Дали сум подготвена? - за неа
Секоја жена си го поставува ова прашање на себеси, а често и на другите, вклучувајќи ме и мене. Одговорот обично е многу посложен отколку што изгледа.
Биолозите ја дефинираат сексуалната зрелост како моментот кога организмот може да се репродуцира. Тоа важи за тревата, црвите или птиците, па можеби дури и за повеќето цицачи. Но тоа е несоодветен опис за човечката жена. Се чини дека имплицира дека штом ќе започне менструацијата, ние сме подготвени. Во некои култури тоа се смета за вистина. Но во културите каде што се очекува мајчинството да започне некаде на четиринаесет години, девојчињата се соочуваат со многу поголеми ризици од сериозни компликации, па дури и смрт, при бременоста и породувањето. Само ова треба да ни каже нешто. Ајде промените потребни за жената да стане сексуално зрела да ги разгледаме како физиолошки, психолошки и социјални.
Физиолошки
Првите знаци на зрелост обично се отекување на ареолата - поширокиот дел од брадавиците - и почетокот на растот на градите. Неколку месеци подоцна доаѓа првата менструација, а потоа и вистинскиот пубертет. Промените во телото се многу пообемни и траат многу подолго отколку што мислат повеќето луѓе.
На почетокот на пубертетот, вагината е прилично крут, нееластичен орган. Дебела е само неколку клетки и не се растегнува лесно. Исто така, сѐ уште не ги произведува природните лубриканти што се секогаш присутни кај зрелата жена и драматично се зголемуваат при сексуална возбуда. Околу пет години подоцна (најмалку), таа е прекрасно еластичен орган, дебел, силен и способен да го издржи раѓањето на дете. Колковите на почетокот се тесни, а карлицата сѐ уште не се израмнила и проширила - што е карактеристично за женското тело. Клиторисот е скриен под својата качулка, но може да го видиш и почувствуваш неговиот врв таму каде што внатрешните усни се спојуваат горе.
Хормонските промени во нашите тела предизвикуваат развој на примарните и секундарните полови белези и го создаваат целосно развиеното женско тело. Преминот од хормонската рамнотежа на детството кон онаа на зрелоста трае неколку години. Придружните физички карактеристики исто така сѐ уште се менуваат. Тешко е да се утврди кога оваа хормонска промена завршува, а во подоцнежните фази тоа можеби и не е многу важно. Општо земено, кога менструацијата ќе стане прилично редовна и не повеќе од непријатност, хормоните ја нашле својата рамнотежа. Сепак, растот може и понатаму да продолжува. Мене градите ми пораснаа за цела големина на чашката по мојот 20-ти роденден. И други жени го доживуваат истото со градите и со други делови од телото.
Растот во адолесценцијата бара хранливи материи - многу хранливи материи. Иако можеби не растеш во смислата во која обично го сфаќаме растот, одделни органи се развиваат (градите, матката, вагината, влакната); коскената структура се менува, зглобовите се развиваат и телото добива специфично женски облик.
Ризиците од секс во овој период се многу високи. Ако менструацијата е нередовна, таква е и овулацијата. Потребна е повнимателна употреба на контрацепција ако жената одлучи да стане сексуално активна рано во адолесценцијата, бидејќи времето на ризик е практично невозможно да се предвиди. Некои жени не овулираат секој месец; други овулираат по неколку пати месечно; кај некои овулацијата започнува од едниот јајник, а не од другиот. Мораш секогаш да сметаш дека си плодна.
Ако останеш бремена пред да заврши твојот сопствен развој, настанува натпревар за хранливите материи. Храната што ти е потребна за здрави коски и зглобови е истата што му е потребна на бебето за да се развие нормално како здраво дете. Ова е една од причините зошто мајките тинејџерки често раѓаат бебиња со мала тежина или предвреме. Во овој натпревар губат двете страни. Ниту мајката се развива природно, ниту бебето. Бременоста кај тинејџерките бара поспецијализирана грижа од бременоста кај возрасните и секогаш треба да следи внимателно испланирана исхрана. На бремените тинејџерки најмногу им е потребна рана медицинска грижа, а тие најретко ја бараат.
