Kalo te përmbajtja kryesore
Udhëzuesit › A jam gati? - Për femra
A jam gati? - Për femra

A jam gati? - Për femra

1 1

Çdo grua ia bën vetes këtë pyetje dhe, shpesh, ua bën edhe njerëzve të tjerë, përfshirë edhe mua. Përgjigjja zakonisht është shumë më e ndërlikuar nga sa duket.

Në biologji, pjekuria seksuale përkufizohet si pika në të cilën një organizëm mund të riprodhohet. Ky përkufizim vlen për barin, krimbat apo zogjtë, e ndoshta edhe për shumicën e gjitarëve. Por është një përshkrim i pamjaftueshëm për gruan si qenie njerëzore. Duket sikur nënkupton se, sapo kanë filluar menstruacionet, ne jemi gati. Në disa kultura kjo konsiderohet e vërtetë. Por në ato kultura ku pritet që amësia të fillojë rreth moshës katërmbëdhjetë vjeç, vajzat përballen me rreziqe shumë më të larta për komplikime të rënda, madje edhe për vdekje, gjatë shtatzënisë dhe lindjes. Vetëm kjo duhet të na thotë diçka. Le t'i shqyrtojmë ndryshimet që i duhen një gruaje për t'u pjekur seksualisht si fiziologjike, psikologjike dhe shoqërore.

Aspekti fiziologjik

Shenjat e para të pjekurisë janë zakonisht një fryrje e areolës - pjesës më të gjerë të thithkave - dhe fillimi i rritjes së gjinjve. Disa muaj më vonë fillojnë menstruacionet dhe më pas puberteti i plotë. Ndryshimet në trup janë shumë më të përhapura dhe zgjasin shumë më tepër nga sa e kupton shumica e njerëzve.

Në fillim të pubertetit, vagina është një organ mjaft i ngurtë dhe jo elastik. Ka trashësi vetëm disa qeliza dhe nuk zgjatet lehtë. Gjithashtu nuk prodhon ende lubrifikantët natyrorë që janë gjithmonë të pranishëm te një grua e pjekur dhe që shtohen ndjeshëm gjatë ngacmimit seksual. Rreth pesë vjet më vonë (të paktën), ajo është një organ mrekullisht elastik, i trashë, i fortë dhe i aftë të përballojë lindjen e një fëmije. Ijët në fillim janë të ngushta dhe legeni nuk është rrafshuar e zgjeruar ende - tipar karakteristik i trupit femëror. Klitorisi është i fshehur nën kapuçin e tij, por mund ta shohësh dhe ta ndiesh majën e tij aty ku buzët e vogla takohen në pjesën e sipërme.

Ndryshimet hormonale në trupat tanë shkaktojnë zhvillimin e tipareve tona seksuale parësore dhe dytësore dhe krijojnë trupin plotësisht të zhvilluar të gruas. Riekuilibrimi i hormoneve, nga ato të fëmijërisë te ato të moshës së rritur, zgjat disa vjet. Edhe tiparet fizike që e shoqërojnë vazhdojnë të ndryshojnë. Është e vështirë të përcaktohet kur përfundon ky ndryshim hormonal, dhe në fazat e tij të vona kjo ndoshta nuk ka shumë rëndësi. Në përgjithësi, kur menstruacionet të janë bërë mjaft të rregullta dhe nuk janë gjë më shumë se një shqetësim i lehtë, hormonet e kanë gjetur ekuilibrin e tyre. Megjithatë, rritja mund të vazhdojë ende. Mua gjoksi m'u rrit një numër i plotë sutjeni pas ditëlindjes së 20-të. Edhe gra të tjera e përjetojnë këtë, me gjinjtë dhe me pjesë të tjera të trupit.

Rritja gjatë adoleshencës kërkon lëndë ushqyese - shumë lëndë ushqyese. Edhe pse mund të mos jesh duke u rritur në kuptimin që i japim zakonisht rritjes, organet e veçanta po zhvillohen (gjinjtë, mitra, vagina, qimet); struktura e kockave po ndryshon, nyjet po zhvillohen dhe trupi po merr tiparet specifike femërore.

