ارگاسم زنان
به نظر می‌رسد بعضی زن‌ها برای رسیدن به ارگاسم در حین آمیزش به‌طرز باورنکردنی‌ای مشکل دارند؛ البته اگر اصلاً بتوانند به ارگاسم برسند. رایج‌ترین دلیل این است که بدن خودشان را نمی‌شناسند. جامعه این تأثیر درخشان را داشته که از کودکی در ذهن ما فرو کند که خودارضایی گناه، غلط و کثیف است. خب، هر کسی حق دارد نظر خودش را داشته باشد، اما عقل سلیم حکم می‌کند که این از حقیقت فرسنگ‌ها دور است.
به لطف این تصور غلط، بسیاری از آدم‌ها، به‌ویژه زن‌ها، خودشان را از شناختن بدنشان بازداشته‌اند و به این ترتیب شانس لذت بردن کامل از سکس را کم کرده‌اند. برای بسیاری از زن‌ها سخت است که هر آنچه به آن‌ها آموخته‌اند از ذهنشان پاک کنند، و اغلب احساس می‌کنند که “لمس کردن خودشان لذتی ندارد”. حقیقتی پشت این حرف هست - دروغ نمی‌گویند، واقعاً لذتی حس نمی‌کنند. اما این به این خاطر نیست که لذتی برای حس کردن وجود ندارد، بلکه فقط به‌طور غیرمستقیم به آن‌ها یاد داده شده که از آن لذت نبرند. گذشتن از این مرحله زمان و صبر می‌خواهد، پس هرگز پارتنرتان را تحت فشار نگذارید.
اگر پارتنر زن شما هرگز ارگاسم نداشته است (این اغلب وقتی صدق می‌کند که بگوید "فکر می‌کنم یک بار داشته‌ام")، بهتر است برای شروع به راهنمای خودارضایی زنان مراجعه کنید. یاد گرفتن لذت دادن به زنی که خودش به‌تنهایی نمی‌تواند به ارگاسم برسد بسیار دشوار است، پس به‌شدت پیشنهاد می‌کنیم کار را با این شروع کنید که او با خودش بازی کند، و به او فرصت دهید یاد بگیرد بدنش به محرک‌های مختلف چه واکنشی نشان می‌دهد.
آخرین نکته به رویکرد شما مربوط است. ارگاسم را نمی‌شود به زور ایجاد کرد، و هرچه بیشتر به او برای ارضا شدن فشار بیاورید، احتمال وقوعش کمتر می‌شود. آهسته پیش بروید، تکنیک‌ها را یاد بگیرید، آن‌ها را امتحان کنید و ببینید چه چیزی جواب می‌دهد. اگر وقتی نتیجه‌ای نمی‌بینید کلافه شوید، این پیدا خواهد بود و متأسفانه کار را حتی سخت‌تر می‌کند. سکس قرار است سرگرم‌کننده و لذت‌بخش باشد - به محض اینکه بیش از حد جدی‌اش بگیرید، از لذتش کم می‌شود!
درباره‌ی ارگاسم
زن‌ها دو نوع اصلی ارگاسم می‌توانند داشته باشند - کلیتوریسی و نقطه‌ی جی (که ارگاسم واژینال هم نامیده می‌شود). زن‌ها در خودارضایی معمولاً یاد می‌گیرند با کلیتوریس خودشان را ارضا کنند. هیچ اشکالی در این نیست، اما کل دنیای ارگاسم‌های واژینال را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. بسیاری از زن‌ها نمی‌توانند در حین آمیزش به اوج برسند، چون آن‌قدر با این نوع تحریک آشنا نیستند که بتوانند به‌طور کامل از آن لذت ببرند. در حالی که یاد می‌گیرید نشانه‌های بدن پارتنرتان را بخوانید، پرسیدن یک سؤال هرگز ضرری ندارد، به‌خصوص اگر دارید تکنیک‌های جدیدی را امتحان می‌کنید.
