پیرسینگ زبان

این نوعی تغییر بدن است که برخی برای بیان فردیت و خلاقیت از آن استفاده می‌کنند. در سال‌های اخیر محبوبیت و پذیرش بسیار زیادی در فرهنگ غربی پیدا کرده است، تا جایی که افراد پا را فراتر گذاشته‌اند و سراغ انواع رادیکال‌تری از پیرسینگ زبان رفته‌اند. ادعای رابطه‌ی دهانی بهتر، اینکه پیرسینگ به‌اندازه‌ی کافی پنهان می‌ماند، و روند بهبود نسبتاً سریع، آن را برای بسیاری به نوعی آرایش بدنی مطلوب تبدیل کرده است. این مزایا بدون خطرات احتمالی برای سلامت شما نیستند؛ با این حال، می‌توانید با آگاه کردن خودتان این خطرات را کاهش دهید. ادامه را بخوانید تا درباره‌ی جزئیات تغییرات دهانی بیشتر بدانید.

آمار و واقعیت‌های پیرسینگ

برای پیرسینگ زبان معمولاً از هالترهای صاف استفاده می‌شود؛ گیج آن‌ها از ۱۰ تا ۱۴ است. هالتر شبیه میله‌ای صاف با دو سر گرد بزرگ‌تر است. انتخاب اندازه‌ی مناسب هالتر با توجه به میزان حرکت زبان بسیار مهم است؛ آخرین چیزی که هنگام انتظار برای بهبود پیرسینگ لازم دارید، جواهری ناراحت است. برای سبک نگه داشتن وزن زیورآلات و کاهش تحریک، از مهره‌های Smartie و هالترهای توخالی استفاده می‌شود. متعادل نگه داشتن وزن نیز برای کاهش خطر مهاجرت اهمیت دارد - یعنی جابه‌جا شدن جواهر از محل اولیه‌اش. با این حال، مهاجرت ممکن است نشانه‌ی تلاش بدن برای پس زدن یا بیرون راندن جسم خارجی باشد.

بخشی از لذت داشتن پیرسینگ، آزادی بیان خود با زیورآلات است. این صنعت انواع مختلفی از مواد تزئینی را برای پاسخ به خواسته‌های خلاقانه ساخته است، به‌ویژه به دلیل تنوع اشیایی که می‌توان روی هر سر هالتر قرار داد. فرنچ تیکلرها (French ticklers) نمونه‌ای از این نوع ضمیمه‌ها هستند که به‌راحتی می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید، چون این اسلیوهای سیلیکونی مستقیماً روی مهره‌ی هالتر می‌لغزند. زیورآلاتی مانند ‘No-C-Ums’ یا نگه‌دارنده‌های اکریلیک زبان، در صورتی که کارفرمایتان پیرسینگ دهان را ممنوع کرده باشد، هم‌رنگ زبان شما هستند. با این حال، این مواد ‘نامرئی’ اغلب از پلاستیک ساخته می‌شوند و در نتیجه مستعد ترک خوردن و تغییر رنگ‌اند، پس آماده باشید که جایگزین‌هایی در دسترس داشته باشید.

رایج‌ترین موادی که برای پیرسینگ دهان استفاده می‌شوند فولاد ضدزنگ جراحی، تیتانیوم، اکریلیک، Blackline، تفلون، طلا و چوب هستند. اما به خاطر داشته باشید که پیرسینگ اولیه باید با تیتانیوم یا فولاد ضدزنگ جراحی انجام شود، چون ویژگی‌های شیمیایی این مواد آن‌ها را برای زخم‌های در حال بهبود مناسب می‌کند.

پذیرش اجتماعی

پیرسینگ زبان به گروه سنی خاصی محدود نیست. تعداد افرادی که نوعی پیرسینگ بدن دارند افزایش یافته و در نتیجه این کار به‌مراتب ‘پذیرفته‌شده‌تر از نظر اجتماعی’ شده است. از این گذشته، پیرسینگ زبان به جنسیت خاصی محدود نیست و همین به محبوبیتش کمک کرده است. پیرسینگ زبان به خاطر جذابیت اغواگرانه‌اش گیراست؛ تداعی جنسی آن گویای همه‌چیز است. برای دیگران، جذابیتش در مد بودن آن است … برخی حتی تا آنجا پیش می‌روند که می‌گویند به هنجاری فرهنگی در جامعه‌ی غربی تبدیل شده است. یکی از تصورات نادرست رایج این است که اگر حلقه‌ی زبان دارید، از نظر جنسی ‘راحت’ هستید، اما این باور غلط را می‌توان به‌راحتی با دیدن رواج کنونی آن در جریان اصلی جامعه اصلاح کرد.

