Είμαι έτοιμη; - Για εκείνη

Κάθε γυναίκα κάνει αυτή την ερώτηση στον εαυτό της και, συχνά, σε άλλους ανθρώπους, ανάμεσά τους και σε μένα. Η απάντηση είναι συνήθως πολύ πιο περίπλοκη απ' ό,τι φαίνεται.

Οι βιολόγοι ορίζουν τη σεξουαλική ωριμότητα ως το σημείο στο οποίο ένας οργανισμός μπορεί να αναπαραχθεί. Αυτό στέκει για το γρασίδι, τα σκουλήκια ή τα πουλιά, ίσως ακόμη και για τα περισσότερα θηλαστικά. Για τη γυναίκα όμως είναι μια ανεπαρκής περιγραφή. Φαίνεται να υπονοεί ότι μόλις αρχίσει η έμμηνος ρύση, είμαστε έτοιμες. Σε ορισμένους πολιτισμούς αυτό θεωρείται αλήθεια. Όμως στους πολιτισμούς όπου η μητρότητα αναμένεται να ξεκινά γύρω στα δεκατέσσερα, τα κορίτσια διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών, ακόμη και θανάτου, στην εγκυμοσύνη και στον τοκετό. Αυτό και μόνο θα έπρεπε να μας λέει κάτι. Ας δούμε τις αλλαγές που χρειάζονται για να είναι μια γυναίκα σεξουαλικά ώριμη σε τρία επίπεδα: σωματικό, ψυχολογικό και κοινωνικό.

Σωματικά

Τα πρώτα σημάδια ωρίμανσης είναι συνήθως ένα πρήξιμο της θηλαίας άλω - του πιο φαρδιού τμήματος της θηλής - και η αρχή της ανάπτυξης του στήθους. Μερικούς μήνες αργότερα έρχεται η πρώτη έμμηνος ρύση και ύστερα η εφηβεία σε πλήρη εξέλιξη. Οι αλλαγές στο σώμα είναι πολύ πιο εκτεταμένες και διαρκούν πολύ περισσότερο απ' όσο καταλαβαίνουν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Στην αρχή της εφηβείας ο κόλπος είναι ένα μάλλον άκαμπτο, ανελαστικό όργανο. Το τοίχωμά του έχει πάχος μόλις λίγων κυττάρων και δεν τεντώνει εύκολα. Επίσης δεν παράγει ακόμη τα φυσικά λιπαντικά που υπάρχουν πάντα σε μια ώριμη γυναίκα και αυξάνονται δραματικά κατά τη σεξουαλική διέγερση. Περίπου πέντε χρόνια αργότερα (τουλάχιστον), είναι ένα θαυμάσια ελαστικό όργανο, παχύ, δυνατό και ικανό να αντέξει τη γέννηση ενός παιδιού. Οι γοφοί ξεκινούν στενοί και η λεκάνη δεν έχει ακόμη πλατύνει και ανοίξει - όπως χαρακτηρίζει ένα γυναικείο σώμα. Η κλειτορίδα κρύβεται κάτω από την κουκούλα της, αλλά μπορείς να δεις και να νιώσεις την άκρη της εκεί όπου ενώνονται από πάνω τα εσωτερικά χείλη.

Οι αλλαγές των ορμονών στο σώμα μας προκαλούν την ανάπτυξη των πρωτογενών και δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου και διαμορφώνουν το πλήρως ανεπτυγμένο γυναικείο σώμα. Η εξισορρόπηση των ορμονών, από εκείνες της παιδικής ηλικίας σε εκείνες της ενήλικης ζωής, παίρνει αρκετά χρόνια. Τα σωματικά χαρακτηριστικά που τη συνοδεύουν εξακολουθούν κι αυτά να αλλάζουν. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί πότε ολοκληρώνεται αυτή η ορμονική αλλαγή, και στα τελευταία της στάδια ίσως δεν έχει και μεγάλη σημασία. Γενικά, όταν η περίοδός σου έχει γίνει αρκετά τακτική και δεν είναι πια κάτι περισσότερο από μια ενόχληση, οι ορμόνες έχουν βρει την ισορροπία τους. Η ανάπτυξη όμως μπορεί να συνεχίζεται. Εμένα το στήθος μου μεγάλωσε ένα ολόκληρο νούμερο cup μετά τα 20ά μου γενέθλια. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες γυναίκες, με το στήθος και με άλλα μέρη του σώματος.