Rreziqet e seksit gjatë kësaj periudhe janë shumë të larta. Nëse menstruacionet janë të parregullta, i tillë është edhe ovulacioni. Kërkohet përdorim më i kujdesshëm i kontracepsionit nëse një grua zgjedh të fillojë jetën seksuale herët në adoleshencë, sepse koha e rrezikut është praktikisht e pamundur të parashikohet. Disa gra nuk ovulojnë çdo muaj; të tjera ovulojnë disa herë në muaj; disa fillojnë të ovulojnë nga njëra vezore dhe jo nga tjetra. Duhet të nisesh gjithmonë nga supozimi se mund të mbetesh shtatzënë.

Nëse mbetesh shtatzënë para se të përfundojë zhvillimi yt, krijohet një konkurrencë për lëndët ushqyese. Ushqimi që të duhet për kocka dhe nyje të shëndetshme është i njëjti që i duhet foshnjës për t'u zhvilluar normalisht si fëmijë i shëndetshëm. Kjo është një nga arsyet pse nënat adoleshente shpesh lindin foshnja me peshë të ulët ose të parakohshme. Në këtë konkurrencë humbasin të dyja palët. As nëna nuk zhvillohet natyrshëm, as foshnja. Shtatzënia në adoleshencë kërkon kujdes më të specializuar se shtatzënia në moshë të rritur dhe duhet të ndjekë gjithmonë një dietë të planifikuar me kujdes. Adoleshentet shtatzëna kanë më shumë nevojë se kushdo për kujdes mjekësor të hershëm, por janë ato që kanë më pak gjasa ta kërkojnë.

Ndërsa organet seksuale parësore zhvillohen, vagina shumë shpejt fiton aftësinë për të pranuar një penis. Sado tronditëse të jetë prekja jote e parë e një penisi, ai në të vërtetë është mjaft i vogël krahasuar me kokën e foshnjës. Vagina mund ta pranojë seksin, por të mos jetë gati të përballojë një pasojë të madhe - lindjen. Lindja mund të detyrohet të kryhet me prerje cezariane, me një epiziotomi të madhe ose me dëmtim të përhershëm të organeve të tua seksuale.

Gjatë shtatzënisë ndodh një tjetër zhvendosje e madhe në përzierjen e hormoneve në trupin tënd. Meqë hormonet nuk janë stabilizuar kurrë që nga fillimi i pubertetit, pjesëve të tjera të trupit tënd po u dërgohen sinjale kontradiktore. Gjinjve të tu u është thënë të rriten, por para se të rriten, u thuhet të ndalojnë rritjen dhe të prodhojnë qumësht. Sinjalet për ndryshimin e strukturës së kockave nuk mund të zbatohen plotësisht kur ndryshohen për të rritur një trup tjetër në mitrën tënde. Bashkë me devijimin e lëndëve ushqyese, kjo mund t'i shkaktojë nënës probleme për gjithë jetën. Nyjet janë ende duke u formuar në adoleshencë dhe tani u kërkohet të mbajnë një peshë, pa ekuilibër, për të cilën nuk janë të përgatitura. Problemet e mundshme fizike nuk lidhen me vetë jetën seksuale, por me rezultatin e saj natyrisht të synuar - shtatzëninë.

Aspekti psikologjik

Efektet psikologjike të fillimit të hershëm të seksit janë ato që theksohen më pak, por mund të jenë më dëmtueset. Çdo grua që bën seks mund të mbetet shtatzënë sa herë që pranon një penis brenda saj. Ka shumë gjasa që çdo grua që e lexon këtë t'i kontrollojë brekët sa herë që shkon në tualet. Çfarë po rrjedh prej nesh dhe çfarë mund të nënkuptojë? Secili nga rreth 400 ciklet menstruale që ka secila prej nesh sjell një shqetësim të mundshëm. Nëse përpiqemi të mbetemi shtatzëna, na tmerron pamja e pikave të vogla të kuqe; nëse shpresojmë të mos jemi shtatzëna, i mirëpresim me gjithë zemër. Sado që ankohemi, e ndonjëherë vuajmë vërtet, gjatë menstruacioneve, ato janë një ngjarje shumë e mirëpritur çdo muaj. Nëse nuk vijnë, mesazhi është shumë më i keq.

