انجام دهید، تا سه بار در هفته.
بالا بردن حوله
این یک تمرین تقویتی دیگر است که روی عضلات PC تمرکز دارد. بسته به مقدار وزنه‌ای که استفاده می‌شود، هم مبتدی‌ها می‌توانند آن را انجام دهند و هم کسانی که در سطح پیشرفته تمرین می‌کنند.
(توجه: عضله‌ی پوبوکوکسیژئوس یا عضله‌ی PC عضله‌ای ننومانند است که در هر دو جنس وجود دارد و از استخوان شرمگاهی تا کوکسیکس (دنبالچه) کشیده شده، کف حفره‌ی لگن را تشکیل می‌دهد و از اندام‌های لگنی پشتیبانی می‌کند. این عضله جریان ادرار را کنترل می‌کند و هنگام ارگاسم منقبض می‌شود. عضله‌ی PC همچنین به مردان امکان می‌دهد آلت را در حالت نعوظ بالا و پایین ببرند. این در اصل همان انقباض تمرین کگل است. این همان عضله‌ای است که برای قطع جریان ادرار در میانه‌ی آن به کار می‌برید.)
در این تمرین آلت باید در حالت نعوظ کامل باشد. شروع در حالت ایستاده شاید در ابتدا آسان‌تر باشد، اما می‌توانید لبه‌ی یک صندلی هم بنشینید، طوری که آلت و بیضه‌ها از لبه آویزان باشند.
یک حوله‌ی آشپزخانه روی آلت بیندازید و فقط با نیروی عضله‌ی PC آن را آهسته تا جایی که ممکن است بالا ببرید و ۳-۴ ثانیه نگه دارید. هر چه قوی‌تر شدید، مدت نگه داشتن را تدریجاً بیشتر کنید، تا ۱۰ ثانیه برای هر تکرار. برای وزن بیشتر می‌توان حوله را خیس هم کرد. این تمرین را حداکثر یک روز در میان انجام دهید.
کشش با جمع کردن پاها
این جلقینگ که یک تمرین کششی دیگر است، با نشستن شما در حالت لم‌داده (تکیه دادن به عقب روی بازوها) یا درازکشیدن به پشت شروع می‌شود. آلت باید نیمه‌نعوظ باشد.
آلت را با حالت برعکس گرفتن استاندارد (شست رو به پایین)، درست پشت سر آلت، بگیرید و آن را به سمت انگشتان پایتان بگیرید. سپس خیلی آهسته پاهایتان را بالا بیاورید، طوری که میان آن‌ها جا برای دستی که آلت را نگه داشته باقی بماند، تا جایی که زانوها به قفسه‌ی سینه برسند.
فشار کشش ملایمی را روی آلت به سمت پاهایتان حفظ کنید. با بالا آمدن پاها باید کشش را حس کنید، اما به یاد داشته باشید که هرگز نباید هیچ دردی حس کنید. برای شروع ۱۰ تکرار از این تکنیک جلقینگ انجام دهید (پس از حدود یک ماه به ۲۰-۲۵ برسانید)، تا دو بار در هفته.
کشش افزایش طول 'AC'
به پهلو دراز بکشید، طوری که پاهایتان عمود بر تنه‌تان باشند (یعنی در لگن زاویه‌ای ۹۰ درجه بسازند)، و آلت را میان پاها جمع کنید و همان‌جا نگه دارید (یک ‘man-gina’ یا ‘واژن مردانه’ بسازید). سپس آهسته تنه‌تان را صاف کنید، طوری که کامل شدن حرکت حدود ۵ ثانیه طول بکشد. باید کشش خوبی حس کنید! پس از ۵ دقیقه، حتماً به حشفه نگاه کنید (تا از گردش خون مناسب مطمئن شوید).
این تکنیک را دو بار در هفته انجام دهید، یا اگر در همان هفته از یکی دیگر از تکنیک‌های کششی پیشرفته استفاده می‌کنید، فقط یک بار در هفته. این هم یکی دیگر از تکنیک‌های پیشرفته‌تر جلقینگ است، پس در یکی دو ماه اول کنارش بگذارید.
‘ماساژ شرقی’
این تکنیک چند تکنیک دیگر را با هم ترکیب می‌کند. همچنین از مفهوم شرقی Chi (چی؛ ‘انرژی حیات’) بهره می‌گیرد. با یک دم عمیق شکمی شروع کنید و تصور کنید آلتتان از انرژی پر می‌شود.
با یک انگشت، به‌آرامی روی پوست میان اسکروتوم و مقعد فشار دهید و پروستات را بفشارید تا انرژی را ‘در خود نگه دارید’. با دست دیگر پشت سر آلت را بگیرید و ۸-۱۰ بار به‌آرامی مستقیم رو به جلو بکشید. این کشیدن/تنفس را به سمت چپ و راست هم تکرار کنید. هرگز به خودتان درد وارد نکنید، فقط کششی محکم.