Η ανάπτυξη στην εφηβεία απαιτεί θρεπτικά συστατικά - πολλά θρεπτικά συστατικά. Ακόμη κι αν δεν ψηλώνεις, με την έννοια που συνήθως δίνουμε στην ανάπτυξη, τα επιμέρους όργανα αναπτύσσονται (στήθος, μήτρα, κόλπος, τρίχωμα)· η δομή των οστών αλλάζει, οι αρθρώσεις διαμορφώνονται και το σώμα αποκτά συγκεκριμένα γυναικεία χαρακτηριστικά.

Οι κίνδυνοι του σεξ σε αυτή την περίοδο είναι πολύ υψηλοί. Αν η περίοδος είναι ακανόνιστη, το ίδιο είναι και η ωορρηξία. Μια γυναίκα που επιλέγει να ξεκινήσει σεξουαλική ζωή νωρίς στην εφηβεία χρειάζεται πιο προσεκτική χρήση αντισύλληψης, γιατί το πότε υπάρχει κίνδυνος είναι σχεδόν αδύνατο να προβλεφθεί. Κάποιες γυναίκες δεν έχουν ωορρηξία κάθε μήνα· άλλες έχουν αρκετές φορές τον μήνα· κάποιες αρχίζουν να έχουν ωορρηξία από τη μία ωοθήκη και όχι από την άλλη. Πρέπει να θεωρείς ότι είσαι πάντα γόνιμη.

Αν μείνεις έγκυος πριν ολοκληρωθεί η δική σου ανάπτυξη, ξεκινά ένας ανταγωνισμός για τα θρεπτικά συστατικά. Η τροφή που χρειάζεσαι εσύ για υγιή οστά και αρθρώσεις είναι η ίδια που χρειάζεται το μωρό για να αναπτυχθεί φυσιολογικά σε ένα υγιές παιδί. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι έφηβες μητέρες συχνά φέρνουν στον κόσμο λιποβαρή ή πρόωρα μωρά. Σε αυτόν τον ανταγωνισμό χάνουν και η μητέρα και το μωρό. Ούτε η μητέρα αναπτύσσεται φυσιολογικά ούτε το μωρό. Η εφηβική εγκυμοσύνη απαιτεί πιο εξειδικευμένη φροντίδα από την εγκυμοσύνη μιας ενήλικης και πρέπει πάντα να συνοδεύεται από προσεκτικά σχεδιασμένη διατροφή. Οι έγκυες έφηβες είναι αυτές που χρειάζονται περισσότερο έγκαιρη ιατρική φροντίδα και αυτές που είναι λιγότερο πιθανό να την αναζητήσουν.

Καθώς αναπτύσσονται τα πρωτογενή όργανα του φύλου, ο κόλπος αποκτά αρκετά γρήγορα την ικανότητα να δεχτεί ένα πέος. Όσο σοκαριστικό κι αν σου φανεί το πρώτο άγγιγμα ενός πέους, στην πραγματικότητα είναι αρκετά μικρό σε σύγκριση με το κεφάλι ενός μωρού. Ο κόλπος μπορεί να δέχεται το σεξ αλλά να μην είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει μια σημαντική συνέπειά του - τον τοκετό. Η γέννα μπορεί να καταλήξει αναγκαστικά σε καισαρική, σε μεγάλη περινεοτομή ή σε μόνιμη βλάβη των γεννητικών σου οργάνων.