انواع پیرسینگ زبان

عبارت ‘حلقه‌ی زبان’ نام‌گذاری نادرستی است، چون زبان در واقع با حلقه سوراخ نمی‌شود، مگر در موارد نادرتری که در ادامه درباره‌شان می‌خوانید! محل دقیق پیرسینگ شما تا حد زیادی به شکل زبانتان بستگی دارد. چند مسئله ممکن است امکان پیرسینگ دهان را از شما بگیرد، مانند رگ‌های بیش از حد بزرگ زیر زبان، یا پرده‌ی زبانی بزرگ (چین پوستی به نام ‘فرنولوم’ که زیر زبان قرار دارد). با این حال، اگر واقعاً دلتان پیرسینگ زبان می‌خواهد، ممکن است بتوانید فرنکتومی زبان انجام دهید، روشی که بخشی از بافت زیر زبان را برمی‌دارد تا جا برای پیرسینگ باز شود. اگر این موضوع درباره‌ی شما صدق می‌کند، با یک جراح دهان مشورت کنید تا ببینید آیا کاندیدای مناسبی برای این عمل هستید یا نه.

اگر به پیرسینگ برای تقویت مهارت‌هایتان در رابطه‌ی دهانی فکر می‌کنید، محل آن بسته به گرایش جنسی شما متفاوت خواهد بود. گفته می‌شود پیرسینگ‌های نزدیک‌تر به نوک زبان برای لذت دادن به یک زن مفیدند، در حالی که پیرسینگی که عمیق‌تر در دهان باشد به رابطه‌ی دهانی با یک مرد کمک می‌کند. اگر آناتومی شما اجازه دهد، پیرسینگ چندگانه نیز می‌تواند گزینه‌ای باشد. چیدمان‌های ممکن عبارت‌اند از: عمودی (شبیه نردبانی که در امتداد زبان به عقب می‌رود)؛ عرضی؛ یا ترکیبی از این دو. این هم فهرستی جامع برای شروع کار:

• عمودی - رایج‌ترین محل پیرسینگ جایی در مرکز دو سوم جلویی زبان است. اگر ساختار زبانتان اجازه دهد، پیرسینگ خارج از مرکز نیز یک گزینه است.
• افقی - در موارد رادیکال‌تر، زبان را می‌توان به‌صورت افقی سوراخ کرد: روند کار یکسان است، اما بسیار دردناک‌تر است و بهبودش ممکن است طولانی‌تر باشد. روند کار یکسان است، اما زیورآلات از ماده‌ای انعطاف‌پذیر مانند Tygon ساخته می‌شود و مهره‌ها، که معمولاً از نایلون یا تفلون‌اند، صاف روی زبان قرار می‌گیرند. این پیرسینگ به یک پیرسر بسیار باتجربه نیاز دارد: او باید مشخص کند کدام نقاط ورود کمترین احتمال را برای اختلال در گفتار شما دارند. افزون بر این، باید نقاطی را انتخاب کند که کمترین سایش را با دندان‌ها داشته باشند. خطر آسیب به دندان در این نوع پیرسینگ بالاست.
• لبه - برای این روش از حلقه‌های کپتیو بید (captive bead ring) استفاده می‌شود. لبه‌ی زبان سوراخ می‌شود و به‌راحتی امکان پیرسینگ چندگانه را فراهم می‌کند.
• T-bar - سه یا چند سوراخ خروجی از ویژگی‌های این نوع است، اما معمولاً همه هم‌زمان ایجاد نمی‌شوند. پیرسینگ T-bar به یک جواهر سفارشی نیاز دارد که معمولاً به شکل X، T یا ترکیبی از حلقه و هالتر است. وقتی آخرین نقطه‌ی ورود سوراخ شد، جواهر انتخاب‌شده قرار داده می‌شود و معمولاً قطعه‌ای دارد که به بقیه‌ی جواهر پیچ می‌شود.
• سطحی - این نوع شکل‌های گوناگونی دارد. در این روش زبان از این سو تا آن سو سوراخ نمی‌شود: سوراخ از عرض یک سطح عبور می‌کند. نقطه‌ی ورود در همان سطحی دیده می‌شود که نقطه‌ی خروج قرار دارد. این نوع معمولاً روی لبه، رو یا زیر زبان دیده می‌شود؛ جهت آن می‌تواند در امتداد زبان به عقب یا عرضی باشد. پیرسینگ سطحی نرخ پس‌زدن و مهاجرت بسیار بالایی دارد.
• پرده - این نوع روزبه‌روز محبوب‌تر می‌شود و نرخ بهبود قابل‌قبولی دارد. چین پوستی زیر سطح زبان سوراخ می‌شود و می‌توان در آن هالتر یا حلقه‌ی کپتیو بید گذاشت. کسانی که شرایط پیرسینگ واقعی زبان را ندارند ممکن است بخواهند به جای آن این را انتخاب کنند!
• حلقه‌ی اوربیتال - درست مانند پیرسینگ عمودی استاندارد انجام می‌شود، با این تفاوت که زبان دو بار سوراخ می‌شود. با قرار گرفتن نقاط ورود کنار هم، می‌توانید یک حلقه بیندازید.

