گفت‌وگو درباره‌ی بیماری مقاربتی

حالا این‌جایید ... فقط چند قرار کافی بوده تا بفهمید می‌خواهید با یک آدم تازه و فوق‌العاده رابطه‌ای داغ و پرشور داشته باشید. فقط یک مسئله هست: باید به او بگویید که یک بیماری/عفونت مقاربتی (STD/I) ادامه‌دار یا (شاید) دائمی دارید و احتمال انتقال آن وجود دارد. اگر پیش کشیدن این موضوع معذبتان می‌کند، تنها نیستید.

در میان گذاشتن این واقعیت که یک بیماری یا عفونت واگیردار دارید، می‌تواند اعصاب‌خردکن باشد، حتی اگر پیش‌تر این کار را تجربه کرده باشید. ممکن است افکار زیادی از ذهنتان بگذرد، مانند: "چطور موضوع را پیش بکشم؟ ... کی؟ ... آیا باید صبر کنم تا وقتی که درست در آستانه‌ی سکس هستیم؟ ... او چه واکنشی نشان می‌دهد و درباره‌ی من چه فکری می‌کند؟"...

واکنش‌های ممکن و احساسات شدید درگیر در این موضوع بسیار زیاد است. پس از آشنایی با شخصی که به او علاقه‌ی عاشقانه دارید، مطرح کردن یک STD/I گفت‌وگو درباره‌ی سکس ایمن را به سطحی کاملاً تازه می‌برد. پس روش درست برای مطرح کردن یک STD/I با پارتنر آینده چیست؟

پذیرفتن واقعیت

گفتن درباره‌ی یک STD/I فعلی یا ادامه‌دار به پارتنر آینده، اگر خودتان آن را پذیرفته باشید، کمتر به باری سنگین تبدیل می‌شود. ابتلا به یک بیماری مقاربتی ممکن است - حتی با وجود بیشترین اقدامات احتیاطی - قابل پیش‌بینی نبوده باشد، اما واقعیت این است که این وضعیتی است که شاید هرگز تغییر نکند. انکار این بیماری فقط رنج شما را طولانی‌تر می‌کند و شما را از دیگران منزوی می‌سازد.

تصور نکنید که داشتن یک STD/I به معنای پایان زندگی جنسی شماست. برای اینکه همچنان عزت نفس مثبت و زندگی جنسی رضایت‌بخشی داشته باشید، باید یاد بگیرید تا حد توان خود با وجود یک بیماری آمیزشی زندگی کنید و با اعتمادبه‌نفس و اطمینان آن را مدیریت کنید. این امر از راه تمرین‌هایی برای توانمندسازی شخصی و آموزش درباره‌ی STD/Iها به دست می‌آید.

از کجا بفهمم برای صحبت درباره‌ی آن آماده‌ام؟

در چه مرحله‌ای از رابطه موضوع را پیش می‌کشید؟ آیا باید آن را زود، در مراحل مقدماتی آشنایی با یکدیگر، مطرح کنید یا صبر کنید تا احتمال یک رابطه‌ی جنسی آشکار شود؟ این کاملاً یک انتخاب شخصی است و می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. در میان گذاشتن چنین اطلاعات خصوصی‌ای به عوامل مختلفی بستگی دارد، مانند پویایی رابطه‌ی شما با آن فرد خاص، میزان اعتمادبه‌نفستان در کنار افراد ناآشنا، و دیدگاه‌هایی که او در گفت‌وگوهای معمولی بیان کرده است.

از آنجا که هیچ راهی برای پیش‌بینی واکنش یک فرد وجود ندارد، انرژی بی‌مورد صرف "اگرها" نکنید و مهم‌تر از همه، از فرافکنی قضاوت‌ها و احساسات خودتان بر دیگران بپرهیزید. برخی به خبر شما واکنش منفی نشان خواهند داد، اما کسانی هم خواهند بود که حتی پلک هم نمی‌زنند. به‌جای نگرانی درباره‌ی اینکه آن‌ها چه فکری خواهند کرد، بیشتر به شهودتان توجه کنید و از آن به‌عنوان نشانه‌ی اصلی برای افشای موضوع استفاده کنید.

چطور STD/I خود را مطرح کنم؟

وقتی تصمیم گرفتید درباره‌ی STD/I خود با یک پارتنر احتمالی صحبت کنید، اطلاعات را تا حد ممکن بی‌طرفانه ارائه دهید و حواستان به زبان بدن و شیوه‌ی صحبت کردنتان باشد. به او زمان دهید تا اطلاعات را هضم کند. ممکن است برای جا افتادن موضوع به کمی فاصله نیاز داشته باشد - یعنی ممکن است یکی دو روز یا حتی یک هفته طول بکشد. اگر آن فرد برایتان مهم است، به نیاز او برای گرفتن تصمیمی بدون فشار احترام بگذارید، به‌ویژه اگر او هم به شما احساسی دارد.