Κατά την εγκυμοσύνη συμβαίνει άλλη μια μεγάλη μεταβολή στο μείγμα των ορμονών του σώματός σου. Επειδή οι ορμόνες δεν έχουν σταθεροποιηθεί ποτέ από την έναρξη της εφηβείας, στέλνονται αντιφατικά σήματα σε άλλα μέρη του σώματός σου. Το στήθος σου έχει λάβει εντολή να μεγαλώσει, αλλά πριν προλάβει, του λένε να σταματήσει και να παράγει γάλα. Τα σήματα για την αλλαγή της δομής των οστών δεν μπορούν να εφαρμοστούν πλήρως όταν αλλάζουν ώστε να αναπτυχθεί ένα άλλο σώμα μέσα στη μήτρα σου. Μαζί με την εκτροπή των θρεπτικών συστατικών, αυτό μπορεί να προκαλέσει στη μητέρα προβλήματα για όλη της τη ζωή. Οι αρθρώσεις διαμορφώνονται ακόμη στην εφηβεία και τώρα καλούνται να σηκώσουν ένα βάρος, εκτός ισορροπίας, για το οποίο δεν είναι προετοιμασμένες. Τα πιθανά σωματικά προβλήματα δεν αφορούν την ίδια τη σεξουαλική ζωή αλλά το φυσικό, προβλεπόμενο αποτέλεσμά της - την εγκυμοσύνη.

Ψυχολογικά

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις μιας πρόωρης έναρξης της σεξουαλικής ζωής τονίζονται λιγότερο από όλες, αλλά μπορεί να είναι οι πιο καταστροφικές. Κάθε σεξουαλικά ενεργή γυναίκα μπορεί να μείνει έγκυος κάθε φορά που δέχεται ένα πέος μέσα της. Κατά πάσα πιθανότητα κάθε γυναίκα που διαβάζει αυτό το κείμενο ελέγχει το εσώρουχό της κάθε φορά που πηγαίνει στην τουαλέτα. Τι βγαίνει από μέσα μας και τι μπορεί να σημαίνει; Καθεμία από τις περίπου 400 περιόδους που έχει η καθεμία μας είναι μια πιθανή αιτία ανησυχίας. Αν προσπαθούμε να μείνουμε έγκυες, τρέμουμε μήπως δούμε τις μικρές κόκκινες κηλίδες· αν ελπίζουμε να μην είμαστε έγκυες, τις υποδεχόμαστε με ανακούφιση. Όσο κι αν παραπονιόμαστε, και μερικές φορές υποφέρουμε πραγματικά, κατά την περίοδο, είναι ένα πολύ ευπρόσδεκτο γεγονός κάθε μήνα. Αν δεν έρθει, το μήνυμα είναι πολύ χειρότερο.

Είμαι βέβαιη ότι για κάθε γυναίκα που έκανε ποτέ κολπικό σεξ για πρώτη φορά, η πρώτη σκέψη το επόμενο πρωί ήταν: "Λες να είμαι έγκυος!" Έτσι ήταν για μένα (παρότι πίστευα ότι ήμουν απόλυτα προετοιμασμένη), και έτσι είναι για κάθε γυναίκα που έχω ρωτήσει ποτέ. (Η γραμματέας της κλινικής μόλις έφερε μια στοίβα χαρτιά και τη ρώτησα ποια ήταν η πρώτη της σκέψη τη μέρα μετά την απώλεια της παρθενιάς της. Ίδια απάντηση!) Και η ερώτηση επαναλαμβάνεται κάθε μέρα μέχρι να έρθει η επόμενη περίοδος. Στα 26 αυτό είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι της ζωής μιας γυναίκας και πιθανότατα έχουμε σκεφτεί τις πιθανές κινήσεις και τις συνέπειές τους. Στα 16 είναι ένα φοβερό βάρος να το κουβαλάς. Βαραίνει με κάθε μέρα που περνάει μέχρι να δούμε τις κηλίδες, κι αν αργήσουν δύο μέρες, το φορτίο γίνεται ακόμη βαρύτερο.