Jam e sigurt se për çdo grua që ka bërë ndonjëherë seks vaginal për herë të parë, mendimi i parë të nesërmen në mëngjes është: "Pyes veten mos jam shtatzënë!" Kështu ishte për mua (edhe pse e mendoja veten plotësisht të përgatitur), dhe kështu është për çdo grua që e kam pyetur ndonjëherë për këtë. (Sekretarja e klinikës sapo solli një tufë letrash dhe e pyeta cili ishte mendimi i saj i parë ditën pas humbjes së virgjërisë. E njëjta përgjigje!) Dhe pyetja përsëritet çdo ditë derisa të vijnë menstruacionet e ardhshme. Deri në moshën 26 vjeç, kjo është pjesë normale e jetës së një gruaje dhe me shumë gjasa i kemi menduar tashmë veprimet dhe pasojat e mundshme. Në moshën 16 vjeç, kjo është një barrë e tmerrshme për t'u mbajtur. Bëhet më e rëndë me çdo ditë që kalon derisa të shohim pikat, por nëse ato vonohen dy ditë, barra bëhet edhe më e rëndë.

Një vajzë e re në këtë faqe, që ende po mësohet me këtë pjesë të të qenit grua, më dërgon çdo muaj një email që thotë diçka si: "Mendoj se duhej të kishin ardhur dje!!!; Jam e shqetësuar." Kjo është një barrë e madhe për një adoleshente që ende po mëson ku e ka vendin në botë dhe si t'ia dalë me mijëra detaje të tjera të të qenit grua. Për disa, çdo muaj është një pritje torturuese. Kjo largon vëmendje dhe energji që mund të përdoreshin në mënyrë më produktive për t'u përgatitur për jetën. Ironia e vërtetë është se shumë vajza të reja i kryejnë mekanikisht veprimet e seksit për kënaqësinë e dikujt tjetër, ndërkohë që vetë nuk kanë mësuar ende si ndihet një orgazmë.

Në rastin tim, shoqja ime dhe unë vendosëm secila që "kishte ardhur koha" dhe u nisëm të përgatiteshim për t'i joshur të dashurit tanë "deri në fund." Ishim pesëmbëdhjetë vjeç dhe ishim lodhur nga të na thoshin vazhdimisht ta ruanim virgjërinë. Pasi e kaluam në ankth për disa muaj, me kënaqësinë e vetme nga masturbimi kur ktheheshim në shtëpi, vendosëm që nuk ia vlente. Edhe motra ime më e madhe, edhe një teze (secila prej tyre na kishte ndihmuar në përgatitjet tona duke blerë xhel vaginal, prezervativë etj.) na kishin paralajmëruar për këto pasoja. Muaji i parë kur nuk isha vazhdimisht e shqetësuar nëse do të më vinin apo jo menstruacionet ishte si një rilindje. Zbuluam gjithashtu se mund ta ndihmonim njëra-tjetrën, por kjo është një bisedë tjetër.

Disa vjet më vonë, fillova vërtet jetën seksuale dhe që atëherë e kam gjetur mjaft të këndshme. Ne nuk kishim shumë presion nga mjedisi përreth - përveç atij që i bënim njëra-tjetrës. Ndoshta vepruam si të ishte një sfidë. Natyrisht, të dashurit tanë ishin sa më të gatshëm, por nuk na kishin bërë shumë presion përtej ndonjë prekjeje vjedhurazi dhe ndonjë masturbimi që ua bënim herë pas here. Mjedisi i mbrojtur dhe fetar i Hebrideve (Hebrides, arkipelag në Skoci) e pengonte presionin e hapur, por në vitet e mëvonshme jam habitur kur kam zbuluar sa shumë gra të tjera (ndoshta rreth një vit më vonë) kanë përjetuar të njëjtën gjë.

Në mjedise më kozmopolite, jo vetëm që djemtë nxitin (në fund të fundit, ata kanë gjithçka për të fituar sipas këndvështrimit të tyre rinor dhe maço), por edhe vajzat që bëjnë seks shpesh i nxitin moshataret e tyre ta bëjnë. Shpesh është e sikletshme të debatosh për këtë. Kjo mund të nxjerrë në pah mungesën tënde të njohurive ose të përvojës. Djemve, përgjigjja duhet të jetë diçka si: “A je gati të bëhesh baba?” Me vajzat, shpesh ka më shumë mundësi për të diskutuar çështjet e vërteta.

