ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
คู่มือ › พร้อมแล้วหรือยัง? - ของฝ่ายหญิง
พร้อมแล้วหรือยัง? - ของฝ่ายหญิง

พร้อมแล้วหรือยัง? - ของฝ่ายหญิง

1 1

ผู้หญิงทุกคนถามคำถามนี้กับตัวเอง และบ่อยครั้งก็ถามคนอื่นด้วย รวมถึงถามเราด้วย คำตอบมักซับซ้อนกว่าที่เห็นมาก

นักชีววิทยานิยามวุฒิภาวะทางเพศว่าเป็นจุดที่สิ่งมีชีวิตสามารถสืบพันธุ์ได้ นิยามนี้ใช้ได้ดีกับหญ้า หนอน หรือนก และอาจรวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมส่วนใหญ่ด้วย แต่เป็นคำอธิบายที่ไม่เพียงพอสำหรับผู้หญิงที่เป็นมนุษย์ นิยามนี้ดูเหมือนจะสื่อว่าเมื่อประจำเดือนเริ่มมาแล้ว พวกเราก็พร้อมแล้ว ในบางวัฒนธรรมถือว่าเป็นเช่นนั้นจริง แต่ในวัฒนธรรมที่คาดหวังให้การเป็นแม่เริ่มต้นตั้งแต่อายุราวสิบสี่ปี เด็กผู้หญิงต้องเผชิญความเสี่ยงที่สูงกว่ามากต่อภาวะแทรกซ้อนร้ายแรง และถึงขั้นเสียชีวิต ระหว่างการตั้งครรภ์และการคลอดบุตร ข้อเท็จจริงนี้เพียงข้อเดียวก็น่าจะบอกอะไรเราได้บางอย่างแล้ว ลองพิจารณาการเปลี่ยนแปลงที่จำเป็นต่อการที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะมีวุฒิภาวะทางเพศ โดยแบ่งเป็นด้านสรีรวิทยา ด้านจิตใจ และด้านสังคม

ด้านสรีรวิทยา

สัญญาณแรกของการเจริญเติบโตเต็มวัยมักเป็นการขยายนูนขึ้นของลานนม - ส่วนที่กว้างกว่าของหัวนม - และการเริ่มเติบโตของเต้านม หลายเดือนต่อมา ประจำเดือนจะเริ่มมา แล้วจึงเข้าสู่วัยแรกรุ่นอย่างเต็มตัว การเปลี่ยนแปลงในร่างกายนั้นกว้างขวางกว่าและใช้เวลานานกว่าที่คนส่วนใหญ่ตระหนักมาก

ในช่วงเริ่มต้นของวัยแรกรุ่น ช่องคลอดเป็นอวัยวะที่ค่อนข้างแข็งและไม่ยืดหยุ่น ผนังหนาเพียงไม่กี่ชั้นเซลล์และไม่ยืดขยายได้ง่าย อีกทั้งยังไม่ผลิตสารหล่อลื่นตามธรรมชาติที่มีอยู่เสมอในผู้หญิงที่เจริญเติบโตเต็มวัยและเพิ่มขึ้นอย่างมากระหว่างการเกิดอารมณ์ทางเพศ ราวห้าปีต่อมา (อย่างน้อย) ช่องคลอดจะกลายเป็นอวัยวะที่ยืดหยุ่นได้อย่างน่าทึ่ง หนา แข็งแรง และสามารถรองรับการคลอดบุตรได้ สะโพกในช่วงแรกยังแคบ และกระดูกเชิงกรานยังไม่แบนราบและกว้างออก - ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของร่างกายผู้หญิง คลิตอริสซ่อนอยู่ใต้ปลอกหุ้ม แต่คุณสามารถมองเห็นและสัมผัสส่วนปลายของมันได้ตรงจุดที่แคมในมาบรรจบกันด้านบน

การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนในร่างกายของพวกเราทำให้เกิดการพัฒนาลักษณะทางเพศปฐมภูมิและทุติยภูมิ และก่อให้เกิดร่างกายของผู้หญิงที่พัฒนาเต็มที่ การปรับสมดุลฮอร์โมนจากฮอร์โมนของวัยเด็กไปสู่ฮอร์โมนของวัยผู้ใหญ่ใช้เวลาหลายปี ลักษณะทางกายภาพที่เกิดขึ้นควบคู่กันก็ยังคงเปลี่ยนแปลงอยู่เช่นกัน การระบุว่าการเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนนี้เสร็จสิ้นเมื่อใดเป็นเรื่องยาก และในช่วงท้ายๆ อาจไม่ได้มีความสำคัญมากนัก โดยทั่วไป เมื่อประจำเดือนของคุณมาสม่ำเสมอพอสมควรและไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าความไม่สบายตัว ฮอร์โมนก็เข้าสู่สมดุลแล้ว แต่ร่างกายก็ยังอาจเติบโตต่อไปได้ หน้าอกของเราใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งคัพเต็มๆ หลังวันเกิดอายุ 20 ปี ผู้หญิงคนอื่นๆ ก็มีประสบการณ์แบบนี้เช่นกัน ทั้งกับหน้าอกและส่วนอื่นๆ ของร่างกาย

การเจริญเติบโตในช่วงวัยรุ่นต้องการสารอาหาร - สารอาหารจำนวนมาก แม้คุณอาจไม่ได้กำลังเติบโตในความหมายที่เรามักเข้าใจกัน แต่อวัยวะแต่ละส่วนกำลังพัฒนา (หน้าอก มดลูก ช่องคลอด ขน) โครงสร้างกระดูกกำลังเปลี่ยนแปลง ข้อต่อกำลังพัฒนา และร่างกายกำลังมีลักษณะความเป็นผู้หญิงอย่างชัดเจน

ความเสี่ยงของการมีเซ็กส์ในช่วงนี้สูงมาก หากประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอ การตกไข่ก็ไม่สม่ำเสมอเช่นกัน หากผู้หญิงเลือกที่จะเริ่มมีเพศสัมพันธ์ตั้งแต่ช่วงต้นของวัยรุ่น จำเป็นต้องใช้การคุมกำเนิดอย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น เพราะแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะคาดเดาช่วงเวลาที่เสี่ยง ผู้หญิงบางคนไม่ได้ตกไข่ทุกเดือน บางคนตกไข่หลายครั้งในแต่ละเดือน บางคนเริ่มตกไข่จากรังไข่ข้างหนึ่งแต่ไม่ใช่อีกข้าง คุณต้องถือว่าตัวเองอยู่ในภาวะที่ตั้งครรภ์ได้ตลอดเวลา

หากคุณตั้งครรภ์ก่อนที่พัฒนาการของร่างกายตัวเองจะสิ้นสุดลง จะเกิดการแย่งชิงสารอาหาร อาหารที่คุณต้องการเพื่อกระดูกและข้อต่อที่แข็งแรงเป็นอาหารชนิดเดียวกับที่ทารกต้องการเพื่อพัฒนาอย่างปกติเป็นเด็กที่แข็งแรง นี่คือเหตุผลหนึ่งที่แม่วัยรุ่นมักมีทารกที่น้ำหนักตัวน้อยหรือคลอดก่อนกำหนด ในการแย่งชิงนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างเสียเปรียบ ร่างกายของแม่ไม่ได้พัฒนาไปตามธรรมชาติ และทารกก็เช่นกัน การตั้งครรภ์ในวัยรุ่นต้องการการดูแลที่เฉพาะทางมากกว่าการตั้งครรภ์ในวัยผู้ใหญ่ และควรปฏิบัติตามแผนโภชนาการที่วางไว้อย่างรอบคอบเสมอ วัยรุ่นที่ตั้งครรภ์คือกลุ่มที่ต้องการการดูแลทางการแพทย์ตั้งแต่เนิ่นๆ มากที่สุด แต่กลับเป็นกลุ่มที่มีแนวโน้มจะไปรับการดูแลนี้น้อยที่สุด