Μια νεαρή γυναίκα σε αυτό το site, που ακόμη συνηθίζει αυτό το κομμάτι της γυναικείας ζωής, μου στέλνει κάθε μήνα ένα email του τύπου "Νομίζω ότι έπρεπε να είχε έρθει χθες!!! Ανησυχώ." Αυτό είναι τεράστιο βάρος για μια έφηβη που ακόμη μαθαίνει πού ταιριάζει στον κόσμο και πώς να διαχειριστεί αμέτρητες άλλες λεπτομέρειες του να είναι γυναίκα. Για κάποιες, κάθε μήνας είναι μια βασανιστική αναμονή. Αυτό αποσπά προσοχή και ενέργεια που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πιο παραγωγικά στην προετοιμασία για τη ζωή. Η πραγματική ειρωνεία είναι ότι πολλές νεαρές γυναίκες κάνουν τις κινήσεις του σεξ για την ικανοποίηση του άλλου ατόμου, ενώ οι ίδιες δεν έχουν μάθει ακόμη πώς είναι ένας οργασμός.

Στη δική μου περίπτωση, η φίλη μου κι εγώ αποφασίσαμε η καθεμία ότι "ήρθε η ώρα" και βαλθήκαμε να προετοιμαστούμε για να αποπλανήσουμε τα αγόρια μας "μέχρι τέλους." Ήμασταν δεκαπέντε και είχαμε κουραστεί να μας λένε να προστατεύουμε την παρθενιά μας. Αφού περάσαμε μερικούς μήνες με κομμένη την ανάσα, με μόνη ικανοποίηση τον αυνανισμό όταν γυρνούσαμε σπίτι, αποφασίσαμε ότι δεν άξιζε τον κόπο. Και η μεγαλύτερη αδελφή μου και μια θεία (που η καθεμία τους μας είχε βοηθήσει στις προετοιμασίες, αγοράζοντας κολπικό ζελέ, προφυλακτικά κ.λπ.) μας είχαν προειδοποιήσει για αυτές τις συνέπειες. Ο πρώτος μήνας που δεν ανησυχούσα συνεχώς για το αν θα έρθει η περίοδός μου ήταν σαν αναγέννηση. Ανακαλύψαμε επίσης ότι μπορούσαμε να βοηθήσουμε η μία την άλλη, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.

Λίγα χρόνια αργότερα έγινα πραγματικά σεξουαλικά ενεργή και από τότε το βρίσκω αρκετά απολαυστικό. Δεν υπήρχε σχεδόν καμία πίεση από τον περίγυρο - εκτός από αυτή που ασκούσαμε η μία στην άλλη. Ίσως φερθήκαμε σαν να ήταν στοίχημα. Προφανώς τα αγόρια μας ήταν όσο πιο πρόθυμα γινόταν, αλλά δεν πίεζαν πολύ πέρα από κάποιο χούφτωμα και λίγο αυνανισμό από εμάς πού και πού. Το προστατευμένο, θρησκευτικό περιβάλλον των Εβρίδων εμπόδιζε την πολλή ανοιχτή πίεση, αλλά τα επόμενα χρόνια έμεινα έκπληκτη όταν ανακάλυψα πόσες άλλες γυναίκες (ίσως έναν χρόνο αργότερα περίπου) είχαν ζήσει το ίδιο.

Σε πιο κοσμοπολίτικα περιβάλλοντα, όχι μόνο τα αγόρια ενθαρρύνουν (αυτά, στο κάτω κάτω, έχουν τα πάντα να κερδίσουν σύμφωνα με τη νεανική, μάτσο οπτική τους) αλλά και τα σεξουαλικά ενεργά κορίτσια συχνά ενθαρρύνουν τις συνομήλικές τους να το κάνουν. Είναι συχνά ντροπιαστικό να αντιπαρατεθείς. Μπορεί να φανεί η δική σου άγνοια ή απειρία. Στα αγόρια, η απάντηση θα πρέπει να είναι κάτι σαν “Είσαι έτοιμος να γίνεις μπαμπάς;” Με τα κορίτσια, υπάρχει συχνά περισσότερη ευκαιρία να συζητηθούν τα πραγματικά ζητήματα.