با آلت نیمه‌نعوظ، دوباره از گرفتن استاندارد استفاده کنید (با شست و انگشت اشاره حلقه‌ای مانند علامت ‘اوکی’ بسازید) و آلت را ‘بدوشید’ و ۸-۱۰ بار خون را به سر آلت برانید.
اکنون آلت باید نزدیک به نعوظ کامل یا در نعوظ کامل باشد. آن را به یک طرف بکشید و در همان طرف ۸-۱۰ بار با حرکتی هندل‌مانند بچرخانید. در طرف دیگر هم تکرار کنید. این کار را حداکثر یک روز در میان تکرار کنید و اگر ناراحتی طولانی‌مدت داشتید، چند روز دست نگه دارید. همیشه برنامه‌ی جلقینگ خود را با نشستن در وان یا جکوزی به‌عنوان ‘سرد کردن’ به پایان ببرید.
روش‌های کششی دیگر
امروزه در بازار روش‌هایی غیر از جلقینگ وجود دارد که بر همان اساس کشش بافت استوارند، از جمله آویزان کردن وزنه و ‘دستگاه‌های کشش’.
آویزان کردن وزنه را هیچ‌کس جز فروشندگانی که آن را می‌فروشند توصیه نمی‌کند. دلیلش خطر بسیار زیاد استفاده از چنین روشی است. در این روش، مجموعه‌ای از وزنه‌ها (که به‌تدریج در طول زمان سنگین‌تر می‌شوند) با یک ‘مهار’ یا حلقه دور سر آلت آویزان می‌شود.
نگرانی اصلی در اینجا بیشتر به ماهیت کنترل‌نشده‌ی نیرویی برمی‌گردد که به آلت وارد می‌شود. با اینکه وزنه‌ها وزن ثابتی دارند، حرکت بدن آن‌ها را این‌طرف و آن‌طرف تکان می‌دهد و فشاری نایکنواخت ایجاد می‌کند که اثربخشی درمان را کم می‌کند. حفظ فشاری ثابت با این روش تقریباً ناممکن است.
و سرانجام این احتمال هم وجود دارد که وزنه‌ها در زندگی روزمره به جایی گیر کنند، حتی وقتی زیر لباس پوشیده شده‌اند. یک کشش به‌قدر کافی ناگهانی روی آلتی که از قبل زیر فشار است به‌راحتی می‌تواند آسیب شدیدی ایجاد کند.
نسخه‌ای از این روش، دستگاه کشش آلت تناسلی است. این دستگاه‌ها ایده‌ی بالا را گرفتند، اما فشار را یکنواخت‌تر کردند. با اینکه می‌توان گفت ایمن‌ترند، این دستگاه‌ها گران‌اند و معمولاً ۲۵۰-۴۰۰ دلار آمریکا قیمت دارند. اکنون شمار زیادی ‘دستگاه جلقینگ’ متفاوت از فروشندگان مختلف در دسترس است.
آنچه این دستگاه‌ها را زیر سؤال می‌برد، شیوه‌های فروش و بازاریابی‌ای است که برای فروششان به کار می‌رود. استفاده از پزشکان دروغین و مدارک جعلی، سلب مسئولیت‌های گوناگون با ‘حروف ریز’ و ترفندهای دیگر بسیار رایج است و خرید منصفانه با قیمتی منصفانه را دشوار می‌کند. خریداران بالقوه باید در هر مرحله از چنین خریدی بسیار دقیق بررسی کنند.
در نهایت، توصیه‌ی ما این است که به دلایل ایمنی از وزنه پرهیز کنید و تا زمانی که صنعت بزرگ کردن آلت تناسلی در مجموع اخلاق حرفه‌ای خود را ارتقا نداده، از دستگاه‌های جلقینگ هم دوری کنید.
خلاصه‌ی کلام
در پایان، کاری که هر مردی باید بکند این است که از خودش بپرسد آیا اصلاً واقعاً به بزرگ کردن نیاز دارد. با توجه به اینکه میانگین آلت تناسلی در حالت نعوظ کامل بین ۴ تا ۶ اینچ است، احتمالاً از همان ابتدا وضعتان چندان بد نیست. و در یک کلام، رضایت جنسی‌ای که می‌توان با بهتر کردن تکنیک جنسی به دست آورد باید مهم‌تر از ظاهر یا آمار باشد.
اگر هنوز به استفاده از جلقینگ به‌عنوان روشی برای بزرگ کردن آلت تناسلی خود علاقه دارید، بهترین توصیه‌ای که می‌توانیم به شما بکنیم این است که با دقت تحقیق کنید و آن را خودتان رایگان امتحان کنید. نتایج خود را ثبت کنید، مانند هر برنامه‌ی بدنی دیگری به یک برنامه‌ی زمانی منظم پایبند بمانید و مراقب سلامت و ایمنی جنسی خود باشید.