เมื่ออวัยวะเพศปฐมภูมิพัฒนาขึ้น ช่องคลอดจะมีความสามารถในการรองรับองคชาตได้ค่อนข้างเร็ว แม้การสัมผัสองคชาตครั้งแรกของคุณอาจน่าตกใจเพียงใด แต่องคชาตนั้นก็เล็กมากเมื่อเทียบกับศีรษะของทารก ช่องคลอดอาจรองรับการมีเซ็กส์ได้ แต่ยังไม่พร้อมรับมือกับผลลัพธ์ใหญ่หลวง - การคลอดบุตร การคลอดอาจจำเป็นต้องจบลงด้วยการผ่าตัดคลอด การตัดฝีเย็บแผลใหญ่ หรือความเสียหายถาวรต่ออวัยวะเพศของคุณ

ระหว่างการตั้งครรภ์ สัดส่วนของฮอร์โมนในร่างกายของคุณจะเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้ง เมื่อฮอร์โมนยังไม่เคยเข้าสู่สมดุลเลยนับตั้งแต่เริ่มเข้าวัยแรกรุ่น สัญญาณที่ขัดแย้งกันจึงถูกส่งไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกาย หน้าอกของคุณได้รับสัญญาณให้เติบโต แต่ก่อนที่จะเติบโตเสร็จ ก็ได้รับสัญญาณให้หยุดเติบโตและผลิตน้ำนม สัญญาณสำหรับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกระดูกไม่สามารถทำงานได้อย่างเต็มที่ เมื่อถูกเปลี่ยนไปเป็นการสร้างร่างกายอีกร่างหนึ่งในมดลูกของคุณ เมื่อรวมกับการที่สารอาหารถูกเบี่ยงไปใช้ที่อื่น สิ่งนี้อาจก่อให้เกิดปัญหาตลอดชีวิตสำหรับแม่ ข้อต่อยังคงกำลังก่อตัวในช่วงวัยรุ่น และตอนนี้กลับต้องแบกรับน้ำหนักที่ไม่สมดุลซึ่งยังไม่พร้อมจะรับ ปัญหาทางร่างกายที่อาจเกิดขึ้นไม่ได้อยู่ที่การมีชีวิตทางเพศ แต่อยู่ที่ผลลัพธ์ตามธรรมชาติของชีวิตทางเพศ - การตั้งครรภ์

ด้านจิตใจ

ผลกระทบทางจิตใจจากการเริ่มมีเซ็กส์เร็วเกินไปเป็นเรื่องที่ถูกเน้นย้ำน้อยที่สุด แต่อาจสร้างความเสียหายมากที่สุด ผู้หญิงทุกคนที่มีเพศสัมพันธ์มีโอกาสตั้งครรภ์ทุกครั้งที่รับองคชาตเข้าไปในร่างกาย ผู้หญิงทุกคนที่อ่านอยู่นี้น่าจะตรวจดูกางเกงในของตัวเองทุกครั้งที่เข้าห้องน้ำ อะไรกำลังไหลออกมาจากร่างกายของพวกเรา และมันอาจหมายความว่าอะไร? ประจำเดือนราว 400 รอบที่พวกเราแต่ละคนมีล้วนอาจเป็นเรื่องให้กังวลได้ทุกครั้ง หากพวกเรากำลังพยายามตั้งครรภ์ เราจะกลัวการเห็นจุดเลือดสีแดงเล็กๆ แต่หากพวกเราหวังว่าจะไม่ตั้งครรภ์ จุดเลือดเหล่านั้นก็เป็นสิ่งที่ยินดีต้อนรับอย่างยิ่ง แม้พวกเราจะบ่นและบางครั้งก็ทรมานจริงๆ ระหว่างมีประจำเดือน แต่มันก็เป็นเหตุการณ์ที่น่ายินดีอย่างมากในแต่ละเดือน หากมันไม่มา สิ่งที่มันบอกนั้นแย่กว่ามาก