Αν είναι πραγματικά φίλες σου, θα θέλουν να κάνουν αυτή τη συζήτηση. Αν δεν είναι, γιατί ακούς τις συμβουλές τους; Η καλύτερη απάντηση σε μια άλλη γυναίκα της ηλικίας σου είναι να τη ρωτήσεις τι πραγματικά κερδίζει από το σεξ. Για τη συντριπτική πλειονότητα των εφήβων στα μέσα της εφηβείας, η ειλικρινής απάντηση είναι απλώς διαρκής φόβος. Φόβος εγκυμοσύνης· φόβος ασθένειας· φόβος μήπως το μάθει η οικογένεια· φόβος για τον χωρισμό· φόβος για τα λόγια του κόσμου· φόβος για τη δική της ανεπάρκεια. Οι απαντήσεις τους: χρησιμοποιούμε προφυλακτικό κάθε φορά· κανείς δεν θα μιλήσει· μ' αγαπάει· τον αγαπώ· δεν θα σκεφτόταν ποτέ να το κάνει με άλλη· μαθαίνω να είμαι γυναίκα· το κάνω, άρα έχω μεγαλώσει. Για κάθε 100 γυναίκες στο σχολείο σου που βασίζονται στο προφυλακτικό, περίπου 13 θα μείνουν έγκυες μέσα στον επόμενο χρόνο, γιατί συχνά το προφυλακτικό δεν χρησιμοποιείται σωστά· με σωστή χρήση κάθε φορά, θα έμεναν μόνο περίπου 2. Ένα στα δέκα σεξουαλικά ενεργά άτομα εφηβικής ηλικίας έχει ένα ή περισσότερα ΣΜΝ. Λιγότερο από το πέντε τοις εκατό αυτών των εφηβικών σχέσεων θα καταλήξουν τελικά σε γάμο και κοινή ζωή. Κάθε σεξουαλικά ενεργή συμμαθήτριά σου έχει καθίσει κλεισμένη σε μια τουαλέτα κλαίγοντας, κοιτάζοντας το καθαρό εσώρουχό της. Τα αγόρια; Πολλά απλώς τελειώνουν μερικές φορές σε ένα ραντεβού και ανυπομονούν να ανακοινώσουν το σκορ τους. Δεν μισώ τους άντρες· τους αγαπώ. Σε αυτή την εφηβική υποκουλτούρα, έτσι απλώς είναι τα πράγματα.

Μπορεί να είσαι έτοιμη για σεξουαλική εκτόνωση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι έτοιμη για ολοκληρωμένο κολπικό σεξ.

Κοινωνικά

Η εγκυμοσύνη για μια παντρεμένη 26χρονη είναι αναμενόμενη· για μια ανύπαντρη 26χρονη, τα απρόοπτα του παιχνιδιού· για μια 19χρονη, απερισκεψία και ελευθεριότητα· για μια 16χρονη, καταστροφή. Καμία από αυτές τις κρίσεις δεν είναι απαραίτητα σωστή, είναι όμως οι κοινωνικές αντιλήψεις. Διαμορφώνουν τις στάσεις και τη συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω σου.