آمیزش (coitus)، که معمولاً سکس واژینال یا PIV (آلت در واژن) نامیده می‌شود، اگر بی‌فکر انجام شود، می‌تواند یکی از ناشیانه‌ترین راه‌های تحریک یک زن باشد. هرچند فضایی فراهم می‌کند که می‌تواند بسیار برانگیزاننده، از نظر عاطفی رضایت‌بخش و اروتیک باشد، میزان تحریک ناحیه‌ی کلیتوریس زن در مقایسه با خودارضایی یا کانیلینگوس هیچ است. می‌توان تحریک دستی کلیتوریس را در حین سکس به کار گرفت، و بیشتر زن‌ها برای رسیدن به ارگاسم به آن نیاز دارند، حتی آن‌هایی که پیش‌تر ارگاسم واژینال داشته‌اند. هیچ‌کس دوست ندارد هندسه را وارد سکس کند، اما عاقلانه است بدانید کدام پوزیشن‌ها نقطه‌ی جی را بهتر تحریک می‌کنند. برای کمک به او در رسیدن به ارگاسم واژینال، باید مطمئن شوید که با هر ضربه نقطه‌ی جی را "هدف می‌گیرید".
انزال زنانه
بیایید با شناختن اجزای مایع انزال شروع کنیم. چهار جزء اصلی آن گلوکز، اسید فسفاتاز پروستاتی (آنزیمی که مشخصه‌ی بخش پروستاتی منی است)، اوره و کراتینین هستند. دو جزء آخر معمولاً در ادرار یافت می‌شوند، اما سطحشان در مایع انزال پایین‌تر از ادرار است. پس مقداری ادرار در مایع انزال وجود دارد. برخی مطالعات نتیجه می‌گیرند که مایع انزال در بعضی زن‌ها بیشتر شبیه ادرار است و در زن‌های دیگر بیشتر شبیه مایع پروستات. تا وقتی این پرسش به‌طور کامل پاسخ داده نشده، امن‌ترین فرض این است که کمی از هر دو است. مقدار مایع انزال می‌تواند از چند قطره تا یک فوران کامل متغیر باشد.
مایع انزال از کجا می‌آید؟ چند نظریه در این باره وجود دارد، اما نکته‌ای که در همه‌ی آن‌ها ثابت مانده این است که انزال زنانه معمولاً از تحریک نقطه‌ی جی ناشی می‌شود. وقتی نقطه‌ی جی برای مدتی تحریک شود، بافت اسفنجی‌ای که این ناحیه را تشکیل می‌دهد از مایع پر می‌شود. زن‌هایی که می‌توانند انزال داشته باشند اغلب جلوی آن را می‌گیرند، چون فکر می‌کنند ادرار است. منشأ دقیق مایع انزال هنوز میان پژوهشگران محل بحث است، اما به نظر می‌رسد از میزراه (مانند ادرار) و/یا غده‌ی اسکین در نزدیکی آن خارج می‌شود، و سردرگمی از همین‌جا ناشی می‌شود.
پس چه باقی می‌ماند؟ شاید بخواهید یاد بگیرید چطور کسی را به انزال برسانید، یا خودتان چطور این کار را انجام دهید. مثل کاوش هر چیز تازه‌ی دیگری در تجربه‌ی جنسی‌تان، باید به سمتش حرکت کنید، اما با هدف قرار دادنش فشار غیرضروری به خودتان وارد نکنید. همچنین معلوم نیست که همه‌ی زن‌ها توانایی انزال داشته باشند، پس اگر شما یا پارتنرتان نمی‌توانید - نگران نباشید، ولی شاید هرازگاهی باز هم امتحان کنید. همان‌طور که می‌دانید، مایع انزال از میزراه یا غده‌ی اسکین می‌آید، پس حسی بسیار شبیه ادرار دارد.
