تظاهر به ارگاسم
بعضی‌ها وقتی در طول سکس نمی‌توانند کاملاً به اوج برسند، تظاهر به ارگاسم را یک 'دروغ مصلحتی کوچک' می‌دانند؛ شاید برای حفظ غرور پارتنرشان، وقتی ممکن است عملکرد او ناموفق به نظر برسد. نگران‌کننده‌تر اینکه بعضی‌ها فقط برای اینکه سکس زودتر تمام شود تظاهر می‌کنند! اما واقعیت این است که ارگاسم ساختگی خیلی بیشتر از آنچه تصور می‌شود اتفاق می‌افتد...
ارگاسم ساختگی چیست؟
ارگاسم ساختگی یعنی وانمود کردن به رسیدن به اوج، در حالی که فرد در واقع به اوج نرسیده است. فردی که ارگاسم را شبیه‌سازی می‌کند، رفتارهای ظاهراً پرشوری را اجرا می‌کند که معمولاً نشانه‌ی ارگاسم‌اند، مثل تنفس سریع، ابراز صوتی لذت (با ناله، جیغ و غیره)، تکان دادن موها و چرخاندن لگن. کسانی که به اوج رسیدن تظاهر می‌کنند ممکن است اوج گرفتن لذت و رهایی پس از آن را هم شبیه‌سازی کنند، به‌عنوان نشانه‌ای اضافه که ‘ارضا شده‌اند’.
بحثی طنزآمیز درباره‌ی ارگاسم ساختگی را می‌توان در فیلم عاشقانه‌ی ‘When Harry Met Sally’ (وقتی هری سالی را دید) مشاهده کرد؛ در صحنه‌ی اغذیه‌فروشی، جایی که Meg Ryan (مگ رایان) و Billy Crystal (بیلی کریستال) بر سر این موضوع بحث می‌کردند که بیلی کریستال مطمئن بود هیچ زنی هرگز با او تظاهر به ارگاسم نکرده است. مگ رایان یکی از بهترین و باورپذیرترین نمونه‌های ارگاسم ساختگی را روی پرده اجرا کرد و نشان داد که تشخیص ارگاسم واقعی از ساختگی می‌تواند بسیار دشوار باشد.
چه کسانی تظاهر می‌کنند و چقدر؟
نظرسنجی‌ها و پژوهش‌های متعددی از میزان نگران‌کننده‌ای از تظاهر به ارگاسم خبر می‌دهند:
- پژوهشی در سال ۲۰۱۰ روی دانشجویان که در The Journal of Sex Research (مجله‌ی پژوهش جنسی) منتشر شد، نشان داد که ۶۷٪ از زنان (و ۲۸٪ از مردان) تظاهر به ارگاسم کرده بودند.
- اما فکر نکنید که مردان تظاهر به ارگاسم نمی‌کنند. نظرسنجی‌ها و پیمایش‌ها نشان می‌دهند که درصد کمتری از مردان هم تظاهر می‌کنند، و استفاده از کاندوم تظاهر باورپذیر را برایشان آسان‌تر می‌کند.
- یک نظرسنجی تلفنی تصادفی که در سال ۲۰۰۴ توسط ABC News Primetime (برنامه‌ی پرایم‌تایم شبکه‌ی خبری ای‌بی‌سی) انجام شد، نشان داد که از میان ۱۵۰۱ بزرگسال پرسش‌شده، ۱۱٪ از مردان گفته‌اند تظاهر به ارگاسم کرده‌اند.
دلایل تظاهر به ارگاسم
بسیاری از افراد عقده، محرک یا نگرانی‌ای دارند که می‌تواند روابط شخصی‌شان را تحت تأثیر قرار دهد - و متأسفانه این مسائل ممکن است به رختخواب هم کشیده شوند. وقتی کسی احساس می‌کند باید به ارگاسم تظاهر کند، معمولاً موضوع این است که چیزی را در میان نمی‌گذارد - چه یک مانع عاطفی باشد، چه صرفاً اینکه در حال‌وهوای جنسی نیست.
یکی از سناریوهای بسیار رایج که باعث می‌شود بسیاری از مردان و زنان به ارگاسم تظاهر کنند، این پیش‌فرض است که ارگاسم متقابل و هم‌زمان قرار است خودبه‌خود اتفاق بیفتد - در حالی که در واقع اصلاً آن‌قدرها رایج نیست! افراد همچنین به این باور غیرواقع‌بینانه می‌چسبند که قرار است در طول آمیزش به اوج برسند، در حالی که در واقعیت تفاوت بدن آدم‌ها با یکدیگر یا یگانه بودن پاسخ جنسی خودشان را در نظر نمی‌گیرند.