เรามั่นใจว่าผู้หญิงทุกคนที่เคยมีเซ็กส์ทางช่องคลอดเป็นครั้งแรก ความคิดแรกในเช้าวันถัดมาคือ "จะท้องหรือเปล่านะ!" เป็นเช่นนั้นจริงสำหรับเรา (แม้จะคิดว่าตัวเองเตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้วก็ตาม) และเป็นจริงสำหรับผู้หญิงทุกคนที่เราเคยถามเรื่องนี้ (เลขานุการของคลินิกเพิ่งถือปึกเอกสารเข้ามา เราจึงถามเธอว่าความคิดแรกของเธอในวันหลังจากเสียความบริสุทธิ์คืออะไร คำตอบเดียวกัน!) และคำถามนี้ก็วนซ้ำทุกวันจนกว่าประจำเดือนรอบถัดไปจะมา เมื่ออายุ 26 ปี เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งตามปกติของชีวิตผู้หญิง และพวกเราน่าจะคิดทบทวนถึงสิ่งที่อาจต้องทำและผลที่ตามมาไว้แล้ว แต่เมื่ออายุ 16 ปี นี่เป็นภาระที่หนักอึ้งอย่างน่ากลัว มันหนักขึ้นทุกวันที่ผ่านไปจนกว่าพวกเราจะเห็นจุดเลือด แต่หากประจำเดือนมาช้าไปสองวัน ภาระนั้นยิ่งหนักขึ้นไปอีก

หญิงสาวคนหนึ่งในเว็บไซต์นี้ซึ่งยังคงปรับตัวกับส่วนนี้ของการเป็นผู้หญิงอยู่ ส่งอีเมลมาหาเราทุกเดือนด้วยใจความประมาณว่า "คิดว่ามันน่าจะมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว!!!; กังวลมาก" นี่เป็นภาระอันใหญ่หลวงสำหรับวัยรุ่นที่ยังเรียนรู้อยู่ว่าตัวเองมีที่ทางอย่างไรในโลกนี้ และจะรับมือกับรายละเอียดอื่นๆ อีกมากมายของการเป็นผู้หญิงอย่างไร สำหรับบางคน ทุกเดือนคือการรอคอยที่ทรมานแสนสาหัส สิ่งนี้เบี่ยงเบนความสนใจและพลังงานที่อาจนำไปใช้เตรียมตัวสำหรับชีวิตได้อย่างเกิดประโยชน์มากกว่า เรื่องที่น่าขันอย่างแท้จริงคือ หญิงสาวจำนวนมากทำกิจกรรมทางเพศไปตามขั้นตอนเพื่อความพึงพอใจของคนอื่น ในขณะที่ตัวเองยังไม่เคยได้เรียนรู้เลยว่าการถึงจุดสุดยอดรู้สึกอย่างไร