جز کسانی که عاشق 'باران طلایی' (فتیش ادرار کردن روی کسی، یا اینکه کسی روی آدم ادرار کند) هستند، بسیاری از آدم‌ها آن‌قدر راحت نیستند که خطر ادرار کردن روی پارتنرشان یا اطراف او را بپذیرند. شاید ایده‌ی خوبی باشد که به خودتان یا پارتنرتان کمی خلوت بدهید تا این کارکرد بدن را بشناسد؛ دست‌کم به پارتنرتان بگویید که از این موضوع هیجان‌زده‌اید، نه منزجر. با این حال، جاهای عالی برای امتحان کردنش شامل دوش یا وان، داخل آب یا نزدیک آن، یا روی چند پتوی کهنه است که خیس شدنشان برایتان مهم نیست.
چند ایده برای رساندن او به ارگاسم:
اول از همه، می‌خواهیم یادآوری کنیم که آرام باشید و ارگاسم او را هدف این رابطه نکنید. هرچه بیشتر آن را هدف کنید، احتمال وقوعش کمتر است. آرام باشید و از با هم بودن لذت ببرید، چون این مهم‌ترین بخش است.
سایش
در حین آمیزش، باید فشاری را که به کلیتوریس زن وارد می‌شود افزایش دهید. این کار را می‌توان با چرخاندن لگن انجام داد، درست مثل وقتی که روی پیست رقص "سایش" می‌کنید. سعی کنید با ناحیه‌ی درست بالای آلت، واقعاً به جلوی ناحیه‌ی لگنی او فشار بیاورید. تاب خوردن به جلو و عقب یا به چپ و راست راه خیلی خوبی برای شروع است.
قاعده‌ی شست
در حالی که زن رویش نشسته است، مرد باید صاف به پشت دراز بکشد، لگنش رو به بالا متمایل باشد و عضلات شکمش منقبض. باید لگنتان را رو به بالا قوس بدهید تا کیفیت “سایش” بهتر شود؛ این کار را به‌راحتی می‌توان با گذاشتن یک بالش زیر باسن مرد انجام داد. سپس مرد باید دستش را روی ناحیه‌ی شرمگاهی زن بگذارد و شستش را روی کلیتوریس زن قرار دهد. در حالی که زن روی پارتنرش سواری می‌کند، مرد می‌تواند هم‌زمان کلیتوریس او را تحریک کند.
پوزیشن T
در حالی که زن به پشت دراز کشیده است، مرد باید عمود بر او دراز بکشد (یعنی با زاویه‌ی قائمه نسبت به او، به‌طوری که شکل ‘T’ را بسازند)، و پای دورتر زن را میان پاهایش بگیرد. بسته به انعطاف‌پذیری زن، این می‌تواند پوزیشنی عالی برای دخول عمیق باشد و در عین حال کلیتوریس را برای تحریک دستی در دسترس قرار دهد. این تحریک دوگانه بسیار لذت‌بخش است و اغلب می‌تواند خیلی سریع به “O” بزرگ منجر شود.
بیشینه‌ساز
زن به پشت دراز می‌کشد و پاهایش را محکم به هم چسبیده نگه می‌دارد. مرد رویش دراز می‌کشد، یا جلوی او می‌ایستد/زانو می‌زند. مرد به‌جای اینکه مستقیم در امتداد او باشد، باید کمی مورب قرار بگیرد. هر دو پای زن باید روی یک شانه‌ی مرد، یا در یک طرف بدنش باشد؛ سپس مرد دخول را شروع می‌کند. این پوزیشن برای بیشینه کردن تحریک کلیتوریس زن طراحی شده و انجامش وقتی مرد ایستاده یا زانوزده است از همه آسان‌تر است (یعنی پاهای زن باید از لبه‌ی کابینت، کاناپه یا تخت آویزان باشد).
دشواری ارگاسم نقطه‌ی جی
نقطه‌ی جی ناحیه‌ای از کامیابی اروتیک است که در ابهام پوشیده مانده است. تازه در دهه‌ی ۱۹۵۰ بود که ارنست گرفنبرگ یافته‌هایش درباره‌ی وجود این برجستگی ارزشمند را در یک مجله‌ی بین‌المللی سکس منتشر کرد. در روزگار پیش از انقلاب جنسی، این کشف توجه چندانی برنینگیخت. حتی اگر کشف او در کانون توجه قرار گرفته بود، عموم مردم این موضوع را ناشایست و ناخوشایند می‌دانستند.