Σε ένα άλλο επίπεδο, το ότι μια ανύπαντρη γυναίκα 20 και κάτι χρονών είναι σεξουαλικά ενεργή δεν αποτελεί καμία έκπληξη. Ευτυχώς, σήμερα αυτό θα θεωρούνταν απολύτως αποδεκτό και δική της υπόθεση· ξέρει τι κάνει και είναι υπεύθυνη για τις πράξεις της. Το ότι μια 19χρονη είναι σεξουαλικά ενεργή γενικά αγνοείται. Όσο δεν μένει έγκυος, η οικογένεια μπορεί να αγνοεί τα σημάδια και την πραγματικότητα και να ελπίζει ότι ξέρει τι κάνει. Το ότι μια 16χρονη είναι ενεργή παραμένει λόγος ανησυχίας. Και οποιεσδήποτε συνέπειες θα τις μοιραστεί όλη η οικογένεια, όχι μόνο η νεαρή γυναίκα.

Μπορεί ο κόσμος να το καταλάβει; Λοιπόν, όχι, δεν δείχνεις καθόλου διαφορετική χωρίς παρθενικό υμένα απ' ό,τι με παρθενικό υμένα - ούτε καν στο εξεταστικό κρεβάτι. Αλλά ναι, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις που μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη ανησυχία στους φίλους σου, την οικογένεια, το σχολείο, ακόμη και σε ανθρώπους που δεν γνωρίζεις. Τα αγόρια με τα οποία βγαίνεις στέλνουν ένα μήνυμα· τα κορίτσια με τα οποία κάνεις παρέα· τα μέρη όπου σε βλέπουν. Ζω σε μια πολύ μικρή πόλη όπου σχεδόν κάθε πρόσωπο είναι γνωστό στους περισσότερους κατοίκους. Σε μια μεγαλύτερη πόλη, αυτό θα αντιστοιχούσε σε μια γειτονιά, και η γνώση για οικογένειες, ανθρώπους και μέρη είναι περίπου η ίδια. Αν δω ένα ζευγάρι να περπατά σε ένα δρομάκι τα μεσάνυχτα, βγάζω κάποια συμπεράσματα. Ξέρω τι γίνεται στην καλύβα των πεζοπόρων στην άλλη άκρη εκείνου του δρόμου. Αν είναι δύο 18χρονα, μπορεί να το βρω και λίγο αστείο· αν είναι δύο 16χρονα, μπορεί να ανησυχήσω λίγο. Αν ένα από αυτά ήταν το 14χρονο παιδί του ανθρώπου μου, μάλλον θα έχανα την ψυχραιμία μου. Παρόμοια συμπεράσματα βγαίνουν συχνά.

Θυμάμαι μια πολύ δημοφιλή νεαρή γυναίκα στο νησί όπου μεγάλωσα, που έμεινε έγκυος. Ήταν μια πολύ δεμένη κοινότητα. Εκείνη και το αγόρι της ήταν και οι δύο 17. Υποψιάζομαι ότι κάθε μητέρα στο νησί απαγόρευσε στα παιδιά της (ανάμεσά τους κι εμένα) να βγουν ποτέ ραντεβού με κάποιο από τα μικρότερα αδέλφια της. Ακραίες υποθέσεις και συμπεράσματα, αλλά πραγματικά. Όλη η οικογένεια στιγματίζεται με τον ίδιο τρόπο. Πριν από πενήντα χρόνια θα την είχαν στείλει μακριά, το μωρό θα δινόταν για υιοθεσία και, δημόσια, ο κόσμος θα έκανε πως δεν συνέβη τίποτα. Πίσω από τις κλειστές κουρτίνες, κάθε οικογένεια θα κακάριζε για την υπόθεση. Οικογένειες έχουν μετακομίσει για να αποφύγουν το στίγμα μιας έγκυου κόρης· άλλες καταλήγουν ανεκτές αλλά απόβλητες.