ในกรณีของเรา เรากับเพื่อนสาวต่างตัดสินใจว่า "ถึงเวลาแล้ว" และเริ่มเตรียมตัวที่จะยั่วยวนแฟนหนุ่มของแต่ละคนให้ไป "จนสุดทาง" ตอนนั้นพวกเราอายุสิบห้าปีและเบื่อที่จะถูกบอกให้รักษาพรหมจรรย์ หลังจากต้องลุ้นจนเหงื่อตกอยู่หลายเดือน โดยความพึงพอใจเดียวที่ได้มาจากการช่วยตัวเองเมื่อกลับถึงบ้าน พวกเราก็ตัดสินใจว่ามันไม่คุ้ม ทั้งพี่สาวและป้าของเรา (ซึ่งต่างก็ช่วยพวกเราเตรียมตัวด้วยการซื้อเจลสำหรับช่องคลอด ถุงยางอนามัย ฯลฯ) เตือนพวกเราถึงผลที่ตามมาเหล่านี้ เดือนแรกที่เราไม่ต้องกังวลตลอดเวลาว่าประจำเดือนจะมาหรือไม่นั้นเหมือนได้เกิดใหม่ พวกเรายังได้ค้นพบด้วยว่าเราช่วยกันเองได้ แต่นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ไม่กี่ปีต่อมา เราจึงเริ่มมีเพศสัมพันธ์อย่างแท้จริง และพบว่ามันเป็นเรื่องที่สนุกทีเดียวนับแต่นั้นมา แรงกดดันจากเพื่อนรอบตัวที่พวกเราได้รับมีน้อยมาก - ยกเว้นจากกันและกันเอง พวกเราอาจทำไปเหมือนถูกท้าก็ได้ แน่นอนว่าแฟนหนุ่มของพวกเราเต็มใจเป็นที่สุด แต่ก็ไม่ได้กดดันอะไรมากไปกว่าการแอบลูบคลำ และให้ช่วยสำเร็จความใคร่ด้วยมือเป็นครั้งคราว สภาพแวดล้อมที่ได้รับการปกป้องและเคร่งศาสนาของ Hebrides (หมู่เกาะเฮบริดีส) ทำให้ไม่ค่อยมีแรงกดดันอย่างเปิดเผย แต่ในหลายปีต่อมา เราประหลาดใจที่ได้รู้ว่ามีผู้หญิงอีกมากมายเพียงใด (อาจช้ากว่าราวหนึ่งปี) ที่ได้ผ่านประสบการณ์แบบเดียวกัน

ในสภาพแวดล้อมที่เป็นเมืองใหญ่และหลากหลายมากกว่า ไม่เพียงแต่หนุ่มๆ จะคอยยุยง (เพราะอย่างไรเสีย ในมุมมองแบบแมนๆ ตามประสาวัยหนุ่มของพวกเขา พวกเขามีแต่ได้กับได้) แต่สาวๆ ที่มีเพศสัมพันธ์แล้วก็มักจะยุยงให้เพื่อนๆ ลองมีเซ็กส์ด้วยเช่นกัน การโต้แย้งในประเด็นนี้มักเป็นเรื่องน่าอาย เพราะอาจเผยให้เห็นว่าคุณยังไม่รู้หรือยังไม่มีประสบการณ์ สำหรับหนุ่มๆ คำตอบควรเป็นทำนองว่า “พร้อมจะเป็นพ่อคนแล้วเหรอ?” ส่วนกับสาวๆ มักมีโอกาสมากกว่าที่จะได้คุยกันถึงประเด็นที่แท้จริง