تازه در دهه‌ی ۱۹۶۰ بود که مردم شروع به بازنگری باورهایشان درباره‌ی سکسوالیته کردند، پیش‌فرض‌هایشان را کنار گذاشتند و قواعد رفتار جنسی را از نو تعریف کردند. دوران آزادی جنسی، عموم مردم را برای افشاگری بزرگ بعدی درباره‌ی لذت زنان آماده کرد، که در اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ در کتابی دوران‌ساز با عنوان “The G Spot and Other Recent Discoveries about Human Sexuality” منتشر شد.
این کتاب این پیشنهاد را مطرح کرد: نه‌تنها نقاط تحریک جنسی زنان در حالت برانگیختگی متورم می‌شوند و نعوظ پیدا می‌کنند، بلکه می‌توانند نسخه‌ای زنانه از مایع منی را بیرون بریزند - که بی‌شباهت به واکنش انزالی مرد به تحریک نیست. آنچه بعضی زن‌ها پیش‌تر در کاوش اروتیک شخصی‌شان به آن برخورده بودند، سرانجام به رسمیت شناخته شد و در بافتی قرار گرفت. با توجه بیشتر به کارکرد خلسه‌ی زنانه، ثابت شد که تفاوت‌های جنسی میان مردان و زنان در نهایت آن‌قدرها هم بزرگ نیست.
با این حال، حتی با ظهور اطلاعات مستند و معتبری که هر گوشه‌ای از کامیابی جنسی زنانه را ثبت کرده، نقطه‌ی جی هنوز هم برای مردان و زنان درست درک نشده است. با وجود آزادسازی جنسی در فرهنگ غربی، و رسانه‌های جمعی که به نظر می‌رسد چیزی جز سکس منتقل نمی‌کنند، کمبودی جنسی همچنان در اتاق خواب وجود دارد، جایی که با وجود همه‌ی این‌ها، بسیاری از زن‌ها نمی‌توانند به اوج خلسه‌آمیز نقطه‌ی جی خود برسند.
به زبان ساده، آن‌ها نمی‌توانند ارضا شوند. بخش تأسف‌بار این است که دلیلش کم‌کاری نیست؛ حتی صادقانه‌ترین تمایل یک زن برای در آغوش کشیدن توان ارگاسمی‌اش همیشه کفه‌ی ترازو را به نفع او سنگین نمی‌کند. این نوشته برخی از دلایل دشواری ارگاسم نقطه‌ی جی برای زنان را بررسی می‌کند. همچنین درباره‌ی چند راه برای اینکه او را از نظر جسمی و ذهنی 'آماده‌ی نقطه‌ی جی' کنیم صحبت خواهیم کرد.
چرا ارضا شدن برای زنان این‌قدر دشوار است؟
تلاش‌های زنان برای تحریک نقطه‌ی جی می‌تواند خیلی آسان ناکام بماند. اشتباه نکنید؛ آنچه بسیاری آن را حق مادرزادی زنانه‌شان می‌دانند دست‌نیافتنی است و به‌راحتی می‌تواند خراب شود، چه خود زن باعثش باشد و چه پارتنری نه‌چندان کاربلد در آن سهیم باشد.
در صدر فهرست، ترس زن از این است که ناخواسته روی پارتنرش ادرار کند. این تصور غلطی قابل‌درک است، چون حسی که به ارگاسم نقطه‌ی جی منتهی می‌شود خیلی شبیه حس نیاز به ادرار کردن است. مورد دیگری که در فهرست بالا قرار دارد ترس از این است که پارتنر جنسی‌اش مایع انزال او را ادرار تعبیر کند و در نتیجه درباره‌ی او 'قضاوت' کند یا از او منزجر شود. مایع انزال زنانه در واقع نسبتی از ادرار دارد، اما ترکیب کلی‌اش چیزی کاملاً متفاوت از ادرار است. برای تحلیلی دقیق‌تر، بخش انزال زنانه را ببینید.