Како што се развиваат примарните полови органи, вагината доста брзо ја развива способноста да прими пенис. Колку и да те шокира првиот допир со пенис, тој е навистина прилично мал во споредба со главата на бебето. Вагината може да прифати секс, а сепак да не е подготвена да се справи со една голема последица - породувањето. Породувањето може да заврши со царски рез, голема епизиотомија или трајно оштетување на твоите полови органи.
За време на бременоста настанува уште една голема промена во мешавината на хормони во твоето тело. Бидејќи хормоните никогаш не се стабилизирале од почетокот на пубертетот, до другите делови од телото се праќаат контрадикторни сигнали. На градите им е речено да растат, но пред да пораснат, им се кажува да престанат да растат и да произведуваат млеко. Сигналите за промена на коскената структура не можат целосно да се спроведат кога се пренасочени кон растење на друго тело во твојата матка. Заедно со пренасочувањето на хранливите материи, ова може да предизвика доживотни проблеми за мајката. Зглобовите сѐ уште се формираат во адолесценцијата, а сега од нив се бара да носат товар, надвор од рамнотежа, за кој не се подготвени. Можните физички проблеми не се во самиот сексуален живот, туку во природно предвидениот резултат на сексуалниот живот - бременоста.
Психолошки
Психолошките последици од раното започнување со секс најмалку се нагласуваат, но можеби се најштетни. Секоја сексуално активна жена може да остане бремена секој пат кога ќе прими пенис во себе. Веројатно секоја жена што го чита ова ги проверува гаќичките секој пат кога оди во тоалет. Што истекува од нас и што би можело да значи? Секоја од приближно 400 менструации што ги има секоја од нас носи можна загриженост. Ако се обидуваме да останеме бремени, се плашиме да ги видиме малите црвени дамки; ако се надеваме дека не сме бремени, срдечно ги поздравуваме. Колку и да се жалиме, а понекогаш и навистина да страдаме, за време на менструацијата, таа секој месец е многу добредојден настан. Ако ја нема, пораката е многу полоша.
Сигурна сум дека кај секоја жена што некогаш имала вагинален секс за прв пат, првата мисла следното утро е: "Се прашувам дали сум бремена!" Така беше и кај мене (иако мислев дека сум целосно подготвена), и така е кај секоја жена што некогаш сум ја прашала. (Секретарката на клиниката токму донесе куп документи и ја прашав која ѝ била првата мисла денот откако ја изгубила невиноста. Истиот одговор!) И прашањето се повторува секој ден сѐ додека не дојде следната менструација. До 26-годишна возраст, ова е нормален дел од животот на жената и веројатно веќе сме ги промислиле можните постапки и последици. На 16-годишна возраст, ова е ужасен товар. Станува сѐ потежок со секој изминат ден додека не ги видиме дамките, а ако доцнат два дена, товарот станува уште потежок.
Една млада жена на оваа страница, која сѐ уште се навикнува на овој дел од женственоста, секој месец ми праќа е-пошта со содржина од типот "Мислам дека требаше да дојде вчера!!!; Загрижена сум." Ова е огромен товар за тинејџерка што сѐ уште учи каде е нејзиното место во светот и како да се справи со безброј други детали од тоа да се биде жена. За некои, секој месец е мачно чекање. Тоа одзема внимание и енергија што можеле попродуктивно да се искористат за подготовка за животот. Вистинската иронија е што многу млади жени ги изведуваат движењата на сексот за туѓо задоволство, а самите сѐ уште не научиле какво е чувството на оргазам.
Во мојот случај, мојата другарка и јас одлучивме дека "дошло време" и тргнавме да се подготвуваме да ги заведеме нашите момчиња "до крај." Имавме петнаесет години и ни беше доста постојано да ни велат да ја чуваме невиноста. Откако неколку месеци се мачевме во неизвесност, а единственото задоволство ни беше мастурбацијата кога ќе се вратевме дома, одлучивме дека не вреди. И мојата постара сестра и една тетка (кои двете ни помогнаа во подготовките, купувајќи вагинален гел, кондоми итн.) нѐ предупредија за овие последици. Првиот месец кога не бев постојано загрижена дали ќе ми дојде менструацијата беше како повторно раѓање. Откривме и дека можеме да си помогнеме една на друга, но тоа е друга тема.