روند کار، بهبود و مراقبت پس از پیرسینگ

روند پیرسینگ زبان ممکن است برای یک تازه‌کار ترسناک به نظر برسد. رگ‌های خونی باید پیدا شوند تا پیرسر بتواند از آن‌ها دوری کند؛ این کار با تاباندن نور به زبان انجام می‌شود. سپس زبان با گیره ثابت می‌شود و با یک سوزن بزرگ سوراخ می‌شود و بلافاصله هالتر وارد می‌شود. بسیار مهم است که پیرسری معتبر پیدا کنید که شما را در روند دقیق پیرسینگ موردنظرتان راهنمایی کند.

رایج‌ترین توصیه برای آسان‌تر کردن روند بهبود پس از این نوع پیرسینگ، محدود کردن حرکت زبان است. نوشیدن نوشیدنی‌های سرد و مکیدن تکه‌های یخ نیز رایج است. برخی شستشوی دهان با آب نمک را پیشنهاد می‌کنند؛ همچنین شستشو با دهان‌شویه‌ی بدون الکل به مدت کامل ۳۰ ثانیه به تمیز ماندن پیرسینگ کمک می‌کند.

خطرات

خطرات مرتبط با پیرسینگ زبان از خفیف تا شدید و از رایج تا نادر متغیرند. عوارض خفیف عبارت‌اند از: تورم زبان، درد، خونریزی، واکنش آلرژیک، تغییر عادت‌های غذایی و اختلال در گفتار. پیرسینگ زبان همچنین می‌تواند برای ‘دندان‌قروچه‌ای‌ها’ مشکلاتی ایجاد کند. آسیب‌های شدیدتر دیگر عبارت‌اند از: ترومای لثه، از دست دادن حس چشایی، آسیب عصبی (که باعث بی‌حسی دائمی می‌شود)، و انسداد راه هوایی در صورت شل شدن و جدا شدن زیورآلات. موارد نادر شامل عفونت‌های قلبی، آبسه‌های مغزی و انتقال عفونت‌های ویروسی مانند اچ‌آی‌وی (HIV) و هپاتیت B و C است.

یک پژوهش جدید در Journal of Periodontology (مجله‌ی پریودنتولوژی) نشان داد که هالتر بلندتر به‌طور چشمگیری در لب‌پریدگی، ترک خوردن و شکستگی دندان و تحلیل لثه نقش دارد. این پژوهش نشان داد که از میان کسانی که بیش از ۴ سال پیرسینگ زبان داشته‌اند، تقریباً نیمی دچار عارضه شده‌اند. برای جا دادن تورم می‌توان از هالترهای بزرگ‌تر استفاده کرد، اما به دلایلی که توضیح داده شد، پس از فروکش کردن تورم باید اندازه‌ی هالتر را کوچک‌تر کنید. کارهای دندان‌پزشکی واقعاً بسیار گران است، پس پیامدها را با دقت بسنجید!

ممکن است کادر پزشکی با نحوه‌ی برخورد با پیرسینگ‌های دهان آشنا نباشند، و اگر این پیرسینگ‌ها مانع یک اقدام پزشکی مانند لوله‌گذاری تراشه شوند، خطری بالقوه ایجاد می‌شود. با این حال، مجله‌های پزشکی پژوهش‌های بیشتری منتشر کرده‌اند تا متخصصان سلامت را درباره‌ی پیرسینگ‌های دهان، روش درست درآوردن زیورآلات و جایگزینی هالتر هنگام لوله‌گذاری بیمار آموزش دهند.

نتیجه‌گیری

از آنجا که پیرسینگ بدن صنعتی تحت نظارت نیست، شما حتماً و حتماً باید برای پیدا کردن پیرسری خوش‌نام نهایت دقت را به کار ببرید! برای هر نوع پیرسینگ، بررسی کنید که آیا پیرسر عضو یک انجمن معتبر هست یا نه، و ببینید تا چه حد حرفه‌ای رفتار می‌کند. بپرسید چه کسی قرار است کار را انجام دهد، همان کسی که با او صحبت می‌کنید، یا یک ‘تکنسین’ نادیده در پشت مغازه. اول درخواست مشاوره کنید - و بعداً، وقتی فرصت کردید کل موضوع را به‌درستی بسنجید، تصمیم بگیرید. هرگز اجازه ندهید تحت فشار قرار بگیرید که همان‌جا و همان لحظه اقدام کنید.