بعضی زن‌ها برای انزال تحت فشار هستند، تا به پارتنرشان نشان دهند که از تجربه‌ی جنسی لذت می‌برند. این کار باعث کلافگی و محدودیت می‌شود، یعنی همان چیزهایی که می‌توانند جلوی وقوع واقعی آن را بگیرند. ممکن است آن‌قدر طاقت‌فرسا شود که زن به‌سادگی بپذیرد ارگاسم نقطه‌ی جی هرگز بخشی از هویت جنسی‌اش نخواهد بود. برای برخی دیگر، این فشار می‌تواند به شکل انکار وجود نقطه‌ی جی زنانه ظاهر شود، در حالی که پذیرفتن آن برای عبور موفق از هر مانع روانی و عاطفی‌ای که جلوی رسیدنش را می‌گیرد، اهمیتی حیاتی دارد.
عامل دیگری که مانع رضایت زن می‌شود به تصویر حسی او از خودش مربوط است. خجالت از ظاهر بدنش، ناامنی درباره‌ی توان اروتیکش، و شرمی که فرهنگ درباره‌ی سکسوالیته‌اش القا کرده، تنها چند نمونه از این بندها هستند. این باورهای مخرب زن را منزوی می‌کنند و مانع می‌شوند که درباره‌ی کارکردهای طبیعی بدنش با زنان دیگر آزادانه صحبت کند.
تصویر آسیب‌دیده از خود همچنین مانع می‌شود که او برای کاوش اندام‌های جنسی‌اش احساس آزادی کند. این عقب‌گردی قطعی است، چون خودارضایی و کشف جسمی خود، اجزای بنیادین شخصیت اروتیک او هستند. این راهی برای 'خودپروری' است، که در آن زن می‌تواند خودش را از نظر جنسی، عاطفی و جسمی بشناسد. رساندن خود به ارگاسم، تقویت‌کننده‌ی فوق‌العاده‌ای برای حال‌وهوا، کاهنده‌ی استرس، و در مجموع راهی قدرتمند برای برآوردن نیازهای جنسی شخصی است.
تروما (آسیب) جنسی در هر درجه‌ای برای هویت جنسی زن بسیار مخرب است. یک تجربه‌ی جنسی منفی، که در آن پارتنرش او را شرمسار کرده، از او سوءاستفاده کرده، یا باعث شده احساس معذب بودن کند، ناگزیر می‌تواند به رنج عاطفی بینجامد. بهبود یافتن از این تجربه ممکن است بسیار دشوار باشد و اگر رها شود، ممکن است ناخواسته حالتی خودمحافظ را فعال کند؛ این کار برقراری ارتباط صمیمانه با دیگران و پذیرفتن رضایت خودش را برایش دشوار می‌کند. به این ترتیب، ترس و تشویش محض، تسلیم شدن به چنین شکل زیبایی از رهایی حسی را برایش ناممکن می‌کند.
عامل بعدی به تأثیری مربوط است که پارتنرهای بی‌ملاحظه یا ناپخته بر زنان دارند. ممکن است او در رابطه‌ای جنسی با پارتنری بوده باشد که در لذت دادن به زنان تجربه نداشته؛ یا شاید معشوقش درک کمی از نحوه‌ی کارکرد بدن زن داشته است. جزئیات هر چه باشد، مسئله‌ی اصلی این است - پیدا کردن نقطه‌ی جی او به‌خودی‌خود می‌تواند چالشی باشد، و وقتی زن به پارتنرش اعتماد ندارد، این می‌تواند 'روحیه‌اش را خراب کند' و به این ترتیب ارگاسمش را منفعل کند.
