خودآزمایی - بیضه
بیشتر مردها برای سرگرمی با تخم‌هایشان ور می‌روند، اما چه کسی فکرش را می‌کرد که 'بازی' با آن‌ها بتواند جان شما را نجات دهد؟
شوخی به کنار، واقعیت این است که هر مردی بین ۱۵ تا ۴۰ سال می‌تواند (و باید) به خاطر سلامتش هر ماه خودآزمایی بیضه انجام دهد. سرطان بیضه با اینکه نسبتاً نادر است، هر سال درصد کمی از مردان را مبتلا می‌کند، پس ارزشش را دارد که ماهی یک بار یکی دو دقیقه وقت بگذارید و فقط بررسی کنید. انجام منظم و زودهنگام این آزمایش‌ها یعنی یک مبنا خواهید داشت - یک 'شمای سالم' برای مقایسه، اگر زمانی اوضاع 'دوقلوها' به هم ریخت.
و خبر خوب دیگر؛ اگر سرطان بیضه زود تشخیص داده شود، بسیار درمان‌پذیر است و نرخ بهبود بیماران بسیار بالا و نزدیک به ۱۰۰٪ است. به‌طور خلاصه، اگر آن را به‌اندازه‌ی کافی زود تشخیص دهید، یکی از آسان‌ترین انواع سرطان برای درمان موفق است. پس دست به کار شوید!
عوامل خطر سرطان بیضه
National Cancer Institute (مؤسسه‌ی ملی سرطان) اعلام می‌کند که سرطان بیضه در مردان ۱۵ تا ۴۰ ساله از همه شایع‌تر است. فقط در ایالات متحده، هر سال نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ مرد به آن مبتلا تشخیص داده می‌شوند و چند صد نفر بر اثر آن جان می‌بازند.
افراد پرخطرتر در آمریکای شمالی، سفیدپوستان ۱۵-۴۰ ساله هستند. در واقع، احتمال ابتلای سفیدپوستان به سرطان بیضه بیش از چهار برابر آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار است. عوامل دیگر این‌ها هستند: اگر بیضه‌ی نزول‌نکرده یا بیضه‌هایی با نزول دیرهنگام دارید، یا اگر پدر یا برادرتان سرطان بیضه داشته است. همچنین اگر قبلاً سرطان بیضه داشته‌اید، حدود ۳-۴٪ احتمال دارد که زمانی دوباره در بیضه‌ی دیگر به آن مبتلا شوید. درس این ماجرا: برای احتیاط، همچنان مراقب آن باشید.
فکر می‌کنید ممکن است سرطان بیضه داشته باشید؟ رایج‌ترین نشانه، توده یا تورمی بدون درد در یک بیضه است؛ درد کمتر شایع است و اگر رخ دهد، خودتان می‌دانید که مشکلی وجود دارد. وقت را تلف نکنید، فوراً به پزشک مراجعه کنید. در ادامه توضیح می‌دهیم چطور یک آزمایش مقدماتی روی خودتان انجام دهید.
به دنبال چه باشید
گام اول این است که با شکل و حس طبیعی بدن خودتان آشنا شوید. با ساختارهای طبیعی روی بیضه‌ها و اطراف آن‌ها که حس 'توده' می‌دهند آشنا شوید تا اولین باری که خودآزمایی می‌کنید وحشت نکنید.
اولین چیزی که (در اولین خودآزمایی بیضه‌تان) پیدا می‌کنید، اپیدیدیم است. این ساختاری طناب‌مانند یا لوله‌مانند در پشت هر بیضه است و ساختاری طبیعی به شمار می‌رود. ممکن است چند بار امتحان لازم باشد تا بدانید حس آن باید چگونه باشد. وقتی بیضه را به‌آرامی می‌غلتانید، زیر این لوله را به‌آرامی لمس کنید.
ممکن است رگ‌های خونی و ساختارهای دیگری هم پیدا کنید که بار اول گیجتان کنند. این‌ها ممکن است در هر مرد کمی متفاوت باشند، پس باید خودتان آن‌ها را بشناسید. بعد از چند بار خودآزمایی، با 'اینکه چه چیزی کجاست' و اینکه چه حسی برای بیضه‌های خودتان 'طبیعی' است آشنا می‌شوید. این مبنای شماست. از این پس خودآزمایی‌های بعدی به شما نشان می‌دهند که آیا چیزی تغییر کرده است.