หากพวกเธอเป็นเพื่อนกันจริงๆ พวกเธอก็จะยินดีคุยเรื่องนี้ หากไม่ใช่ แล้วทำไมคุณถึงรับฟังคำแนะนำของพวกเธอ? คำตอบที่ดีที่สุดสำหรับผู้หญิงอีกคนที่อายุเท่ากับคุณ คือถามเธอว่าแท้จริงแล้วเธอได้อะไรจากเซ็กส์ สำหรับวัยรุ่นตอนกลางส่วนใหญ่ คำตอบตามความจริงก็คือ ความกลัวอย่างไม่หยุดหย่อน กลัวตั้งครรภ์ กลัวติดโรค กลัวครอบครัวรู้ กลัวความสัมพันธ์จะจบลง กลัวถูกนินทา กลัวว่าตัวเองไม่ดีพอ คำตอบของพวกเธอคือ: เราใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้ง; จะไม่มีใครพูดถึงหรอก; เขารักเรา; เรารักเขา; เขาไม่คิดจะไปทำกับคนอื่นหรอก; กำลังเรียนรู้การเป็นผู้หญิง; ทำแล้ว ก็ต้องเป็นผู้ใหญ่แล้วสิ ในผู้หญิงทุก 100 คนในโรงเรียนของคุณที่พึ่งพาถุงยางอนามัย จะมีราว 13 คนที่ตั้งครรภ์ภายในปีถัดไป เพราะถุงยางอนามัยมักถูกใช้อย่างไม่ถูกต้องสมบูรณ์ หากใช้อย่างถูกต้องทุกครั้ง จะมีเพียงราว 2 คนเท่านั้น วัยรุ่นที่มีเพศสัมพันธ์ทุกสิบคนจะมีหนึ่งคนที่เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อย่างน้อยหนึ่งโรค ความสัมพันธ์ของวัยรุ่นเหล่านี้ไม่ถึงร้อยละห้าที่จะนำไปสู่การแต่งงานและการเป็นคู่ชีวิตในที่สุด เพื่อนร่วมชั้นทุกคนของคุณที่มีเพศสัมพันธ์ล้วนเคยนั่งร้องไห้อยู่ในห้องส้วม ขณะมองกางเกงในที่ไม่มีจุดเลือดเลยของตัวเอง แล้วหนุ่มๆ ล่ะ? หลายคนแค่ได้เสร็จสักสองสามครั้งตอนออกเดต แล้วก็รอไม่ไหวที่จะประกาศผลงาน เราไม่ได้เกลียดผู้ชาย เรารักพวกเขา ในวัฒนธรรมย่อยของวัยรุ่นนี้ มันก็เป็นอย่างนี้เอง

คุณอาจพร้อมสำหรับการปลดปล่อยทางเพศ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณพร้อมสำหรับการมีเซ็กส์ทางช่องคลอดอย่างเต็มรูปแบบ

ด้านสังคม

การตั้งครรภ์ของคนวัย 26 ปีที่แต่งงานแล้วเป็นเรื่องที่คาดหมายไว้ สำหรับคนวัย 26 ปีที่ยังไม่แต่งงาน ถือเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต สำหรับคนวัย 19 ปี ถือว่าประมาทและสำส่อน สำหรับคนวัย 16 ปี ถือเป็นหายนะ ไม่มีมุมมองใดในนี้ที่ถูกต้องเสมอไป แต่นี่คือการรับรู้ของสังคม และสิ่งเหล่านี้หล่อหลอมทัศนคติและการปฏิบัติของผู้คนรอบตัวคุณ

ในอีกระดับหนึ่ง การรู้ว่าผู้หญิงที่ยังไม่แต่งงานในวัย 20 กว่าปีมีเพศสัมพันธ์ไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจ โชคดีที่ทุกวันนี้เรื่องนั้นถือเป็นสิ่งที่ยอมรับได้โดยสมบูรณ์และเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ เธอรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่และรับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเอง การรู้ว่าคนวัย 19 ปีมีเพศสัมพันธ์มักถูกเพิกเฉย ตราบใดที่เธอไม่ตั้งครรภ์ ครอบครัวก็สามารถเพิกเฉยต่อสัญญาณและความเป็นจริง และหวังว่าเธอรู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ การรู้ว่าคนวัย 16 ปีมีเพศสัมพันธ์ยังคงเป็นเรื่องน่ากังวล และผลที่ตามมาใดๆ ก็จะตกอยู่กับทั้งครอบครัว ไม่ใช่แค่หญิงสาวคนนั้น

