
Piercingjet në gjuhë
Kjo është një formë modifikimi trupor që disa njerëz e përdorin për të shprehur individualitetin dhe kreativitetin. Vitet e fundit ka fituar popullaritet dhe pranim të jashtëzakonshëm në kulturën perëndimore, aq sa njerëzit e kanë ngritur nivelin dhe kanë filluar të bëjnë forma më radikale të piercingut në gjuhë. Pretendimet për seks oral më të mirë, fakti që piercingu fshihet aq sa duhet dhe një shërim relativisht i shpejtë e bëjnë atë një formë të dëshirueshme zbukurimi trupor për shumë njerëz. Këto përfitime nuk vijnë pa rreziqe të mundshme për shëndetin tënd; megjithatë, ato mund të zbuten nëse merr kohë të informohesh mirë. Lexo më tej për të mësuar më shumë për të gjitha hollësitë e modifikimit oral.
Statistika dhe fakte për piercingun
Për shpimin e gjuhës zakonisht përdoren shtanga të drejta; kalibri i tyre varion nga 10 në 14. Shtangat duken si një shufër e drejtë me dy skaje më të mëdha e të rrumbullakëta. Zgjedhja e madhësisë së duhur të shtangës është shumë e rëndësishme, duke pasur parasysh sa shumë lëviz gjuha; një stoli e pakëndshme është gjëja e fundit që të duhet ndërsa pret që piercingu të shërohet. Rruazat Smartie, si edhe shtangat e zbrazëta, përdoren për ta mbajtur të ulët peshën e stolisë dhe për të pakësuar acarimin. Edhe ruajtja e peshës në ekuilibër proporcional është e rëndësishme për të ulur rrezikun e migrimit - pra, të zhvendosjes së stolisë nga vendi i saj fillestar. Megjithatë, migrimi mund të jetë shenjë se trupi po përpiqet ta refuzojë, ose ta nxjerrë jashtë, objektin e huaj.
Pjesë e kënaqësisë së një piercingu është liria për ta shprehur veten përmes stolisë. Industria ka krijuar një shumëllojshmëri materialesh dekorative për të përmbushur kërkesat krijuese, veçanërisht falë larmisë së objekteve që mund të vendosen në secilin skaj të shtangës. French ticklers (mëngë silikoni me gunga) janë një shembull i një aksesori të tillë që mund ta mbash lehtë, sepse këto mëngë silikoni rrëshqasin drejt e sipër rruazës së shtangës. Stolitë si ‘No-C-Ums’ ose mbajtëset akrilike të gjuhës kanë ngjyrën e gjuhës sate, në rast se në punë nuk lejohet piercingu oral. Megjithatë, këto materiale ‘të padukshme’ shpesh janë prej plastike, gjë që i bën të prirura të çahen dhe të çngjyrosen, ndaj ki gjithmonë zëvendësime në dispozicion.
Materialet më të zakonshme për piercingun oral janë çeliku inox kirurgjikal, titani, akriliku, Blackline, Teflon, ari dhe druri. Megjithatë, ki parasysh se shpimi fillestar duhet bërë me titan ose çelik inox kirurgjikal, sepse vetitë e tyre kimike i bëjnë të përshtatshëm për shërimin e plagëve.
Pranimi shoqëror
Piercingu në gjuhë nuk kufizohet te një grupmoshë e caktuar. Numri i njerëzve me ndonjë lloj piercingu në trup është rritur dhe për këtë arsye ai është bërë dukshëm më ‘i pranueshëm shoqërisht’. Për më tepër, piercingu në gjuhë nuk lidhet me një gjini të caktuar, gjë që kontribuon në popullaritetin e tij. Piercingjet në gjuhë tërheqin për shkak të joshjes së tyre; sugjerimi seksual flet vetë. Për të tjerë, tërheqja është moda … disa madje shkojnë aq larg sa thonë se ato janë bërë normë kulturore e shoqërisë perëndimore. Një keqkuptim i zakonshëm është se kush ka unazë në gjuhë ka ‘moral të lehtë’ në seks, por ky gabim korrigjohet lehtë kur sheh sa e përhapur është tani në shoqërinë e zakonshme.
