
چرخهی پاسخ جنسی مردان
به محض اینکه مغز مرد علاقهی جنسی را ثبت کند، بدن مرد در پاسخ به آن دستخوش چند تغییر جسمی میشود. این را چرخهی پاسخ جنسی مردان مینامند، الگویی از پاسخهای فیزیولوژیک انسان که در حین تحریک جنسی رخ میدهند. هرچند مردان و زنان در تجربهی برانگیختگی جنسی شباهتهای زیادی دارند، زمانبندی مراحل کلیدی پاسخ جنسی بهطور قابلتوجهی متفاوت است.
مردان عموماً خیلی سریع برانگیخته میشوند و پیش از اینکه سرانجام ارگاسم را تجربه کنند، مرحلهای طولانی از برانگیختگی شدید (که مرحلهی کفه یا پلاتو نامیده میشود) را از سر میگذرانند. به همین دلیل، برخی معتقدند نسخهی مردانهی چرخهی پاسخ جنسی مراحل کمتری از نسخهی زنانه دارد. اما واقعیت این است که مردان همان الگوی زنان را تجربه میکنند، فقط با سرعتهای متفاوتی به هر مرحله میرسند.
نگاه کلی
نحوهی تجربهی پاسخ جنسی بسته به هر فرد متفاوت خواهد بود. هرچند الگوی پاسخ جنسی مردان قرار است راهنمایی کلی برای الگوی برانگیختگی هر کس باشد، باید انتظار کمی تفاوت را داشت. به هر حال، محرکهای متفاوت میتوانند پاسخهای متفاوتی برانگیزند - بهعلاوه، کارکرد فیزیولوژیک مرد، حالت ذهنیاش و میزان راحتیاش با پارتنر جنسیاش تأثیر زیادی بر تجربهی او از پاسخ جنسی دارد. کاملاً طبیعی است که این تجربه برای همه و هر بار یکسان نباشد.
مرحلهی ۱: میل
میل، مرحلهی مقدماتی پاسخ جنسی است که در هر دو جنس مشترک است. پیش از آنکه مغز علاقهی جنسی را ثبت کند، آلت در حالت شل آویزان است. وقتی مرد نوعی محرک برانگیزاننده دریافت میکند که علاقهاش را برمیانگیزد، چه روانی (مثلاً خاطرهای برانگیزاننده، یک فانتزی، یا انتظار فعالیت جنسی) و چه نوعی لمس، تصویر یا صدای لذتبخش … واکنشی جسمی رخ خواهد داد.
در بیشتر موارد، مردانی که کارکرد آلتشان سالم است ظرف ده تا سی ثانیه پس از تحریک اولیه برانگیخته میشوند، و به معنای واقعی کلمه ظرف چند ثانیه پس از آنکه سیگنالهای مسئول تأثیر بر اعصاب و رگهای خونی مشخص مسیرهای مربوط را طی کردند، نعوظ پیدا میکنند. در مردان، مرحلهی میل میتواند تقریباً همزمان با مرحلهی برانگیختگی رخ دهد، در حالی که زنان برای وقوع همین تغییرات فیزیولوژیک به زمان بیشتری نیاز دارند. این به این دلیل است که میل مردان بسیار بیشتر از میل زنان به محرکهای بصری پاسخ میدهد.
میل پیشدرآمد برانگیختگی است؛ بدون آن انگیزه، شور یا شهوت برای تماس صمیمانه، رفتن به مرحلهی بعد دشوار است. نهتنها این، بلکه سلامت، حال و میزان اعتمادبهنفس مرد هم تأثیر زیادی بر آمادگی جسمی و ذهنی او برای ادامهی موفق دارد. وقتی پاسخ جنسی در مرحلهی میل متوقف میشود، بهجای تمرکز بر ناتوانی در برانگیخته شدن، مهم است به راههایی برای افزایش تنش جنسی بپردازید تا میل قویتری برانگیخته شود.
مرحلهی ۲: تهییج
مردان پس از پاسخ دادن به ترکیبی از محرکهای عاطفی و/یا جسمی، وارد مرحلهی دوم پاسخ جنسی میشوند: تهییج. مشخصهی این مرحله احتقان عروقی (vasocongestion) است، کارکردی از بدن که جریان خون به اندام تناسلی را افزایش میدهد و به رگهای خونی و بافت اطراف فشار وارد میکند. آشکارترین تغییر بدن مرد در پاسخ به افزایش برانگیختگی، نعوظ آلت است.
نعوظ چگونه اتفاق میافتد؟
آلت از سه ساختار تشکیل شده است: دو corpora cavernosa (اجسام غاری) و corpus spongiosum (جسم اسفنجی). جسم اسفنجی در طول آلت امتداد دارد و میزراه را احاطه میکند، که مجرایی برای عبور منی و ادرار است. اجسام غاری لولههایی استوانهایاند که به موازات هم در بخش بالایی آلت امتداد دارند و درونشان مادهای اسفنجمانند است که میتواند از خون پر شود.