Неколку години подоцна навистина станав сексуално активна и оттогаш тоа ми е многу пријатно. Немаше голем притисок од врсничките врз нас - освен една од друга. Можеби се однесувавме како да се работи за облог. Очигледно, нашите момчиња беа повеќе од подготвени, но не вршеа голем притисок, освен што ќе нѐ попипаа и одвреме-навреме ќе ги задоволевме рачно. Заштитената, религиозна средина на Хебридите спречуваше поголем отворен притисок, но подоцна бев изненадена кога открив колку други жени (можеби година или нешто повеќе подоцна) го доживеале истото.
Во покосмополитски средини, не само што момчињата поттикнуваат (тие, на крајот на краиштата, имаат сѐ да добијат според својот младешки, мачо поглед), туку и сексуално активните девојки често ги поттикнуваат своите врснички да започнат. Често е непријатно да се расправаш за тоа. Тоа може да го разоткрие твоето незнаење или неискуство. На момчињата, одговорот треба да биде нешто во стилот на: “Подготвен ли си да бидеш тато?” Со девојките, често има повеќе можност да се разговара за вистинските прашања.
Ако навистина ти се пријателки, ќе бидат подготвени за таков разговор. Ако не се, зошто ги слушаш нивните совети? Најдобриот одговор на друга жена на твоја возраст е да ја прашаш што навистина добива од сексот. За огромното мнозинство девојки во средината на тинејџерските години, искрениот одговор е, едноставно, постојан страв. Страв од бременост; страв од болест; страв дека семејството ќе дознае; страв од раскинување на врската; страв од озборување; страв од сопствената несоодветност. Нивните одговори: секогаш користиме кондом; никој нема да зборува; тој ме сака; јас го сакам; не би ни помислил да го прави со друга; учам да бидам жена; го правам тоа, значи пораснав. На секои 100 жени во твоето училиште што се потпираат на кондоми, околу 13 ќе останат бремени во текот на следната година, бидејќи кондомите често се користат несовршено; ако се користат правилно секој пат, само околу 2 ќе останат бремени. Секоја десетта сексуално активна млада личност има една или повеќе СПБ. Помалку од пет проценти од овие тинејџерски врски ќе доведат до брак и животно партнерство. Секоја твоја сексуално активна соученичка седела во тоалетна кабина и плачела гледајќи ги своите гаќички без дамки. Момчињата? Многу од нив едноставно ќе се испразнат неколку пати на една средба и едвај чекаат да се пофалат со својот резултат. Не ги мразам мажите; ги сакам. Во оваа тинејџерска субкултура, едноставно така стојат работите.
Можеби си подготвена за сексуално ослободување, но тоа не значи дека си подготвена за целосен вагинален секс.
Социјален
Бременоста кај мажена 26-годишна жена е очекувана; кај немажена 26-годишна, така паднале коцките; кај 19-годишна, небрежност и промискуитет; кај 16-годишна, катастрофа. Ништо од ова не е нужно точно, но такви се општествените перцепции. Тие ги обликуваат ставовите и однесувањето на луѓето околу тебе.
На друго ниво, сознанието дека немажена жена во своите дваесетти години е сексуално активна не е никакво изненадување. За среќа, денес тоа би се сметало за сосема прифатливо и за нејзина работа; таа знае што прави и е одговорна за своите постапки. Сознанието дека 19-годишна е сексуално активна генерално се игнорира. Сѐ додека не остане бремена, семејството може да ги игнорира знаците и реалноста и да се надева дека таа знае што прави. Сознанието дека 16-годишна е активна и понатаму е причина за загриженост. А сите последици ќе ги сноси целото семејство, не само младата жена.