Format e ndryshme të piercingut në gjuhë
Shprehja ‘unazë në gjuhë’ është emërtim i gabuar, sepse gjuha në fakt nuk shpohet me unazë, përveç rasteve më të rralla, për të cilat do të lexosh më poshtë! Vendi i saktë i piercingut tënd do të varet kryesisht nga forma e gjuhës sate. Ka disa probleme që mund ta përjashtojnë mundësinë e një piercingu oral, si venat shumë të mëdha nën gjuhë ose një cipë e madhe nën gjuhë (palosja e lëkurës nën gjuhë që quhet ‘frenulum’). Megjithatë, nëse e ke vendosur me gjithë zemër të bësh piercing në gjuhë, mund të jetë e mundur të bësh një frenektomi të gjuhës, një procedurë që pret një pjesë të indit nën gjuhë për ta bërë të mundur piercingun. Nëse kjo të prek ty, konsultohu në një klinikë të kirurgjisë orale për të parë nëse kjo procedurë është e përshtatshme për ty.
Nëse po mendon për një piercing për të përmirësuar aftësitë e tua në seksin oral, vendosja do të ndryshojë sipas prirjes tënde seksuale. Mendohet se piercingjet më afër majës së gjuhës janë të dobishme për kënaqësinë e një femre, ndërsa një piercing më thellë në gojë ndihmon në seksin oral te një mashkull. Nëse anatomia jote e lejon, edhe piercingu i shumëfishtë mund të jetë një mundësi. Rreshtimet e mundshme janë: vertikalisht (si një shkallë që shkon pas përgjatë gjuhës); tërthorazi; ose një kombinim i të dyjave. Ja një listë e plotë për të të ndihmuar të nisesh:
- Vertikal - vendi më i zakonshëm i shpimit është diku në qendër, nëpër dy të tretat e përparme të gjuhës. Nëse struktura e gjuhës sate e lejon, edhe një piercing jashtë qendrës është një mundësi.
- Horizontal - në raste më radikale, gjuha mund të shpohet horizontalisht: procedura është e njëjtë, por është shumë më e dhimbshme dhe mund të shërohet më gjatë. Procedura është e njëjtë, por stolia është prej një materiali fleksibël si Tygon, dhe rruazat, zakonisht prej najloni ose Tefloni, qëndrojnë rrafsh me gjuhën. Ky piercing kërkon një person shumë me përvojë që bën piercing: duhet të përcaktohet cilat pika futjeje kanë më pak gjasa ta pengojnë të folurin tënd. Për më tepër, duhen zgjedhur pikat që do të kenë më pak fërkim me dhëmbët. Rreziku i dëmtimit të dhëmbëve nga ky lloj piercingu është i lartë.
- Skaji - për këtë metodë piercingu përdoren unaza me rruazë të mbërthyer (captive bead rings). Shpohet skaji i gjuhës dhe kjo lejon lehtë piercing të shumëfishtë.
- T-bar - karakteristike janë tri ose më shumë vrima daljeje, por zakonisht nuk bëhen të gjitha njëherësh. Për piercingun T-bar nevojitet një stoli e porositur posaçërisht, që zakonisht vjen në formën e një X-je, një T-je ose një kombinimi unazë/shtangë. Pasi të jetë shpuar pika e fundit e futjes, vendoset stolia e zgjedhur, që zakonisht ka një pjesë që vidhoset te pjesa tjetër e stolisë.
- Sipërfaqësor - ky ka shumë variante. Kjo metodë nuk e shpon gjuhën tejpërtej: shpon tërthor një sipërfaqe. Pika e futjes do të shfaqet në të njëjtin rrafsh me pikën e daljes. Zakonisht kjo formë shfaqet përgjatë skajit, në pjesën e sipërme ose të poshtme të gjuhës; orientimi i saj mund të jetë pas përgjatë gjuhës ose tërthor saj. Piercingu sipërfaqësor ka shkallë shumë të lartë refuzimi dhe migrimi.
- Cipa - kjo formë po bëhet gjithnjë e më e popullarizuar dhe ka shkallë të arsyeshme shërimi. Palosja e lëkurës nën sipërfaqen e gjuhës shpohet tejpërtej dhe mund të mbajë një shtangë ose një unazë me rruazë të mbërthyer. Kushdo që nuk i plotëson kushtet për një piercing të vërtetë në gjuhë mund të zgjedhë më mirë këtë!