مردان و زنان در دلایل بسیار دیگری هم برای تظاهر به ارگاسم مشترک‌اند، از جمله:
- ناتوانی در رسیدن به حال‌وهوای مناسب برای سکس به‌خاطر استرس، حواس‌پرتی یا خستگی.
- نگرانی از اینکه رسیدن به اوج بیش از حد طول می‌کشد.
- احساس اینکه سکس به‌خاطر یک تعارض جنسی و/یا تعارض در رابطه، رضایت‌بخش و/یا درگیرکننده نیست.
- تجربه‌ی فشار بیش از حد برای رسیدن به اوج، که در نهایت می‌تواند توانایی فرد برای رسیدن به آن را مهار کند.
- احساس اجبار به راضی کردن پارتنر (بعضی‌ها وقتی نمی‌توانند پارتنرشان را به ‘اوج لذت’ برسانند آن‌قدر نگران می‌شوند که طرف مقابل تظاهر می‌کند تا آن‌ها از توانایی‌های جنسی‌شان حس خوبی داشته باشند و احساساتشان جریحه‌دار نشود).
- مصرف داروهایی که توانایی جسمی فرد برای ارضا شدن در طول آمیزش را مهار می‌کنند (مثلاً داروهای ضدافسردگی SSRI).
- بیماری‌هایی مانند دیابت یا برخی اختلالات عصبی.
معایب تظاهر به ارگاسم
جز به دلایلی مانند تروما یا ناتوانی جسمی، ارگاسم تقریباً برای همه ممکن است - اما مسیر رسیدن به اوج از فردی به فرد دیگر فرق می‌کند ... و گاهی اصلاً شامل آمیزش نمی‌شود! وقتی فردی درباره‌ی نیازهای جنسی خاص خودش دچار تعارض است، ممکن است فشار، شرم یا خجالت را تجربه کند - و به جای مطرح کردن موضوعی که برایش ناخوشایند است، تصمیم می‌گیرد از مشکل طفره برود و با پارتنر جنسی‌اش فقط ادای کار را دربیاورد.
البته بعضی افراد وقتی موقعیت نادر یا یک‌باره است، به‌کارگیری این راهبرد را مفید می‌دانند و نیتشان از این کار لزوماً بدخواهانه نیست؛ اما کسانی که به‌طور مرتب تظاهر می‌کنند، خودشان را از لذت بردن از تجربه‌های جنسی واقعاً رضایت‌بخش محروم می‌کنند. بسیاری به جای پیدا کردن راهبردهایی برای بهتر کردن تجربه‌ی کلی‌شان از لذت، حرفی نمی‌زنند و می‌گذارند مشکل چرک کند. متأسفانه، پنهان کردن مشکلات در رختخواب ممکن است بعضی‌ها را به جست‌وجوی رضایت جنسی بیرون از رابطه و/یا پایان دادن کامل به آن سوق دهد. در نهایت، افرادی که از این روش برای کنار آمدن با موانع لذت جنسی استفاده می‌کنند، ممکن است ببینند که این کار در پایان مشکلات بیشتری می‌سازد.
نکات پایانی
اگر 'تظاهر' در رابطه‌ی شما مشکل‌ساز بوده، بهتر است گفت‌وگو را شروع کنید. اگر شما پارتنری هستید که تظاهر می‌کند، بررسی کنید چرا ترجیح می‌دهید با معشوقتان به لذت تظاهر کنید، به جای اینکه فقط بپذیرید ارگاسم در آن لحظه اتفاق نمی‌افتد. اگر شما پارتنری هستید که 'فریب خورده'، به نگرانی‌های معشوقتان احترام بگذارید و سعی کنید او را تحت فشار نگذارید که هر بار ارضا شود. مهم این است که از تجربه‌ی جنسی لذت ببرید و بیش از حد روی خود ارگاسم تمرکز نکنید ... قطعاً نه تا جایی که کار به تظاهر به این تجربه بکشد. زنان به‌خصوص می‌توانند با ارگاسم یا بدون آن از سکس عالی لذت ببرند و هرگز نباید برای تظاهر تحت فشار باشند - چه فشاری که خودشان به خودشان وارد می‌کنند و چه غیر از آن. اگر سکس خوب باشد و به‌خودی‌خود از آن لذت ببرید، همین از همه مهم‌تر است ... و ارگاسم (واقعی) اغلب به دنبالش می‌آید.