คนอื่นดูออกไหม? ก็ไม่หรอก คุณไม่ได้ดูแตกต่างไปจากตอนที่ยังมีเยื่อพรหมจารีเลย - แม้แต่บนเตียงตรวจ แต่ก็ใช่ มีสัญญาณบ่งชี้ที่ชัดเจนซึ่งอาจสร้างความกังวลอย่างมากให้กับเพื่อน ครอบครัว โรงเรียน และแม้แต่คนที่คุณไม่รู้จัก หนุ่มๆ ที่คุณออกเดตด้วยส่งสารบางอย่างออกไป สาวๆ ที่คุณไปเที่ยวด้วยก็เช่นกัน รวมถึงสถานที่ที่มีคนเห็นคุณ เราอาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ ที่เกือบทุกคนเป็นที่รู้จักของผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ ในเมืองที่ใหญ่กว่านี้ มันก็เทียบได้กับละแวกบ้านหนึ่ง และการรู้จักครอบครัว ผู้คน และสถานที่ก็มีพอๆ กัน หากเราเห็นคู่หนึ่งเดินไปตามทางเล็กๆ ตอนเที่ยงคืน เราก็ย่อมได้ข้อสรุปบางอย่าง เรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่กระท่อมพักของนักเดินป่าตรงปลายอีกด้านของทางนั้น หากเป็นคู่วัย 18 ปี เราอาจคิดว่าเป็นเรื่องตลกอยู่บ้างด้วยซ้ำ หากเป็นคู่วัย 16 ปี เราอาจรู้สึกกังวลอยู่บ้าง หากลูกวัย 14 ปีของคู่ของเราเป็นหนึ่งในนั้น เราคงคลุ้มคลั่งแน่ ข้อสรุปทำนองเดียวกันนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง

เรานึกถึงหญิงสาวที่เป็นที่นิยมมากคนหนึ่งบนเกาะที่เราเติบโตมา ซึ่งตั้งครรภ์ขึ้น นี่เป็นชุมชนที่ใกล้ชิดกันมาก เธอและแฟนหนุ่มอายุ 17 ปีทั้งคู่ เราคาดว่าแม่ทุกคนบนเกาะห้ามลูกๆ ของตัวเอง (รวมถึงเราด้วย) ไม่ให้ออกเดตกับน้องๆ ของหญิงสาวคนนั้นเลยแม้แต่คนเดียว เป็นการคาดเดาและการสรุปที่เลยเถิด แต่ก็เป็นเรื่องจริงอยู่ดี ทั้งครอบครัวถูกเหมารวมไปด้วยกันหมด เมื่อห้าสิบปีก่อน เธอคงถูกส่งตัวไปอยู่ที่อื่น ทารกถูกยกให้คนอื่นรับเป็นบุตรบุญธรรม และในที่สาธารณะ ทุกคนก็คงทำเป็นเพิกเฉยต่อเรื่องทั้งหมด แต่หลังม่านที่ปิดสนิท ทุกครอบครัวคงพากันซุบซิบวิจารณ์สถานการณ์นี้ มีครอบครัวที่ถึงกับย้ายบ้านเพื่อหนีตราบาปของการมีลูกสาวตั้งครรภ์ บางครอบครัวกลายเป็นคนนอกที่สังคมแค่ยอมทนอยู่ด้วย

ภายในครอบครัว "ความลับ" เรื่องชีวิตทางเพศของคุณเป็นสิ่งที่ปิดไว้ไม่ได้ ผู้หญิงทุกคนที่เป็นแม่ล้วนเคยเจอน้ำอสุจิมาบ้างและจำได้ทันที - กลิ่น ลักษณะที่เห็น ความแข็งกรังของเนื้อผ้าที่มันเปื้อนอยู่ แผ่นอนามัยแบบบางในถังขยะในช่วงเวลาที่ผิดปกติจะถูกสังเกตเห็น สารฆ่าอสุจิมีกลิ่นเฉพาะตัว แม่ของคุณอาจทำเป็นไม่สนใจ อาจโวยวายเอะอะ แต่แม่จะรู้แน่นอน