- Unaza orbitale - bëhet njësoj si një piercing standard vertikal, përveçse gjuha shpohet tejpërtej dy herë. Me pikat e futjes krah për krah, mund të vendosësh një unazë.
Procedura, shërimi dhe kujdesi pas piercingut
Procedura e shpimit të gjuhës mund të duket frikësuese për këdo që e provon për herë të parë. Enët e gjakut duhen lokalizuar që të shmangen gjatë shpimit; kjo bëhet duke e ndriçuar gjuhën me një dritë. Më pas gjuha mbërthehet me pinca dhe shpohet me një gjilpërë të madhe, menjëherë pas së cilës futet një shtangë. Është jetike të gjesh dikë me reputacion të mirë për piercingun, që të të udhëheqë nëpër procesin e saktë për piercingun tënd të veçantë.
Sugjerimi më i zakonshëm për ta lehtësuar shërimin pas këtij lloji piercingu është kufizimi i lëvizjes së gjuhës. Zakonisht këshillohet edhe të pish pije të ftohta dhe të thithësh copëza akulli. Disa sugjerojnë shpëlarjen e gojës me ujë me kripë; si alternativë, shpëlarja me një shpëlarës goje pa alkool për 30 sekonda të plota do të ndihmojë ta mbash piercingun të pastër.
Rreziqet
Rreziqet që lidhen me piercingun në gjuhë variojnë nga të lehta në të rënda dhe nga të zakonshme në të rralla. Pasojat e lehta janë: ënjtja e gjuhës, dhimbja, gjakderdhja, reaksioni alergjik, ndryshimi i zakoneve të të ngrënit dhe pengimi i të folurit. Piercingu në gjuhë mund të shkaktojë komplikime edhe për këdo që ‘kërcëllon dhëmbët’. Dëmtime të tjera më të rënda janë: trauma gingivale (e mishit të dhëmbëve), humbja e shijes, dëmtimi i nervave (që shkakton mpirje të përhershme) dhe bllokimi i rrugëve të frymëmarrjes nëse stolia lirohet. Rastet e rralla përfshijnë infeksione të zemrës, abscese në tru dhe transmetimin e infeksioneve virale si HIV, si edhe Hepatiti B dhe C.
Një studim i kohëve të fundit në Journal of Periodontology (revistë shkencore për sëmundjet e mishit të dhëmbëve) zbuloi se një shtangë më e gjatë kontribuon ndjeshëm në thyerjen e cepave, çarjen dhe frakturën e dhëmbëve, si edhe në tërheqjen e mishit të dhëmbëve. Studimi zbuloi se, ndër personat që kishin piercing në gjuhë prej më shumë se 4 vjetësh, pothuajse gjysma kishin komplikime. Shtangat më të mëdha mund të përdoren për ta përballuar ënjtjen, por për arsyet e shpjeguara, duhet të kalosh në shtanga më të vogla pasi ënjtja të jetë ulur. Punimet dentare janë SHUMË të shtrenjta, ndaj mendoje me kujdes pasojën!
Personeli mjekësor mund të mos jetë i njohur me trajtimin e piercingjeve orale, gjë që përbën kërcënim të mundshëm nëse ato pengojnë një procedurë mjekësore, si intubimi. Megjithatë, revistat mjekësore kanë publikuar gjithnjë e më shumë kërkime për ta informuar personelin shëndetësor për piercingjet orale, heqjen e duhur të stolisë dhe zëvendësimin e shtangave gjatë intubimit.
Përfundim
Meqë praktika e piercingut në trup nuk është industri e rregulluar, DUHET të tregosh shumë kujdes për të gjetur dikë me reputacion të mirë për piercingun! Për çdo lloj piercingu, kontrollo nëse personi që e bën është anëtar i një Shoqate me reputacion dhe vëzhgo sa profesionalisht sillet. Pyet kush do ta kryejë punën, personi me të cilin po flet, apo dikush ‘nga stafi teknik’ që nuk e sheh, në pjesën e pasme të dyqanit. Kërko fillimisht një konsultë - dhe merr vendim më vonë, kur të kesh pasur kohë ta shqyrtosh si duhet gjithë çështjen. ASNJËHERË mos lejo të të vënë nën presion për të vepruar aty për aty.