Nëse janë vërtet shoqe, do të jenë të gatshme ta bëjnë këtë bisedë. Nëse nuk janë, pse po i dëgjon këshillat e tyre? Përgjigjja më e mirë për një grua tjetër të moshës sate është ta pyesësh se çfarë përfiton vërtet nga seksi. Për shumicën dërrmuese të atyre që janë në mes të adoleshencës, përgjigjja e sinqertë është, thjesht, frikë e vazhdueshme. Frikë nga shtatzënia; frikë nga sëmundjet; frikë se mos e merr vesh familja; frikë nga ndarja; frikë nga thashethemet; frikë nga pamjaftueshmëria e saj. Përgjigjet e tyre: përdorim prezervativ çdo herë; askush nuk do të flasë; ai më do; unë e dua; ai as që do ta mendonte ta bënte me dikë tjetër; po mësoj të jem grua; po e bëj, pra duhet të jem e rritur. Nga çdo 100 gra në shkollën tënde që mbështeten te prezervativët, rreth 13 do të mbeten shtatzëna gjatë vitit të ardhshëm, sepse prezervativët shpesh përdoren në mënyrë jo të përsosur; nëse përdoren saktë çdo herë, vetëm rreth 2 do të mbeten shtatzëna. Një në çdo dhjetë persona në moshë adoleshente që bëjnë seks mbart një ose më shumë SST. Më pak se pesë për qind e këtyre lidhjeve adoleshente do të çojnë përfundimisht në martesë dhe në një jetë të përbashkët. Çdo shoqe klase që ke dhe që bën seks ka ndenjur ndonjëherë në kabinën e tualetit duke qarë, ndërsa shikonte brekët e saj pa asnjë pikë. Po djemtë? Shumë prej tyre thjesht arrijnë orgazmën disa herë gjatë një takimi dhe mezi presin të mburren me pikët e fituara. Unë nuk i urrej burrat; i dua. Në këtë nënkulturë adoleshente, kështu janë thjesht gjërat.

Mund të jesh gati për çlirim seksual, por kjo nuk do të thotë që je gati për seks vaginal të plotë.

Aspekti shoqëror

Shtatzënia për një grua të martuar 26 vjeç është diçka e pritur; për një grua të pamartuar 26 vjeç, e tillë është jeta; për një vajzë 19 vjeç, pakujdesi dhe shthurje; për një vajzë 16 vjeç, një katastrofë. Asnjëra nga këto nuk është domosdoshmërisht e saktë, por këto janë perceptimet shoqërore. Ato formësojnë qëndrimet dhe trajtimin nga njerëzit përreth teje.

Në një nivel tjetër, fakti që një grua e pamartuar në të 20-at bën seks nuk është ndonjë surprizë. Fatmirësisht, sot kjo do të konsiderohej plotësisht e pranueshme dhe çështje e saj; ajo e di çfarë po bën dhe është përgjegjëse për veprimet e veta. Fakti që një vajzë 19 vjeç bën seks zakonisht shpërfillet. Për sa kohë që ajo nuk mbetet shtatzënë, familja mund t'i shpërfillë shenjat dhe realitetin dhe të shpresojë që ajo e di çfarë po bën. Fakti që një vajzë 16 vjeç bën seks mbetet një shqetësim. Dhe çdo pasojë do ta ndajë e gjithë familja, jo vetëm vajza e re.

A e kuptojnë dot njerëzit? Epo, jo, nuk dukesh aspak ndryshe pa himen nga sa dukeshe me himen - as në tryezën e ekzaminimit. Por, po, ka tregues të fortë që mund të shkaktojnë shqetësim të madh te shoqëria jote, familja, shkolla dhe, madje, te njerëz që nuk i njeh. Djemtë me të cilët del japin një mesazh; po ashtu vajzat me të cilat rri; vendet ku të shohin. Unë jetoj në një qytet shumë të vogël ku shumica e banorëve e njohin pothuajse gjithkënd. Në një qytet më të madh, kjo do t'i përgjigjej një lagjeje, dhe njohja e familjeve, njerëzve dhe vendeve është pak a shumë e njëjtë. Nëse shoh një çift duke ecur nëpër një rrugicë në mesnatë, nxjerr disa përfundime. E di çfarë ndodh në strehën malore në skajin tjetër të asaj rrugice. Nëse çifti është 18 vjeç, mund të më duket edhe paksa për të qeshur; nëse çifti është 16 vjeç, mund të kem njëfarë shqetësimi. Nëse njëri prej tyre do të ishte fëmija 14 vjeç i gjysmës sime, me shumë gjasa do të tërbohesha. Përfundime të ngjashme nxirren shpesh.