یکی از بهترین راه‌ها برای پیدا کردن اعتمادبه‌نفس در صحبت درباره‌ی STD/I این است که درباره‌ی این بیماری اطلاعات کسب کنید. مقاله‌های ما را بخوانید و از پزشک یا متخصص سلامت خود بپرسید کجا می‌توانید منابع اطلاعاتی معتبر و به‌روز دیگری پیدا کنید. واقعیت‌ها را بیاموزید و پیشنهاد دهید آن‌ها را با پارتنرتان در میان بگذارید، یا او را تشویق کنید خودش به دنبال اطلاعات برود.

کجا و کی؟

زمان و مکانی بی‌طرف انتخاب کنید؛ یعنی جایی که حرفتان قطع نشود یا حواستان پرت نشود. صحبت درباره‌ی آن هنگام قدم زدن ایده‌ی خوبی است، همان‌طور که بعد از غذا یا سر یک فنجان قهوه. آرام بمانید و واقعیت‌ها را ارائه دهید. اگر از این فرصت برای سروسامان دادن به احساسات حل‌نشده‌ی خودتان استفاده کنید، واکنش عینی برای پارتنرتان بسیار دشوارتر خواهد بود. داشتن یک STD/I همیشه آسان نخواهد بود، و به همین دلیل کار کردن روی رشد شخصی و پذیرش خود پیش از ورود به یک رابطه‌ی جنسی کمک می‌کند.

اگر واکنش بدی نشان دهد چه؟

از آنجا که نمی‌خواهید انرژی منفی منتقل کنید، بهتر است انتظار بدترین حالت را نداشته باشید. با این حال، برای هر نتیجه‌ای، مثبت یا غیر آن، آماده باشید. اگر یک پارتنر احتمالی از داشتن رابطه‌ی جنسی با شما سر باز زد، سعی کنید این طرد شدن را شخصی برداشت نکنید. او آگاهانه و با اطلاع کامل درباره‌ی سکسوالیته‌ی خود تصمیم می‌گیرد، انتخابی که سزاوار احترام است. اگر شما فردی هستید که ناآگاهانه به یک STD/I مبتلا شده‌اید، از تجربه‌ی خود می‌دانید که دوست داشتید پیش از ورود به یک رابطه‌ی جنسی همه‌ی واقعیت‌ها را بدانید. آخرین چیزی که می‌خواهید این است که شخصی را با فشار یا عذاب وجدان به سکس وادار کنید و بعد بفهمید که او هم به همان STD/I مبتلا شده است.

از دیگران حمایت بگیرید

صحبت کردن درباره‌ی STD/I خود را با صدای بلند تمرین کنید. شاید بخواهید با شخصی که به او اعتماد دارید ‘نقش‌آفرینی’ کنید و از او بخواهید درباره‌ی شیوه‌ی بیانتان بازخورد سازنده بدهد. اگر به راهنمایی رودررو نیاز دارید، به دنبال مشاوره‌ی فردی باشید. برای راهنمایی و حمایت، انجمن‌های آنلاین یا شبکه‌های حمایتی اجتماعی را جست‌وجو کنید. سایت‌های دوست‌یابی‌ای هم هستند که به‌طور ویژه طراحی شده‌اند تا افراد مبتلا به STD/I یکدیگر را پیدا کنند. به دلیل شیوع STD/Iها، افراد بسیاری هستند که دقیقاً می‌دانند شما چه چیزی را از سر می‌گذرانید؛ تجربه‌های آن‌ها می‌تواند به شما الهام دهد تا از محدودیت‌های شخصی و اجتماعی فراتر بروید. هرچه با داشتن یک STD/I راحت‌تر باشید، روبه‌رو شدن با پارتنرهای آینده آسان‌تر - و کم‌اضطراب‌تر - خواهد بود.

نکات پایانی

اگر تصمیم بگیرید بدون افشای STD/I خود سکس داشته باشید، ممکن است دیگران را در معرض خطر ابتلا به همان بیماری، درد کشیدن و حتی تهدید جانشان قرار دهید. اگر به‌طور غیرمنتظره به یک STD/I مبتلا شده‌اید، می‌دانید که چه رنج جسمی و/یا عاطفی‌ای می‌تواند به بار آورد. دیگران را دچار همین وضعیت نکنید - این کار نه‌تنها در برخی ایالت‌ها غیرقانونی است، بلکه منصفانه نیست و این واقعیت را که برای شما اتفاق افتاده تغییر نمی‌دهد.