Badania w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową
Jeśli nigdy dotąd nie zdarzyło ci się zrobić badania w kierunku chorób / zakażeń przenoszonych drogą płciową (STD/STI), ten artykuł pomoże ci przygotować się na to, co czeka cię podczas wizyty kontrolnej.
Jeśli masz właśnie rozpocząć współżycie z nową osobą, bardzo ważne jest, żeby badania w kierunku STD zostały zrobione po obu stronach jeszcze wcześniej. Wiele chorób przenoszonych drogą płciową daje słabe objawy albo nie daje ich wcale, więc i ty, i ta potencjalna nowa osoba możecie nosić w sobie zakażenie z wcześniejszego kontaktu, nawet o tym nie wiedząc. Choroby przenoszone drogą płciową potrafią zagrażać życiu (albo przynajmniej zmienić je na zawsze) i zawsze należy traktować je bardzo poważnie. Pamiętaj, że idąc do łóżka z nową osobą, w praktyce idziecie do łóżka z każdą osobą, z jaką którekolwiek z was było wcześniej - otrzeźwiająca myśl!
Inny scenariusz: może masz jakieś objawy, które sugerują chorobę przenoszoną drogą płciową, i decydujesz się to sprawdzić. No dobrze - czyli nerwy masz na wierzchu, prawda? Zaczynasz wracać myślami do minionego roku. Do tej dziewczyny z baru albo do tego przystojniaka z klubu - w ferworze chwili skończyło się na powrocie do twojego mieszkania i jednej nocy; albo do tej wielkiej awantury z byłą lub byłym, bo cię zdradziła albo zdradził, a i tak doszło jeszcze do ostatniego razu. Zadajesz sobie pytanie: czy on użył prezerwatywy, kiedy był z tamtą dziewczyną, albo czy ona się zabezpieczała, kiedy mnie zdradzała? Czy ten facet albo ta dziewczyna z tej jednej nocy mógł albo mogła coś mieć i nic nie powiedzieć?
Umawianie wizyty
O tym wszystkim myślisz, wykonując ten telefon w sprawie badania zdrowia seksualnego; oblewa cię pot i odkładasz słuchawkę. Skończ z tą męczarnią: podnieś słuchawkę, wybierz numer i umów wizytę. To najlepsze, co możesz dla siebie zrobić, i naprawdę nie jest to nic wielkiego. Najlepiej jest się dowiedzieć, co jest nie tak - jeśli w ogóle cokolwiek jest - a potem wziąć sprawę w swoje ręce. Teraz powiemy ci, czego się spodziewać po dotarciu do gabinetu lekarskiego i jak przejść przez to w miarę bezboleśnie!
Kiedy docierasz do przychodni
Po dotarciu do gabinetu lekarskiego zgłaszasz się w rejestracji i wypełniasz papiery. W papierach pytają o dane ogólne: gdzie mieszkasz, ile masz lat, datę urodzenia i dane ubezpieczenia. Wywołują twoje nazwisko i ktoś z personelu pielęgniarskiego prowadzi cię do gabinetu zabiegowego. Mierzą ci wagę, potem dają pojemnik i kierują do toalety. Koniecznie użyj dołączonych, pakowanych pojedynczo chusteczek higienicznych, żeby umyć okolice intymne. Chodzi o to, żeby usunąć wszystkie bakterie i uzyskać czystą, jałową próbkę moczu. Po wyjściu z toalety zabierają cię do pomieszczenia, w którym odbędzie się badanie. Personel pielęgniarski wykonuje wtedy pierwszą część badania: mierzy ciśnienie (które na tym etapie może być trochę podwyższone), mierzy tętno (serce pewnie wali ci jak młotem) i zadaje kilka pytań w rodzaju "Kiedy była ostatnia miesiączka?" (u kobiet) oraz "Czy jest coś konkretnego, co chcesz pokazać lekarzowi?"
Kiedy to już się zrobi, dostajesz fartuch, a personel wychodzi z pomieszczenia. Przebierasz się i co dalej? Siadasz i czekasz jeszcze trochę. Rozglądasz się po pomieszczeniu; widzisz czasopisma w stojaku na drzwiach, więc bierzesz jedno, żeby trochę ukoić nerwy. I dokładnie wtedy, kiedy trafiasz na artykuł, który brzmi naprawdę ciekawie i chcesz go przeczytać... puk puk. Lekarz lub lekarka może cię już przyjąć.
Większość lekarzy próbuje nawiązać jakąś rozmowę, żeby ukoić twoje nerwy, zanim zacznie badanie. Większość zaczyna od mnóstwa pytań: kiedy ostatnio doszło do zbliżenia z kimś? W jakim wieku zaczęły się kontakty intymne? Czy zdarzył się kiedyś seks bez zabezpieczenia? Liczba dotychczasowych partnerek i partnerów. Zrób sobie tę przysługę: nie kłam. Lepiej powiedzieć lekarzowi lub lekarce prawdę, żeby mogli udzielić ci najlepszej możliwej pomocy.
Badanie u kobiet
Kiedy formalności masz już za sobą, lekarz lub lekarka przechodzi do badania fizykalnego. Panowie, którzy to czytają: jeśli nie chcecie wiedzieć, przez co przechodzą kobiety podczas badania ginekologicznego, spokojnie możecie przeskoczyć do następnej sekcji. Panie, oto czego zwykle można się spodziewać.