Më kujtohet një vajzë e re shumë e njohur në ishullin ku u rrita, e cila mbeti shtatzënë. Ishte një komunitet shumë i ngushtë. Ajo dhe i dashuri i saj ishin të dy 17 vjeç. Dyshoj se çdo nënë në ishull ua ndaloi fëmijëve të saj (përfshirë edhe mua) të dilnin ndonjëherë me ndonjë nga motrat a vëllezërit e saj më të vegjël. Supozime dhe përfundime të egra, por gjithsesi reale. E gjithë familja njolloset me të njëjtën baltë. Pesëdhjetë vjet më parë, ajo do të ishte dërguar diku larg, foshnja do të ishte dhënë për birësim dhe, publikisht, gjithkush do ta kishte shpërfillur gjithë çështjen. Pas perdeve të mbyllura, çdo familje do të pëshpëriste me keqardhje për situatën. Ka familje që janë shpërngulur për t'i shpëtuar stigmës së një vajze shtatzënë; të tjera mbeten të toleruara, por të përjashtuara.

Brenda familjes, "sekreti" i jetës sate seksuale është i pamundur të ruhet. Çdo grua që është nënë ka pasur disa takime me spermën dhe e njeh menjëherë - erën, pamjen, ngurtësinë e pëlhurës ku ndodhet. Pecetat ditore në kosh në kohë të çuditshme vihen re; spermicidet kanë një erë karakteristike. Nëna jote mund ta shpërfillë; mund të bërtasë e të tërbohet; do ta dijë.

Barra financiare e një fëmije për një grua 26 vjeç është e saja dhe, me shumë gjasa, vetëm e saja; për një vajzë 16 vjeç, do të jetë një kosto për prindërit. Rreziku që merret nuk është vetëm yti (megjithëse ky duhet të jetë kryesori), por një rrezik për gjithë familjen - prindërit dhe motrat e vëllezërit. Gruaja jonë imagjinare 26 vjeç do ta ketë jetën rrënjësisht të ndryshuar (qoftë e martuar apo jo), por shumë të përballueshme. Nënat e vetme nuk janë të rralla dhe ka sisteme mbështetjeje për to - çerdhet, mbulimi mjekësor, personat që kujdesen për fëmijët, një rreth shoqëror që i pranon dhe, shpesh, një familje që i pranon. Vajza jonë imagjinare 16 vjeç do të përballet me sfida shumë të ndryshme. Jeta e saj shoqërore në thelb mbaron për disa vjet. Arsimimi i saj do të bëhet më i vështirë, nëse do të jetë fare i mundur. Barra që u vendoset prindërve të saj do të jetë shumë e madhe.

Mirë, pra çfarë po them? Përgjigjja për çdo grua është e veta. Gjysma e të gjitha grave e fillojnë jetën seksuale midis ditëlindjes së 18-të dhe të 20-të. Ndoshta një e katërta fillojnë më herët dhe e katërta tjetër presin më gjatë. Deri në moshën 25 vjeç, mbeten relativisht pak gra të virgjëra, por nuk janë aspak diçka e panjohur. Duket, pra, se shumica prej nesh i kemi peshuar mundësitë dhe kemi arritur në përfundimin se jemi gati në fund fare të adoleshencës. Në sociologji do të thuhej se kjo është "normale," që do të thotë se kështu bën shumica e njerëzve. Kam mjaft besim te gratë për të besuar se shumica e këtyre grave kanë zgjedhur të mbeten të virgjëra deri në këtë moshë dhe kanë zgjedhur të fillojnë jetën seksuale në këtë moshë. Nuk është rastësi që në gjithë botën e industrializuar (Japonia është përjashtimi i vetëm) gratë po e bëjnë këtë zgjedhje. Ato janë gjithashtu në një moshë ku i kanë menduar rreziqet dhe veprimet që mund të nevojiten. Sytë i kanë të hapur. Nuk është rastësi që disa presin më gjatë; thjesht nuk janë gati të bëjnë hapin shumë serioz. Më herët, kjo më shqetëson. Nuk ka mjaftueshëm përvojë të grumbulluar, as nga vetja, as nga mësimet prej të tjerëve, për të marrë një rrezik të llogaritur.


Udhëzues të ngjashëm

Ndaj


Shto koment

Kërkohet hyrja

Duhet të hysh në llogari për ta përdorur këtë veçori.