Μέσα στην οικογένεια, το "μυστικό" της σεξουαλικής σου ζωής είναι αδύνατο να κρατηθεί. Κάθε γυναίκα που είναι μητέρα έχει έρθει μερικές φορές σε επαφή με σπέρμα και το αναγνωρίζει αμέσως - τη μυρωδιά, την όψη, το πώς σκληραίνει το ύφασμα πάνω στο οποίο βρίσκεται. Σερβιετάκια στο καλάθι σε περίεργες στιγμές δεν περνούν απαρατήρητα· τα σπερματοκτόνα έχουν χαρακτηριστική μυρωδιά. Η μητέρα σου μπορεί να το αγνοήσει· μπορεί να φωνάξει και να χτυπηθεί· σίγουρα θα το ξέρει.

Το οικονομικό βάρος ενός παιδιού για μια 26χρονη είναι δικό της και, κατά πάσα πιθανότητα, μόνο δικό της· για μια 16χρονη, θα είναι κόστος για τους γονείς. Ο κίνδυνος που αναλαμβάνεις δεν είναι μόνο δικός σου (αν και αυτός θα έπρεπε να είναι ο πρωταρχικός) αλλά κίνδυνος για όλη την οικογένεια - γονείς και αδέλφια. Η φανταστική μας 26χρονη θα δει τη ζωή της να αλλάζει δραστικά (είτε είναι παντρεμένη είτε όχι), αλλά θα είναι μια ζωή πολύ διαχειρίσιμη. Οι ανύπαντρες μητέρες δεν είναι σπάνιες και υπάρχουν συστήματα υποστήριξης για αυτές - παιδικοί σταθμοί, ιατρική κάλυψη, μπέιμπι σίτερ, ένα φιλικό περιβάλλον που τις αποδέχεται και, συχνά, μια οικογένεια που τις αποδέχεται. Η φανταστική μας 16χρονη θα αντιμετωπίσει πολύ διαφορετικές προκλήσεις. Η κοινωνική της ζωή ουσιαστικά χάνεται για αρκετά χρόνια. Η μόρφωσή της θα γίνει πιο δύσκολη, αν είναι καν εφικτή. Το βάρος που θα πέσει στους γονείς της θα είναι πολύ μεγάλο.

Εντάξει, τι λέω λοιπόν. Η απάντηση για κάθε γυναίκα είναι δική της. Οι μισές από όλες τις γυναίκες ξεκινούν σεξουαλική ζωή ανάμεσα στα 18α και τα 20ά γενέθλιά τους. Ίσως ένα τέταρτο ξεκινά νωρίτερα και το άλλο τέταρτο περιμένει περισσότερο. Μέχρι τα 25, οι παρθένες που απομένουν είναι σχετικά λίγες, αλλά κάθε άλλο παρά ανύπαρκτες. Φαίνεται λοιπόν ότι οι περισσότερες από εμάς έχουμε ζυγίσει τις επιλογές μας και καταλήγουμε ότι είμαστε έτοιμες στο τέλος της εφηβείας. Οι κοινωνιολόγοι θα έλεγαν ότι αυτό είναι "φυσιολογικό," εννοώντας ότι αυτό κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Έχω αρκετή εμπιστοσύνη στις γυναίκες ώστε να πιστεύω ότι οι περισσότερες από αυτές έχουν επιλέξει να μείνουν παρθένες μέχρι αυτή την ηλικία και έχουν επιλέξει να ξεκινήσουν σε αυτή την ηλικία. Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλο τον βιομηχανοποιημένο κόσμο (η Ιαπωνία είναι η μόνη εξαίρεση) οι γυναίκες κάνουν αυτή την επιλογή. Είναι επίσης σε μια ηλικία όπου έχουν σκεφτεί τους κινδύνους και τις κινήσεις που μπορεί να χρειαστούν. Έχουν τα μάτια τους ανοιχτά. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιες περιμένουν περισσότερο· απλώς δεν είναι έτοιμες να κάνουν αυτό το πολύ σοβαρό βήμα. Νωρίτερα, με ανησυχεί. Δεν υπάρχει αρκετή συσσωρευμένη εμπειρία, δική τους και από την εμπειρία άλλων ανθρώπων, για να πάρουν ένα υπολογισμένο ρίσκο.