
وکس کردن
وکس کردن روشی برای زدودن مو است که در آن از موم برای کندن موهای ناخواسته از ریشه استفاده میشود. کسانی که بتوانند ناراحتی این کار را تحمل کنند و مراقبتهای لازم پس از آن را ادامه دهند، میتوانند از فواید فراوان این روش زدودن مو بهره ببرند. بسته به نوع موی شما، نتیجهی وکس کردن ممکن است بین چهار تا شش هفته دوام بیاورد و همین آن را به گزینهای محبوب برای اپیلاسیون، هم برای مردان و هم برای زنان، تبدیل کرده است.
نحوهی انجام آن
با یک کاردک شبیه آبسلانگ، موم روی ناحیهای زده میشود که آنقدر بزرگ باشد که یک نوار پارچهای یا کاغذی آن را بپوشاند. لایهی نازکی از موم در همان جهت رشد مو پخش میشود. نوار بلافاصله روی موم فشرده میشود و (در حالی که پوست کاملاً کشیده نگه داشته میشود) در جهت مخالف کنده میشود و به این ترتیب مو و موم با هم برداشته میشوند. این کار آنقدر تکرار میشود تا همهی موهای ناخواسته برداشته شوند. ترفند کار این است که نوار را با سرعت بکنید و مطمئن شوید که آن را ‘در امتداد پوست’ میکشید - نه ‘رو به بالا و دور’ از آن.
این روش نیمهدائمی زدودن مو را به چند شیوه میتوان انجام داد. ایمنترین و مؤثرترین گزینه این است که این کار را به یک متخصص زیبایی آموزشدیده بسپارید. با این حال، کیتهای وکس خانگی بهراحتی در دسترساند و انواع گوناگونی برای انتخاب دارند: وکس داغ، وکس گرم، وکس سرد و شوگرینگ بدن. تفاوت اصلی آنها در این است که موم برای پخش شدن روی پوست تا چه حد باید داغ باشد.
یکی دیگر از روشهای وکس خانگی، نوارهای از پیش آماده است. این ‘نوارهای آماده’ مستقیماً قابل استفادهاند، چون ترکیب موم از قبل روی جنس نوار کشیده شده است. لایهی محافظ را جدا کنید، نوار را روی ناحیهی موردنظر بگذارید و مو را یکباره بکنید. این روش راحت است، برای تازهکارها آسانتر است و محبوبیتش رو به افزایش است. وکس سخت هم گزینهی دیگری است. هرچند این روش زمان بیشتری میبرد، از نوار پارچهای یا کاغذی استفاده نمیکند و همین آن را برای افرادی که پوست حساس دارند ایدهآل میکند. این موم گرم میشود، بهصورت لایهای ضخیم روی پوست زده میشود و فرصت داده میشود تا خنک/سفت شود؛ سپس به همان شیوهای که یک نوار کنده میشود، کنده میشود.
آیا درد دارد؟
میزان دردی که در یک جلسهی وکس تجربه میکنید به عوامل متعددی بستگی دارد، مانند تکنیک/مهارت فرد وکسکار و آستانهی تحمل درد کسی که وکس میشود؛ و در مورد زنان، اینکه در کدام مرحله از چرخهی قاعدگی خود هستند. وکس کردن نواحی حساس بدن، بهویژه برای بار اول، میتواند ناخوشایند باشد - و برای برخی، واقعاً دردناک. خوشبختانه با گذشت زمان آسانتر میشود، چون مو با هر جلسهی پیدرپی نازکتر و ضعیفتر میشود.
مراقبت پس از وکس
هرچند این روش زدودن مو معمولاً فقط ماهی یک بار لازم است، اگر نتیجهی مطلوب میخواهید، پوست به نگهداری و مراقبت پس از وکس نیاز دارد. بسته به نوع پوست فرد و روش بهکاررفته، انتظار قرمزی و کمی درد در ناحیهی وکسشده واقعبینانه است. این حالت را میتوان با زدن یک ژل یا کرم تسکیندهنده پس از وکس کاهش داد. چند محصول مراقبتی در همان جاهایی که کیتهای وکس فروخته میشوند برای خرید موجود است که محبوبترین آنها Azulene Oil (روغن آزولن) است. این روغن که از مادهی اصلیاش، بابونه، به دست میآید، تحریک پوست را تسکین میدهد و خواص آن برای پیشگیری از موهای زیرپوستی تبلیغ میشود.
موهای زیرپوستی احتمالاً یکی از ناخوشایندترین جنبههای وکس کردناند و فقط درد هنگام کندن مو از آنها بدتر است. وقتی مو دوباره رشد میکند، قرار است از پوست بیرون بیاید؛ موی زیرپوستی نمیتواند از سطح پوست عبور کند و به همین دلیل به دور خودش میپیچد یا دوباره وارد همان فولیکول میشود. در این حالت بدن با مو مثل یک ‘جسم خارجی’ رفتار میکند؛ آن ناحیه قرمز، ملتهب و عفونی میشود - و اغلب در نهایت شبیه یک کیست میشود.