وقتی مرد از نظر جنسی تهییج میشود، اعصاب آلتش فعال میشوند و باعث میشوند عضلات اطراف شبکهی عروقی سرخرگها شل شوند تا خون بیشتری وارد آلت شود. مادهی اسفنجی اجسام غاری خون اضافه را جذب میکند و آلت را راست و سفت میکند. وقتی آلت از خون پر شد، آنقدر فشردگی ایجاد میشود که خون دیگر نمیتواند خارج شود، و نعوظ سفت باقی میماند. مردان در برانگیختگی جنسی خیلی سریعتر از زنان به این مرحله میرسند، پس برای اینکه با هم به مرحلهی ارگاسم برسند، توصیه میشود مردان سعی کنند پیشنوازی را طولانیتر کنند.
در حین برانگیختگی:
- تقریباً ۲۵٪ از مردان قرمز شدن پوست را تجربه میکنند که “برافروختگی جنسی” نامیده میشود؛
- تعریق افزایش مییابد؛
- نوک سینهها سفت میشوند؛
- فشار خون تقریباً یکسوم بالا میرود (افزایش در مردان کمی بیشتر از زنان است)؛
- تعداد تنفس، تنش عضلانی و ضربان قلب همگی افزایش مییابند؛
- حساسیت به درد کاهش مییابد؛ و
- خون به سوی اندام تناسلی هجوم میآورد، اسکروتوم منقبض میشود و بیضهها به بدن نزدیکتر کشیده میشوند …و با ورود خون بیشتر به آلت، سر آن بیشتر متورم میشود و به رنگ قرمز تیره/بنفش درمیآید.
مرحلهی ۳: کفه
بعضی زنان برای گذر از مرحلهی تهییج به حدود پانزده تا سی دقیقه زمان نیاز دارند - بسیار بیشتر از همتایان مردشان، که معمولاً ظرف تنها چند دقیقه به مرحلهی کفه میرسند. این مرحله ادامهی مرحلهی تهییج است و مشخصهاش برانگیختگی شدید است. تداوم تنش جنسی نقشی حیاتی در حفظ نعوظ دارد، و با بالا رفتن تنش جنسی و ادامهی تحریک، مسیر مرد در چرخهی پاسخ جنسی پیوسته به ارگاسم نزدیکتر میشود.
در این امتداد مرحلهی تهییج، پاسخهای فیزیولوژیک زیر رخ میدهند:
- بیضهها بزرگ میشوند و به بدن نزدیکتر کشیده میشوند؛
- سفتی نعوظ افزایش مییابد؛
- سر آلت متورم میشود؛ و
- مایع پیشانزالی از غدهی کوپر ترشح میشود.
تحریک کمک میکند سفتی نعوظ حفظ شود تا به نقطهی بیبازگشت برسد - که لحظهی اجتنابناپذیری هم نامیده میشود - جایی که بدن انقباضهای نهایی را از سر میگذراند که به مرحلهی چهارم چرخهی پاسخ جنسی منتهی میشوند.
مرحلهی ۴: ارگاسم
مردان طیف گستردهای از پاسخهای جسمی را به ارگاسم تجربه میکنند، که در اصل تخلیهی نهایی تنش جنسی است؛ از انقباضهای غیرارادی عضلات (عمدتاً در ناحیهی تناسلی و باقی بدن) و اسپاسمهای عضلانی گرفته تا افزایش فشار خون، ضربان قلب و تعداد تنفس.
مرحلهی ۵: فرونشینی
فرونشینی زمانی است که بدن به حالت غیربرانگیخته بازمیگردد. در این مرحلهی آخر، وقتی مرد انزال میکند - یا در غیر این صورت، برانگیختگیاش فروکش میکند - پدیدهای را تجربه میکند که فروکش نعوظ (detumescence) نامیده میشود، که در آن مغز سیگنالهایی میفرستد تا خون اضافهی آلت سرانجام خارج شود، و باقی بدن هم آرامآرام به حالت عادی بازگردد.
مردان در این مرحله دورهی تحریکناپذیری (refractory period) را هم تجربه میکنند؛ این زمانی است که پس از ارگاسم لازم است تا مرد از نظر جسمی بتواند دوباره نعوظ پیدا کند و به تحریک جنسی بیشتر پاسخ دهد. اگر مردی برانگیخته شده اما ارگاسم نداشته باشد، خروج خون بیشتر طول میکشد.
نکات پایانی
به دلیل توجه زیاد به ارگاسم، مراحل دیگر برانگیختگی جنسی معمولاً نادیده گرفته میشوند. اما در واقع، کامیابی جسمی و روانی زیادی از همهی مراحل دیگر حاصل میشود، پس قطعاً ارزش دارد بفهمید این مراحل چگونه کار میکنند و راههایی برای بیرون کشیدن ذرهذرهی لذت از آنها پیدا کنید!