Będziesz musiała położyć się na plecach (ułóż się jak najwygodniej), oprzeć stopy na strzemionach, a lekarz lub lekarka poprosi cię o maksymalne rozluźnienie. Im mniej jesteś spięta, tym lepiej przebiegnie całe to doświadczenie. Oddychaj i przenieś się myślami w lepsze miejsce. Rozluźnij mięśnie pochwy i wchodzi wziernik. Może wydać się trochę zimny; zwykle próbuje się go ogrzać w ciepłej wodzie. Wziernik służy do utrzymania rozwartych ścian pochwy w czasie, gdy pobierana jest cytologia i posiewy.
Cytologia wygląda tak: plastikowy instrument wprowadza się do pochwy i pociera nim o szyjkę macicy. Pozwala to pobrać do badania próbkę komórek z szyjki macicy. Cytologia wykrywa nieprawidłowe komórki, które mogą być nowotworowe albo doprowadzić do nowotworu, jeśli zostaną bez leczenia. Tę samą próbkę można też zbadać pod kątem wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), częstego zakażenia, które łapie wiele kobiet; samego wirusa nie da się wyleczyć, ale większość zakażeń mija samoistnie, a wywołane przez niego zmiany w komórkach i brodawki można leczyć.
Następnie lekarz lub lekarka zapyta, czy chcesz mieć zrobiony posiew bakteryjny. Powiedz tak. Ten posiew wykrywa chlamydię i rzeżączkę. Obie to choroby przenoszone drogą płciową, które zwykle przebiegają bezobjawowo (czyli nie ma żadnych widocznych objawów, które powiedziałyby ci, że jest zakażenie), mogą doprowadzić do zapalenia narządów miednicy mniejszej i mogą cię pozostawić bezpłodną, jeśli nie poddasz tego leczeniu.
Kiedy oba badania są zrobione, wziernik zostaje wyjęty; lekarz lub lekarka zakłada rękawiczki, nawilża palec i wprowadza go do pochwy, jednocześnie uciskając twój brzuch. Po co? Żeby wybadać narządy wewnętrzne (jajniki i macicę) i upewnić się, że nie ma żadnych nieprawidłowości. Palec wychodzi i zgadnij co... koniec! Ubierz się i spotkaj się z lekarzem lub lekarką w gabinecie. Omów metody antykoncepcji, jeśli chcesz mieć coś przepisane. Za jakieś dwa tygodnie zadzwonią do ciebie z wynikami cytologii i posiewów. Ale zanim wyjdziesz, poproś jeszcze o jedno... badanie krwi na HIV. Skoro już robisz badanie, zrób je porządnie, do końca.
Badanie u mężczyzn
Twoje badanie będzie wyglądało mniej więcej tak. Lekarz lub lekarka przystępuje do badania i ogląda cię z zewnątrz w poszukiwaniu guzków, wysypek i wszystkiego, co odbiega od normy. Szuka brodawek, pyta, czy pojawiał się ból przy oddawaniu moczu albo wyciek z penisa. Chce też wiedzieć, czy ostatnio zdarzyło ci się zapalenie gardła albo powiększone węzły chłonne gdziekolwiek. Ogląda owłosienie łonowe, ujście cewki moczowej i odbyt (może być konieczne badanie palcem przez odbyt, jeśli istnieje możliwość brodawek albo zapalenia prostaty). Potem przychodzi część, której faceci się boją - dziś zwykle chodzi po prostu o oddanie moczu do kubeczka, choć niektóre przychodnie nadal pobierają wymaz z końcówki penisa. Tak czy inaczej, próbka trafia do laboratorium, gdzie bada się ją pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową (rzeżączki i chlamydii). Prawie koniec.
Potem lekarz lub lekarka sprawdza, czy nie ma przepuklin pachwinowych, trzymając mosznę i prosząc cię o kaszlnięcie. Koniec... "Tak!!!" Ale chwila, jeszcze jedno. Tak samo jak powiedzieliśmy kobietom, koniecznie poproś o badanie krwi na HIV. To jedyna rzecz, której badanie moczu ani wymaz nie wykrywa, a jest to badanie najważniejsze ze wszystkich.
Podsumowanie
I to by było na tyle - badanie zdrowia seksualnego w pigułce. Jeśli lekarz lub lekarka faktycznie coś znajdzie, wiele razy da się to wyleczyć jeszcze tego samego dnia. Chlamydię leczy się zwykle tygodniową kuracją antybiotykiem w tabletkach, a rzeżączkę jednym zastrzykiem z antybiotyku.
No i jak, było aż tak źle? Może odrobinę, ale czy było warto? Zdecydowanie! Chcesz poznać najlepszy sposób na zmniejszenie całego tego napięcia przed badaniem na następny raz? Używaj zabezpieczenia za każdym, absolutnie każdym razem, kiedy dochodzi do jakiegokolwiek zbliżenia z drugą osobą, chyba że jesteś w długim, opartym na zaufaniu związku, w którym badania zostały już zrobione po obu stronach. Wszystko, czego potrzebujesz, znajdziesz w sklepie: prezerwatywy, prezerwatywy dla kobiet i chusteczki lateksowe (do seksu oralnego). Możesz też pójść do miejscowej poradni zdrowia seksualnego, gdzie wiele z tych rzeczy jest dostępnych za darmo.