این به آن معنا نیست که زن نباید مسئولیت لذت خودش را بپذیرد. در واقع، قطعاً باید بپذیرد. وقتی مسئله بی‌تجربگی پارتنرش است، این وظیفه‌ی اوست که نیازها و خواسته‌هایش را منتقل کند و پارتنرش را در مسیر درست هدایت کند. اگر پارتنرش پذیرای پیشنهادها باشد، او می‌تواند از لذت‌هایی که ارتباط باز به همراه دارد بهره ببرد.
وقتی واکنش پارتنر به راهنمایی چندان همراهانه نیست، زن آزرده می‌شود و ناخواسته تمایلی به کنترل رفتار جنسی‌اش پیدا می‌کند. گشودگی‌اش را مهار می‌کند، چون نمی‌خواهد احساس آسیب‌پذیری کند، و از ناتوانی در رسیدن کامل به اوج رنج می‌برد. اگر چنین وضعیتی بدون بهبود ادامه پیدا کند، ممکن است میلش به سکس را به‌کلی از دست بدهد. در واقع، طبق مقاله‌ای در Psychology Today با عنوان “Sex and Your Psyche”، آنچه میل جنسی پایین زن در یک رابطه‌ی جنسی تلقی می‌شود، اغلب نتیجه‌ی ناامیدی و بی‌تفاوتی است.
چگونه ارگاسم نقطه‌ی جی را تجربه کنیم: گام بعدی
وقتی زنی از هر مانعی برای رسیدن به اوج رنج می‌برد، چه جسمی، چه عاطفی یا هر چیز دیگر، این می‌تواند به برداشت او از تعامل جنسی آسیب بزند. پر از تردید می‌شود و ممکن است در نهایت احساس شکست و تقدیرگرایی کند. خوشبختانه، چند شرط هست که وقتی به‌درستی با هم ترکیب شوند، آمادگی زن برای ارضا شدن را بهبود می‌دهند.
اول، او باید مایل باشد توان ارگاسمی و انزالی‌اش را کاوش کند، و این کار وقتی پارتنر جنسی‌اش این امکان را با اشتیاق و بدون قضاوت بپذیرد، بسیار پیش می‌رود. دوم، داشتن نگرشی مثبت و خوش‌بینانه همبستگی زیادی با تجربه‌ی واقعی آن دارد؛ زن باید باور کند که این از نظر جسمی ممکن است و اینکه سزاوار این فرصت است. آخر، اما قطعاً نه کم‌اهمیت‌تر، ترکیب فعالیت جنسی مشخص با پوزیشن‌های جنسی مناسب، زمینه را برای نتیجه‌ای لذت‌بخش (و امیدواریم ارگاسمی) فراهم می‌کند.
نکات پایانی
این مقاله تمرکز زیادی بر رسیدن به ارگاسم دارد، اما نمی‌خواهیم این تصور را ایجاد کنیم که ارگاسم همه‌چیز سکس است. سکس چیزی بیش از رهایی انزالی به همراه دارد؛ میان پارتنرهای جنسی صمیمیت ایجاد می‌کند، استرس را کاهش می‌دهد، و بدن را غرق هورمون‌های خوشایند و اندورفین می‌کند.
مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۰ از L.M. Bogart و همکارانش در The Journal of Sex Research رابطه‌ی میان ارگاسم و سکس را بررسی کرد، به‌ویژه اینکه نبود ارگاسم در یکی یا هر دو پارتنر چه تأثیری بر تعریف آن‌ها از سکس دارد. در گروه افراد مصاحبه‌شده، بیشتر زنان حتی وقتی ارگاسم نداشتند، باز هم آن را سکس می‌نامیدند.
نتیجه‌ی این مطالعه می‌تواند نشانه‌ی چند چیز باشد. اول، تأیید می‌کند که وقتی پای رضایت کامل زنان در رختخواب در میان است، واقعاً هنوز کمبودهای زیادی وجود دارد. دوم، بر این واقعیت تأکید می‌کند که زنان می‌توانند از مزایای غیرجسمی سکس بهره ببرند، یعنی آنچه صمیمانه و پیونددهنده است و در سطحی عاطفی، معنوی و روانی عمل می‌کند.