یک توده یا گره‌ی واقعی حسی متفاوت از ساختارهای بالا دارد. آنچه باید مراقبش باشید هر چیزی است که متفاوت باشد، مانند موارد زیر:
ناهنجاری‌ها می‌توانند شامل توده‌های سفت، سفتی کلی بیضه، و حساسیت به لمس یا ناراحتی کلی باشند. ممکن است توده‌های بسیار سفت (غیرطبیعی) در هر اندازه‌ای روی بیضه‌ها ظاهر شوند. این توده‌ها که تقریباً به سفتی استخوان‌اند، تقریباً همیشه فقط در یک بیضه دیده می‌شوند. سفتی در کل بیضه ممکن است نشانه‌ی تومور باشد؛ کیست‌های درون بیضه نادرند، پس هرگونه سفتی باید فوراً توسط پزشک بررسی شود. حساسیت به لمس یا ناراحتی کلی به‌تنهایی اغلب نشانه‌ی سرطان نیست، اما اگر دلیل دیگری برایش پیدا نشد باید بررسی شود.
نشانه‌های دیگر می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
- تغییر اندازه‌ی هر یک از بیضه‌ها، چه کوچک شدن و چه بزرگ شدن
- جمع شدن مایع در اسکروتوم (کیسه‌ی پوستی دور بیضه‌ها)
- حس 'سنگینی' در بیضه‌ها (وقتی در دست نیستند)
- درد کشاله‌ی ران یا شکم (یا در خود اسکروتوم)
- بزرگ شدن یا حساسیت به لمس در سینه‌ی مردانه
اگر 'توده‌ای' پیدا کردید چه کنید
خب، اگر چیزی پیدا کنید که قبلاً نبود چه می‌شود؟ اول از همه، وحشت نکنید! چیزهای زیادی هستند که سرطان نیستند و می‌توانند بر اندازه، شکل و ساختار بیضه‌هایتان اثر بگذارند. اما نمی‌خواهید ریسک کنید، پس اولین کاری که باید بلافاصله انجام دهید مراجعه به پزشک و گرفتن ارزیابی تخصصی است.
اگر چیز تازه‌ای پیدا کردید، به این معنا نیست که سرطان است! عفونت‌ها و کیست‌های بی‌خطر پر از مایع هم می‌توانند باعث تورم شوند، پس عجولانه نتیجه‌گیری نکنید - اما حتماً آن را بررسی کنید. اگر یکی از این نشانه‌ها یا هر نشانه‌ی دیگری را دیدید که نگرانتان می‌کند، فوراً به پزشک یا اورولوژیست مراجعه کنید. اقدام زودتر بهتر از این است که بعداً کار را به شانس بسپارید.
'طرز انجام'
اول یک توصیه‌ی کوتاه: این خودآزمایی برای این است که به شما هشدار زودهنگام بدهد، نه اینکه خودتان را تشخیص دهید. پزشک یا اورولوژیست شما برای تشخیص گذاشتن صلاحیت بیشتری از شما دارد، پس اگر روزی چیزی پیدا کردید این را به یاد داشته باشید. شما می‌توانید با به صدا درآوردن زنگ خطر کمک کنید، اما کار شما همین‌جا تمام می‌شود. تصمیم نهایی را به متخصصان بسپارید.
این مراحل پایه را دنبال کنید:
- بهترین زمان پس از دوش یا حمام است، چون گرما و رطوبت باعث پایین آمدن بیضه‌ها و نرم شدن پوست اسکروتوم می‌شود و لمس سطح بیضه‌ها از زیر آن آسان‌تر می‌شود.
- بنشینید یا دراز بکشید، هر کدام که برایتان راحت‌تر است.
- آلت تناسلی را کنار بزنید
- هر بار یک بیضه را معاینه کنید
- با یک دست نگه دارید و با دست دیگر لمس کنید
- بیضه را بین انگشت اشاره و شست بگیرید و به‌آرامی بغلتانید
- موانع را دور بزنید (اول روی شناختن حس ساختارهای طبیعی تمرکز کنید) و به دنبال 'ناهنجاری‌هایی' بگردید که بالاتر گفته شد
- همین کار را با بیضه‌ی دیگر انجام دهید
- هر ماه تکرار کنید
سخن پایانی
هیچ‌وقت برای شروع زود نیست. همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، به هر مرد ۱۵ تا ۴۰ ساله توصیه می‌شود این کار را ماهانه انجام دهد. این را دوباره می‌گوییم، چون مهم است...
اگر چیزی پیدا کردید، مهم‌ترین کار این است که فوراً به پزشک مراجعه کنید. به خاطر سلامتتان، فقط انجامش دهید. ممکن است سرطان نباشد، اما آیا حاضرید سر تخم چپ (یا راست) خود شرط ببندید - به قول معروف؟
این‌طور به آن فکر کنید؛ این یک گام دیگر است که خودتان می‌توانید برای تضمین یک زندگی جنسی طولانی و سالم بردارید، و این وب‌سایت دقیقاً برای همین است. برایتان سلامتی و سکس خوب آرزو می‌کنیم!