Може ли луѓето да забележат? Па, не, без химен не изгледаш поинаку отколку со химен - дури ни на гинеколошката маса. Но, да, постојат силни показатели што можат да предизвикаат голема загриженост кај твоите пријатели, семејството, училиштето, па дури и кај луѓе што не ги познаваш. Момчињата со кои излегуваш праќаат порака; девојките со кои се дружиш; местата каде што те гледаат. Живеам во многу мало гратче каде што речиси секого го препознаваат повеќето жители. Во поголем град, тоа би одговарало на една населба, а познавањето на семејствата, луѓето и местата е речиси исто. Ако видам пар како оди по патеката на полноќ, извлекувам одредени заклучоци. Знам што се случува во планинарската куќарка на другиот крај од таа патека. Ако се тоа 18-годишни, можеби ќе ми биде дури и малку смешно; ако се 16-годишни, можеби ќе се загрижам. Ако едно од нив беше 14-годишното дете на личноста со која сум во врска, веројатно би се избезумила. Слични заклучоци често се извлекуваат.
Се сеќавам на една многу популарна млада жена од островот каде што пораснав, која остана бремена. Тоа беше во многу затворена заедница. Таа и нејзиното момче имаа по 17 години. Претпоставувам дека секоја мајка на островот им забрани на своите деца (вклучувајќи ме и мене) некогаш да излегуваат со некој од нејзините помлади браќа и сестри. Диви претпоставки и заклучоци, но сепак реални. Целото семејство е обележано со истата дамка. Пред педесет години, неа ќе ја испратеа некаде, бебето ќе го дадеа на посвојување и, јавно, сите ќе се правеа дека ништо не се случило. Зад спуштените завеси, секое семејство ќе ја оговараше ситуацијата. Семејства се селеле за да ја избегнат стигмата на бремена ќерка; други стануваат толерирани отпадници.
Во семејството, "тајната" на твојот сексуален живот е невозможно да се сочува. Секоја жена што е мајка имала неколку средби со сперма и веднаш ја препознава - мирисот, изгледот, вкочанетоста на ткаенината на која се наоѓа. Дневните влошки во кантата во необично време се забележуваат; спермицидите имаат карактеристичен мирис. Мајка ти може да се прави дека не гледа; може да вика и да беснее; но ќе знае.
Финансискиот товар на дете за 26-годишна жена е нејзин и, веројатно, само нејзин; за 16-годишна, тоа ќе биде трошок за родителите. Ризикот што се презема не е само твој (иако тој треба да биде најважен), туку ризик за целото семејство - родителите и браќата и сестрите. Животот на нашата замислена 26-годишна жена драстично ќе се промени (без разлика дали е мажена или не), но ќе биде сосема управлив. Самохраните мајки не се реткост и за нив постојат системи за поддршка - градинки, здравствено осигурување, чување деца, пријатели што ги прифаќаат и, често, семејство што ги прифаќа. Нашата замислена 16-годишна ќе се соочи со сосема поинакви предизвици. Нејзиниот општествен живот практично исчезнува за неколку години. Нејзиното сопствено образование ќе стане потешко, ако воопшто е можно. Товарот врз нејзините родители ќе биде многу голем.
Добро, па што сакам да кажам? Одговорот за секоја жена е нејзин сопствен. Половина од сите жени стануваат сексуално активни меѓу својот 18-ти и 20-ти роденден. Можеби една четвртина започнуваат порано, а другата четвртина чекаат подолго. До 25-годишна возраст има релативно малку девици, но тие воопшто не се непознати. Изгледа, значи, дека повеќето од нас ги одмериле своите можности и дошле до заклучок дека сме подготвени во самиот крај на тинејџерските години. Социолозите би рекле дека тоа е "нормално," што значи дека тоа е она што го прават повеќето луѓе. Имам доволно верба во жените за да верувам дека повеќето од овие жени избрале да останат девици до таа возраст и избрале да станат активни на таа возраст. Не е случајно што низ целиот индустријализиран свет (Јапонија е единствениот исклучок) жените го прават овој избор. Тие се и на возраст кога ги разгледале ризиците и постапките што можеби ќе бидат потребни. Нивните очи се отворени. Не е случајно што некои чекаат подолго; тие едноставно не се подготвени за тој многу сериозен скок. Помладата возраст ме загрижува. Нема доволно натрупано искуство, сопствено и научено од другите, за да се преземе пресметан ризик.