برخی افراد بیش از دیگران مستعد موهای زیرپوستیاند، تا آن حد که این موضوع ممکن است عامل تعیینکنندهی ادامه دادن یا ندادن این روش زدودن مو برایشان باشد. برای کاهش خطر موهای زیرپوستی، بهترین کار این است که ناحیهی وکسشده را بهطور مرتب با یک اسفنج یا یک جفت دستکش لایهبردار و صابونی ملایم لایهبرداری کنید. همچنین از پوشیدن لباسهای تنگ یا مصنوعی و نیز استفاده از کرمهای سنگین که منافذ را میبندند پرهیز کنید.
رشد دوبارهی مو
یکی از فواید وکس کردن مکرر این است که نتیجهی موقت میتواند دائمی شود. با جلسات منظم وکس، برخی از فولیکولهای مو در این فرایند آسیب میبینند و در نتیجه رشد مو متوقف میشود، موهایی که دوباره میرویند کمپشتتر میشوند و فاصلهی زمانی بین جلسات وکس بیشتر میشود. این مزایا البته بهایی دارند؛ پیش از آنکه صاف شوید، باید پرمو شوید. برای اینکه موم بتواند مو را ‘بگیرد’، مو باید دستکم تا طول ۱/۴ اینچ دوباره رشد کرده باشد.
وکس ناحیهی تناسلی
بسیاری از نواحی بدن را میتوان وکس کرد، از جمله ابروها، زیر بغل و پاها در زنان، و علاوه بر اینها قفسهی سینه و کمر در مردان. وکس ناحیهی تناسلی هم در میان زنان محبوبیت زیادی پیدا کرده است. وکس بیکینی شامل برداشتن موهایی است که در نزدیکی ناحیهی کشالهی لباس شنا دیده میشوند. وکس اگزوتیک یا برزیلی که کار هر کسی نیست، شامل برداشتن همهی موهایی است که معمولاً زیر لباس زیر پوشیده میمانند، از جمله بالای رانها، مونس، فرج، پرینه، باسن و مقعد. با این حال، میتوان بخش کوچکی از مو را که ‘باند فرود’ نامیده میشود روی مونس باقی گذاشت؛ این بخش را میتوان به هر شکلی درآورد، هرچند یک نوار باریک رایجترین شکل آن است.
مزایا و معایب
فایدهی اصلی وکس کردن راحتی آن است. فرایند وکس ممکن است فقط ده دقیقه طول بکشد و تنها هر چهار تا شش هفته یک بار لازم است. در مقایسه با روشهایی مانند تراشیدن یا کرمهای موبر، موهایی که دوباره میرویند نرمتر و کمپشتترند و کسانی که وکس میکنند میتوانند مدت طولانیتری از پوستی صاف و بدون مو لذت ببرند. کیتهای خانگی این روش زدودن مو را نسبتاً ارزان میکنند، هرچند سپردن این کار به یک متخصص میتواند احتمال آسیب به پوست را کاهش دهد.
از سوی دیگر، وکس کردن دردناک است و ارزان هم نیست. استفاده از کیتهای خانگی هزینه را کم میکند، اما دسترسی به برخی نواحی بدن مانند کمر و باسن دشوار است. وکس کردن به تکنیک بسیار خوبی نیاز دارد؛ اگر ندانید چه میکنید، خطر آسیب زدن به پوست را به جان میخرید - پس بهتر است این کار را به یک متخصص بسپارید. هر کسی که وکس میکند ممکن است گرفتار موهای زیرپوستی آزاردهنده شود، هرچند دردسر آنها هماندازهی سوزش ناشی از تیغ و موهای زیرپوستی ناشی از تراشیدن است. هرچند موهایی که پس از وکس دوباره میرویند بهتدریج نرمتر میشوند، باید تا طولی که قابل وکس باشد رشد کنند؛ این موضوع گاهی میتواند آزاردهنده باشد، مثلاً وقتی میخواهید با لباس شنا خط بیکینی تمیزی داشته باشید.
نکات پایانی
وکس کردن، یا نکردن؟ اگر تصمیم گرفتید سراغش بروید، این نکات را در نظر بگیرید. هنگام انتخاب متخصص زیبایی برای انجام این کار، بهتر است از کسی معرفی بگیرید. اگر میخواهید خودتان تنهایی این کار را انجام دهید، دستورالعمل کیت خانگی را با دقت بخوانید و هرگز دو بار روی یک قسمت از پوست وکس نزنید!