ภาระทางการเงินของการมีลูกสำหรับคนวัย 26 ปีเป็นของเธอ และน่าจะเป็นของเธอเพียงคนเดียว แต่สำหรับคนวัย 16 ปี มันจะกลายเป็นค่าใช้จ่ายของพ่อแม่ ความเสี่ยงที่กำลังเผชิญไม่ใช่แค่ความเสี่ยงของคุณเอง (แม้ว่านั่นควรเป็นสิ่งสำคัญที่สุด) แต่เป็นความเสี่ยงของทั้งครอบครัว - พ่อแม่และพี่น้อง คนวัย 26 ปีในตัวอย่างสมมติของเราจะมีชีวิตที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง (ไม่ว่าเธอจะแต่งงานแล้วหรือไม่) แต่ก็เป็นชีวิตที่จัดการได้ดีทีเดียว แม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องแปลก และมีระบบสนับสนุนสำหรับพวกเธอ - สถานรับเลี้ยงเด็ก ความคุ้มครองด้านการรักษาพยาบาล พี่เลี้ยงเด็ก เพื่อนที่ยอมรับ และบ่อยครั้งก็มีครอบครัวที่ยอมรับ คนวัย 16 ปีในตัวอย่างสมมติของเราจะเผชิญความท้าทายที่แตกต่างออกไปมาก ชีวิตทางสังคมของเธอแทบจะหายไปเลยเป็นเวลาหลายปี การศึกษาของเธอเองจะยากขึ้น หากยังเป็นไปได้อยู่ ภาระที่ตกอยู่กับพ่อแม่ของเธอจะหนักมาก

โอเค แล้วเราจะบอกอะไร? คำตอบของผู้หญิงแต่ละคนเป็นของเธอเอง ครึ่งหนึ่งของผู้หญิงทั้งหมดเริ่มมีเพศสัมพันธ์ระหว่างวันเกิดอายุ 18 ถึง 20 ปี อาจมีราวหนึ่งในสี่ที่เริ่มเร็วกว่านั้น และอีกหนึ่งในสี่รอนานกว่านั้น เมื่ออายุ 25 ปี เหลือผู้ที่ยังบริสุทธิ์อยู่ค่อนข้างน้อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเลย ดังนั้นดูเหมือนว่าพวกเราส่วนใหญ่ได้ชั่งน้ำหนักทางเลือกแล้ว และได้ข้อสรุปว่าพร้อมแล้วในช่วงท้ายสุดของวัยรุ่น นักสังคมวิทยาจะบอกว่านั่นเป็นเรื่อง "ปกติ" หมายความว่าเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ทำ เรามีศรัทธาในผู้หญิงมากพอที่จะเชื่อว่าผู้หญิงส่วนใหญ่เหล่านี้เลือกที่จะรักษาความบริสุทธิ์ไว้จนถึงวัยนี้ และเลือกที่จะเริ่มมีเพศสัมพันธ์ในวัยนี้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่ทั่วทั้งโลกอุตสาหกรรม (ยกเว้นญี่ปุ่นเพียงประเทศเดียว) ผู้หญิงกำลังเลือกเช่นนี้ พวกเธอยังอยู่ในวัยที่ได้พิจารณาถึงความเสี่ยงและสิ่งที่อาจต้องทำแล้ว พวกเธอรู้ตัวดี ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่บางคนรอนานกว่านั้น พวกเธอแค่ยังไม่พร้อมจะก้าวกระโดดครั้งสำคัญอย่างยิ่งนี้ การเริ่มตอนอายุน้อยกว่านั้นทำให้เรากังวล ประสบการณ์ที่สั่งสมมา ทั้งของตัวเองและที่เรียนรู้จากผู้อื่น ยังไม่มากพอที่จะรับความเสี่ยงอย่างมีการไตร่ตรอง


คู่มือที่เกี่ยวข้อง

แชร์


เพิ่มความคิดเห็น

ต้องเข้าสู่ระบบ

คุณต้องเข้าสู่ระบบเพื่อใช้ฟีเจอร์นี้